7 cudów średniowiecznego świata

Od czasów wcześniejszych historii ludzie pozostawili po sobie dziedzictwo na Ziemi w postaci struktur architektonicznych. Obejmowały one zakres od kopców i prostych znaczników do spektakularnych wyczynów budowlanych. Wiele zostało zniszczonych przez wojny lub klęski żywiołowe, ale niektóre przetrwały jako ruiny, zrekonstruowane repliki lub starannie utrzymane struktury.

7. Stonehenge

Stonehenge to pierścień stojących kamieni, zbudowany przez prehistoryczne ludy w epoce neolitu i brązu. Powstanie na wsi w pobliżu dzisiejszego Wiltshire w Anglii, wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jest uważane za ikonę kultury. Kamienie, częściowo zakopane pod ziemią, mają około trzynastu stóp wysokości, siedem stóp szerokości i ważą około 25 ton. Ten okrągły pomnik znajduje się ponad kilkuset kurhanami, które zawierają ludzkie szczątki z lat 3000-2500 pne. Wydaje się, że budowa tego miejsca rozpoczęła się od ziemnego nasypu i rowu około 3100 rpne, podczas gdy uważa się, że kamienie zostały tam umieszczone między 2400 a 2200 pne.

6. Koloseum

Koloseum, symbol kultowego Imperium Rzymskiego, jest jedną z głównych atrakcji turystycznych Rzymu. Owalny amfiteatr, znajdujący się w centrum miasta, został zbudowany i ulepszony w latach 72–96 ne w czasach dynastii Flawiuszy, grupy trzech cesarzy, w tym Wespazjana, Tytusa i Domicjana. Ta imponująca struktura betonu i piasku, obecnie częściowo zrujnowana z powodu zniszczenia ludzi i klęsk żywiołowych, nigdy nie została przekroczona. Koloseum jest największym amfiteatrem, jaki kiedykolwiek zbudowano, a kiedyś gościło od 50 000 do 80 000 osób. Widzowie cieszyli się wydarzeniami, które obejmowały inscenizacje polowań na zwierzęta, egzekucje, rekonstrukcje historyczne, dramaty mitologiczne i bitwy gladiatorów. W okresie wczesnego średniowiecza Koloseum zostało później przekształcone na mieszkania, nabożeństwa, warsztaty, fortyfikacje i ostatecznie wykorzystane jako kamieniołom do innych projektów budowlanych.

5. Katakumby Kom el Shoqafa

Katakumby Kom el Shoqafa znajdują się na zachodniej nekropolii Aleksandrii w Egipcie. Katakumby zbudowane za panowania cesarzy Antonine w II wieku naszej ery składają się z grobowców wyrzeźbionych w trzech poziomach litej skały, chociaż najniższy poziom jest obecnie zanurzony w wodach podziemnych. Te grobowce zawierają posągi, fryzy i inne artefakty ukazujące wpływ kultur rzymskich, greckich i egipskich. Katakumby, pierwotnie dostępne dzięki okrągłym schodom przez szyb wejściowy, były używane jako miejsce pochówku od drugiego do czwartego wieku naszej ery. Na pierwszym poziomie Hall of Caracalla mieści kości chrześcijan, którzy zostali zmasakrowani przez cesarza o tym samym imieniu w 215 roku ne.

„Kom El Shoqafa” oznacza „kopiec odłamków”, nazwany na cześć zepsutych słoików z terra cotta i innych przedmiotów znalezionych przez archeologów podczas wykopalisk w tym miejscu. Uważa się, że starożytni goście grobowców przynosili jedzenie i wino, a z powodu przesądów łamali pojemniki i zostawiali je w katakumbach, zamiast przywracać je do domu.

4. Wielki Mur Chiński

Wielki Mur Chiński rozciąga się od Dandong do jeziora Lop, w łuku biegnącym ze wschodu na zachód, mniej więcej równolegle do północnej granicy starożytnych Chin. Budowa rozpoczęła się w wielu miejscach w VII wieku pne; mury te zostały później połączone i ufortyfikowane. Mur został zniszczony, przebudowany i utrzymywany wiele razy w ciągu wieków, przy czym większość istniejącej struktury pochodzi z czasów dynastii Ming z XIV do XVII wieku. Zbudowany, aby wytrzymać najazdy i najazdy koczowników eurazjatyckich, Wielki Mur został zbudowany z kamienia, cegły, drewna i zapakowanej ziemi, wśród innych materiałów. Na obszarach najbardziej narażonych na ataki fortyfikacje zostały wzbogacone o budownictwo wojskowe i stacje, wieże strażnicze i stacje sygnalizacji dymu. Ściana była również wykorzystywana do kontroli emigracji, handlu i regulacji handlu.

3. Porcelanowa wieża Nanjing

Porcelanowa wieża w Nankinie była piętnastowieczną pagodą, zbudowaną w czasach dynastii Ming na brzegu rzeki Qinhuai. Jedna z najwyższych budowli w Chinach w momencie jej zakończenia, wieża wznosiła się na dziewięć pięter, osiągając wysokość 260 stóp. 184-stopniowe spiralne schody wznosiły się przez środek pagody, a dach zwieńczony był złotym ananasem. Na zewnątrz wieży znajdowały się białe porcelanowe cegły, które odbijały promienie słoneczne w olśniewający sposób. W nocy lampy były zawieszone na zewnątrz w celu dalszego oświetlenia. Krajobrazy, kwiaty, zwierzęta i obrazy buddyjskie zdobiły boki wieży dzięki dekoracyjnym kamieniom i szkliwom. Porcelanowa Wieża Nanjing, uważana przez niektórych za jeden z Siedmiu Cudów Świata, przez setki lat była znanym punktem orientacyjnym i ikoną kultury.

Chociaż planowano zwiększyć jego wysokość, wieża została zniszczona podczas buntu Taipinga w latach 50. XIX wieku. Gruz został wykorzystany do innych projektów budowlanych, a miejsce zostało ostatecznie porzucone. Jednak w 2010 roku osoba prywatna przekazała miliard juanów (około 156 milionów dolarów amerykańskich) do miasta Nanjing w celu sfinansowania odbudowy.

2. Hagia Sophia

Hagia Sophia jest greckokatolicką bazyliką w Stambule w Turcji. Na zlecenie cesarza Justyniana I, ukończona w 537 r., Hagia Sophia była największą katedrą na świecie od prawie 1000 lat. Dzięki charakterystycznej masywnej kopule, to arcydzieło architektury bizantyjskiej zawiera również szeroki wachlarz wpływów dekoracyjnych charakteryzujących zmiany historyczne i kulturowe w regionie. Hagia Sophia służyła jako pierwsza chrześcijańska katedra Imperium Rzymskiego, dopóki Imperium Osmańskie nie podbiło miasta w 1453 roku. Mimo że znaczna część miasta została zniszczona, Hagia Sophia została utrzymana i przekształcona w meczet. Służył jako główny meczet miasta przez prawie dwieście lat. W 1935 roku budynek został wycofany ze służby jako kościół i przekształcony w muzeum.

1. Krzywa Wieża w Pizie

Krzywa wieża w Pizie jest wolnostojącą dzwonnicą w pobliżu katedry w Pizie we Włoszech. Budynek zaczął przechylać się niemal natychmiast podczas budowy w XII wieku, z powodu miękkiego podłoża i słabej inżynierii fundamentów. Budowa trwała do XIV wieku, a niezamierzone przechylenie stopniowo wzrastało. Na szczycie wieża pochyliła się pod kątem pięciu i pół stopnia, a jej szczyt przesunął się o ponad osiemnaście stóp od środka. Plandeka została częściowo skorygowana, a budynek został ustabilizowany przez architektów konserwatorskich w 2001 roku.

Zalecane

Fakty dotyczące rzeżączki: choroby świata
2019
Krótka historia wojny biologicznej
2019
Co to jest tęcza ognia?
2019