Co było incydentem Vela?

Satelita z amerykańskiego hotelu Vela zarejestrował incydent Vela, znany również jako błysk południowoatlantycki 22 września 1979 roku. Incydent był podwójnym błyskiem światła, który promił Antarktydę w pobliżu Wysp Księcia Edwarda. Do tej pory nie ma oficjalnego opisu tego, co spowodowało podwójny błysk, co doprowadziło do kilku hipotez dotyczących prawdopodobnej przyczyny. Niektóre źródła twierdzą, że incydent był charakterystyczny dla testu jądrowego, podczas gdy inni uważają, że błysk był wynikiem starzenia się satelity generującego sygnały elektryczne. Inne źródła twierdzą również, że światła były wynikiem uderzenia meteoru w satelitę Vela. Chociaż dochodzenia pozostają niejawne, badacze wykluczyli eksplozję.

Wykrywanie incydentu Vela

Amerykański satelita Vela 6911 wykrył incydent podczas rutynowej kontroli wybuchów prób jądrowych, które naruszyły traktat o częściowym zakazie prób jądrowych. Ten satelita miał również zdolność wykrywania promieni rentgenowskich, neutronów i promieni gamma. Tego dnia satelita zgłosił możliwą eksplozję nuklearną gdzieś pomiędzy wyspami Crozet i Wyspami Księcia Edwarda (terytorium Republiki Południowej Afryki) na środku Oceanu Indyjskiego. Jednak dodatkowe skanowanie z wykorzystaniem sprzętu US i NATO z tego obszaru nie dało wystarczających wniosków. Ponadto badania wzorców wiatru sugerowały aktywność taką jak eksplozja. Wstępna ocena wskazywała na eksplozję nuklearną o niskiej wydajności, ale siły powietrzne USA wydały później oświadczenie wyjaśniające, że zdarzenie to nie było eksplozją nuklearną, ale mogło być podmuchiem bomby lub niektórymi zjawiskami naturalnymi, w tym połączeniem błyskawicy i meteoru. Znacznie później Rada Bezpieczeństwa Narodowego Stanów Zjednoczonych (NSC) zrewidowała to stanowisko jako niejednoznaczne i poleciła RPA rzucić więcej światła na to, co wydarzyło się w pobliżu jej terytorium zamorskiego. Krytycy twierdzą, że amerykański prezydent Jimmy Carter, który w tym czasie stanął w obliczu reelekcji, manipulował dochodzeniami na drodze politycznej.

Możliwe kraje odpowiedzialne

Kilka narodów stało się podejrzanymi za to, że są odpowiedzialni za podwójny błysk, w tym za Izrael, RPA, ZSRR, Indie, Pakistan i Francję.

Izrael

Na długo przed incydentem wywiad USA sugerował, że Izrael ma broń nuklearną. Ponadto niezależne dochodzenia prowadzone inaczej przez autorów Seymoura Hersha, Leonarda Weissa, Thomasa C. Reeda i Richarda Rhodesa sugerowały, że Izrael współpracował z Republiką Południowej Afryki w celu przetestowania broni jądrowej z wiedzą i ochroną administracji Cartera. Reed nadal twierdzi, że incydent był izraelską bombą neutronową, która miała zostać niezauważona, testując ją podczas okazji, gdy żaden aktywny satelita vela nie zaobserwował tego obszaru.

Afryka Południowa

Miejsce incydentu znajdowało się na terytorium Republiki Południowej Afryki, a w tym czasie kraj posiadał program broni jądrowej. Jednak RPA ratyfikowała Traktat o częściowym zakazie prób i dlatego nie miała nic do ukrycia. Po apartheidzie Republika Południowej Afryki ujawniła wszystkie informacje o broni nuklearnej i stało się powszechnym konsensusem, że w czasie incydentu kraj nie miał możliwości zbudowania takiej bomby. Ponadto, dwa lata przed incydentem, rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ wprowadziła embargo na broń wobec Republiki Południowej Afryki, wymagając od wszystkich państw powstrzymania się od „jakiejkolwiek współpracy z RPA w zakresie produkcji i rozwoju broni jądrowej”.

ZSRR

Inne źródła twierdziły, że Związek Radziecki mógł być odpowiedzialny za incydent, aby potajemnie naruszyć Traktat o częściowym zakazie prób jądrowych. Zwolennicy tego twierdzenia cytują tajne testy podwodne ZSRR z 1959 roku.

Indie

W 1974 roku Indie przeprowadziły test jądrowy Smiling Buddha . Chociaż test w Indiach był legalny, kraj stał się podejrzany, ponieważ był zdolny, a jego marynarka odwiedzała ten region.

Francja

Ostateczną teorią jest to, że francuskie terytorium Wysp Kerguelena znajdowało się niedaleko na zachód od podwójnej lokalizacji lampy błyskowej i dlatego możliwe było przetestowanie małej bomby neutronowej.

Zalecane

Ruth Bader Ginsberg Biografia
2019
Czym jest społeczny darwinizm?
2019
Tunel Eiksund - najgłębszy na świecie tunel podmorski
2019