5 najgorszych kryzysów energetycznych wszechczasów

Kryzys energetyczny ma miejsce, gdy po spadku podaży surowców energetycznych następuje wzrost cen tych zasobów. Podczas gdy zasoby naturalne występują naturalnie, ich podaż jest ograniczona i ich uzupełnienie lub ponowne wygenerowanie może zająć tysiące lat. Od czasów rewolucji przemysłowej energia stała się ważnym klejnotem w napędzaniu wzrostu przemysłowego. We wcześniejszych dziesięcioleciach świat cieszył się obfitą podażą energii z gazu ziemnego i paliw kopalnych po przystępnych cenach iw dużej obfitości. Wraz ze spadkiem rezerw naturalnych i zwiększonym zapotrzebowaniem na energię kryzysy energetyczne zaczęły wpływać na gospodarkę światową, prowadząc do zwiększonego popytu na odnawialne źródła energii. Świat doświadczył wielu kryzysów energetycznych z pięcioma głównymi znaczącymi kryzysami energetycznymi, których skutki bardzo wpłynęły na różne sektory gospodarki.

5. 2000-2001 Kryzys energetyczny w Kalifornii

Kryzys energetyczny w Kalifornii, znany również jako kryzys energetyczny w Europie Zachodniej, był dla Kalifornii katastrofalnym czasem. Było to spowodowane niedoborem dostaw energii elektrycznej spowodowanym nielegalnym zamknięciem Enronu, manipulacją na rynku i ograniczeniem detalicznych cen energii elektrycznej. Państwo doświadczyło najgorszych wielokrotnych zaciemnień w swojej historii, co doprowadziło do upadku największych krajowych spółek energetycznych. Opóźnienia w zatwierdzaniu nowych zakładów, ekstremalnych warunkach pogodowych i manipulacji na rynku doprowadziły do ​​spadku podaży energii, co spowodowało wzrost ceny hurtowej o 800% między kwietniem a grudniem 2000 r. Sześć lat wcześniej AB 1890 Ustawa została przyjęta z zadowoleniem z powodu reform historycznych, które nagrodziłyby konsumentów niższymi cenami, wzmocniły słabnącą gospodarkę Kalifornii i zapewniłyby klasyczny model dla innych państw w sektorze energetycznym. Następstwa były ogromnym utrudnieniem gospodarczym dla kalifornijskich konsumentów detalicznych i przedsiębiorstw, które zależały od energii elektrycznej do produkcji.

4. Argentyński kryzys energetyczny w 2004 roku

Na początku 2002 r. Argentyna znalazła się w głębokim kryzysie gospodarczym zwanym Wielkim Kryzysem Argentyny, który rozpoczął się w 1982 r. Gdy w 2002 r. Gospodarka zaczęła odżywać, nastąpił wzrost popytu na energię, który wynikał ze zwiększonego popytu na towary. Argentyńska gospodarka energetyczna nie mogła sprostać wzrostowi gospodarczemu. W 2004 r. Kraj funkcjonował na pełnych obrotach i bez awaryjnych rezerw energii nie mógł zaspokoić rosnącego popytu. Spowodowało to, że czołowe gałęzie przemysłu w kraju polegały na gazie do produkcji, aby doświadczyć nieuchronnych cięć sięgających nawet 30% w ciągu jednego dnia do maja 2004 r. Najgorszymi regionami były prowincje La Pampa i Buenos Aires oraz stolica. Do zimy 2004 r. Rząd ograniczył eksport gazu ziemnego do Brazylii, Chile i Urugwaju, ogromnie raniąc ich gospodarki. Ten ruch rządu Argentyny umożliwił krajowi zarezerwowanie wystarczającej ilości energii na wewnętrzną konsumpcję.

3. Kryzys gazu ziemnego w Ameryce Północnej w latach 2000-2008

Król Hubbert, poprzez teorię Szczytu, wyjaśnił, że nadejdzie czas, w którym zostanie osiągnięta maksymalna globalna produkcja gazu ziemnego, poza którą produkcja wejdzie w ostateczny spadek. W latach 2000–2008 teoria Peak stała się praktyczna w Ameryce Północnej po tym, jak ceny gazu ziemnego wzrosły z powodu spadku produkcji i wzrostu zapotrzebowania na wytwarzanie energii elektrycznej. Produkcja gazu w USA spadła z 0, 570, 295 o 106 cu ft (5, 824859 × 1011 m3) w 2001 r. Do 18.950.734 o 106 cu ft (5.366250 × 1011 m3) w 2005 r., A następnie nieznacznie wzrosła w 2006 r. Niedobór gazu w tym okresie, a następnie w 2008 r. kryzys spowodował popyt na import skroplonego gazu ziemnego (LNG). Jednak wzrost wydajności produkcji gazu ziemnego i sprawdzone zasoby w niektórych częściach Ameryki Północnej spowodowały wstrzymanie importu LNG, a nawet spowodowały eksport LNG z Ameryki Północnej.

2. Kryzys energetyczny w 2000 roku

Kryzys energetyczny z 2000 r., Który stał się znany jako burza doskonała, rozwijał się przez okres pięciu lat. Niewiele było to niezauważone, zanim spadło na północny zachód jesienią i zimą 2000 r. I wiosną 2001 r. Po kryzysie energetycznym w latach 70. inflacja ustabilizowała cenę ropy do 25 USD za baryłkę, co trwało do 2000 r., Kiedy ceny drastycznie spadły, osiągając wysoki poziom 147 USD w lipcu 2008 r. Kryzys rozpoczął się w 2000 r. podczas zachodniego kryzysu energetycznego, który był wynikiem niewystarczających inwestycji w wytwarzanie i ochronę energii. Efekt tego kryzysu przypisano czynnikom geopolitycznym, których skutki odczuwano na całym świecie podczas kryzysu finansowego w 2008 r., Kiedy ceny ropy osiągnęły najwyższy poziom w historii świata. Ponadto spadek wartości dolara amerykańskiego w połączeniu ze zwiększonym popytem na ropę w Chinach, napięciem z Bliskiego Wschodu wynikającym z testów rakietowych Korei Północnej, konfliktem między Libanem a Izraelem i planem nuklearnym Iranu doprowadziły do ​​gwałtownego wzrostu cen ropy, które były nie do zniesienia dla światowej gospodarki. Kryzys energetyczny zakończył się w grudniu 2008 r., Kiedy światowa gospodarka weszła w recesję, obniżając ceny ropy ze 147 do 32 USD za baryłkę.

1. Kryzys energetyczny lat 70-tych

Po drugiej wojnie światowej Ameryka doświadczyła boomu gospodarczego wynikającego z niskich kosztów energii. W latach 1945–1960 produkcja ropy naftowej w USA była najwyższa. Jednak na początku lat 70. bodziec industrializacji oznaczał większe zużycie energii. Z kolei krajowa produkcja ropy zaczęła spadać ze względu na wysoki popyt na ropę. Spadek produkcji nie martwił Amerykanów, ponieważ wiedzieli, że mogą importować więcej ropy z wielu krajów Bliskiego Wschodu. Ponadto decydenci w Waszyngtonie wierzyli, że wiele narodów osiąga wysokie zyski z Ameryki, a zatem nie może podnieść cen ropy bez obawy o utratę lukratywnych zysków. Zostały udowodnione, że zostały błędnie wprowadzone przez embargo nałożone przez członków Organizacji Arabskich Państw Eksportujących Ropę Naftową, co doprowadziło do niedoborów paliwa i wzrostu cen ropy z 3 do 12 USD za baryłkę. Kryzys energetyczny był ogromnym ciosem dla amerykańskiej gospodarki, przy czym najgorszy efekt był odczuwalny w przemyśle motoryzacyjnym. Mimo że embargo zostało zniesione w 1974 r., Ceny ropy pozostały wysokie, a jego skutki były odczuwalne przez dekadę.

Zalecane

Jakie jest państwo?
2019
Największe branże w Egipcie
2019
Zabawne fakty o Argentynie
2019