Australian Box Jellyfish - Animals of Oceania

Opis fizyczny

Australijska meduza pudełkowa ( Chironex fleckeri ) zyskała sławę dzięki incydentom na wybrzeżu północnej Australii i jest uważana za najbardziej jadowitą morską istotę na świecie. Nazwane na cześć prostopadłościanu w kształcie dzwonka, który składa się z czterech odrębnych boków, jellyfishes skrzynkowe są częścią klasy Cubozoa i nie są w rzeczywistości uważane za „prawdziwe meduzy”, chociaż mają wiele podobnych cech. Jako największy gatunek klasy Cubozoa australijska meduza pudełkowa może dorastać do 10 stóp (3 metry) długości i 10 cali (25 centymetrów) szerokości i może ważyć do 4, 4 funta (2 kilogramy). Pudełkowe meduzy najczęściej mają przezroczysty, niebieski kolor, co czyni je praktycznie niewidocznymi w wodzie.

Dieta

Dzięki jadowi i zasięgowi macek australijskie jellyfishes nie mają problemu z zdobyciem zdobyczy. Australijskie meduzy skrzynkowe mogą wyhodować do 60 macek, z 5 000 komórek kłucia zwanych „nematocystami”. Nematocysty są podobne do małych haczyków, które zatrzaskują się na ich ofiarach i dostarczają ich jadu. Żądła zawierają składniki, które uszkadzają serca, nerwy i skórę. Sam ból bolesny prawdopodobnie doprowadzi stwora do natychmiastowego wstrząsu i mogą wystąpić zatrzymanie akcji serca w ciągu kilku minut od ukąszenia. Jednak większość kontaktów z ludźmi jest uznawana za przypadkową. W rzeczywistości, pomimo jadu tak silnego dla ludzi, ich dieta składa się głównie z małych ryb, a także krewetek i innych skorupiaków.

Siedlisko i zasięg

Mieszkając głównie na Oceanie Indyjskim i Oceanie Spokojnym w północnej Australii i Azji Południowo-Wschodniej, australijskie jellyfishes polowe preferują ciepłe, płytkie, mętne wody i mogą gromadzić się w ujściach rzek po deszczowej pogodzie. Ich liczba nie jest udokumentowana przez Czerwoną Listę IUCN. Podczas gdy większość zwierząt morskich cierpi z powodu przełowienia i zanieczyszczenia, populacja meduz kwitnie w oceanach na całym świecie w wyniku spadku liczby konkurentów i drapieżników, takich jak zielone żółwie, które są jedynym znanym drapieżnikiem meduz pudełkowych. Niepokojące jest to, że w ostatnich latach meduzy pudełkowe zostały znalezione tak daleko od ich tradycyjnych zasięgów jak Indie, Kapsztad, Republika Południowej Afryki i Floryda.

Zachowanie

Wyjątkowo, w przeciwieństwie do prawdziwych galaretek, jellyfishes pudełkowe mają oczy. Skupiony w grupy po sześć na wszystkich czterech stronach dzwonka, nie jest pewne, jak meduza przetwarza wzrok bez mózgu. Chociaż nie mają mózgu, mają jednak zaawansowany układ nerwowy i pozwalają pulsującym meduzom pulsować przez wodę, a nie po prostu dryfować, jak robią to inne meduzy. Jednak ze względu na ich aktywne pływanie w przeciwieństwie do innych galaretek, jellyfishes pudełkowe wymagają czasu, aby naładować się między ruchami, a robią to odpoczywając na dnie morza. Widziano, że robią to, ponieważ czekają na niespokojne wody.

Reprodukcja

Australijskie jellyfishes skrzynkowe można znaleźć w płytkich rzekach podczas etapu polipów, a kiedy wyrosły na etapie meduzy, podążają za rzeką z powrotem do oceanu. Kiedy staną się dojrzałe seksualnie, meduza pudełkowa wróci do słodkiej wody, aby się połączyć i umrze wkrótce po tarle. Podczas „sezonu stinger” (trwającego od października / listopada do maja) pływacy są ostrzegani przed pływaniem w oceanach i rzekach, ponieważ jest to czas, kiedy meduza pudełkowa ma tendencję do migracji. W przypadku ukąszenia ofiary powinny wlać ocet (w przeciwieństwie do alkoholu lub moczu) na ranę, aby unieruchomić pozostałe komórki piekące w celu usunięcia macek. W łagodnych przypadkach mogą być stosowane leki przeciwbólowe i przeciwhistaminowe, ale w cięższych przypadkach konieczne będzie stosowanie środków przeciwjadowych.

Zalecane

Najwięksi eksporterzy holowników na świecie
2019
Co to jest orbita heliocentryczna?
2019
Co to jest akcja afirmatywna?
2019