Co to jest akcja afirmatywna?

Akcja afirmatywna odnosi się do polityk, które zostały wprowadzone w celu zwiększenia możliwości edukacji i zatrudnienia dla osób lub grup mniejszościowych, które historycznie zostały wykluczone poprzez dyskryminację w kulturze. Akcja afirmatywna została przyjęta w Stanach Zjednoczonych podczas prezydentury Johna F. Kennedy'ego w latach 60. XX wieku. Celem akcji afirmatywnej jest osiągnięcie równości społecznej i sprawiedliwości dla mniejszości i kobiet. Kwestie takie jak opieka zdrowotna, możliwości kształcenia i równa płaca są podstawowymi filarami realizacji działań afirmatywnych. Temat wzbudził w ostatnich czasach ożywione debaty i wzbudził również krytykę.

Początki akcji afirmatywnej

Ruch praw obywatelskich z lat 60., który miał na celu zapewnienie równych szans na zatrudnienie i edukację grupom mniejszościowym, działał jako prekursor akcji afirmatywnej. Prezydent John F. Kennedy był pierwszym prezydentem, który użył terminu „akcja afirmatywna”, kiedy podpisał zarządzenie wykonawcze, nakazujące urzędnikom rządowym podjęcie pozytywnych działań w celu zapewnienia traktowania wszystkich pracowników podczas zatrudnienia. Było to bez względu na rasę, kolor, wyznanie lub narodowe pochodzenie pracownika. Zarządzenie wykonawcze było ważne przy tworzeniu Komisji Równych Szans dla Zatrudnienia (EEOC), która nadzorowała równe wynagrodzenie dla grup mniejszościowych.

Początkowo polityka działań afirmatywnych koncentrowała się głównie na poprawie dobrobytu i edukacji Afroamerykanów. Wydaje się jednak, że nie miało to większego wpływu na liczbę studentów studiów licencjackich w dziedzinie prawa i medycyny, w których afrykańscy Amerykanie byli niedostatecznie reprezentowani. Prezydent Lyndon B. Johnson podpisał zarządzenie wykonawcze w 1965 r., Które wymagało od wykonawców rządowych zatrudniania większej liczby pracowników z grup mniejszościowych. Oznaczałoby to znaczny wzrost liczby mniejszości w sile roboczej.

Akcja afirmatywna została przyjęta przez różne instytucje, w tym uczelnie i uniwersytety, gdzie liczba zapisanych Latynosów, Afroamerykanów i innych grup mniejszościowych wzrosła z czasem. Jednak pomimo wzmożonych wysiłków na rzecz równych szans nadal istnieje znaczna różnica między mniejszościami a białymi studentami. Około 70 procent białych uczniów kończących szkołę średnią zapisuje się natychmiast na uniwersytet w porównaniu do 63 procent Latynosów i 65 procent Afroamerykanów.

Debaty i krytyka

Wielu krytyków i przeciwników akcji afirmatywnej potwierdza, że ​​polityka jest przestarzała i promuje odwrotny rasizm wobec większości studentów. Na przykład biały uczeń, który ma takie same lub większe kwalifikacje niż jego afrykański odpowiednik, jest bardziej narażony na przyjęcie na korzyść ucznia z mniejszości.

Zgodnie z klauzulą ​​o równej ochronie, czternastą poprawką do konstytucji Stanów Zjednoczonych, praktyka akcji afirmatywnej może naruszać konstytucję, dyskryminując większość. Ponadto ustawa o prawach obywatelskich z 1964 r. Zabrania dyskryminacji ze względu na rasę, pochodzenie narodowe lub kolor skóry, zwłaszcza dla studentów otrzymujących federalną pomoc finansową.

Krytycy twierdzą, że poprzez obniżenie ocen wyników, aby pomieścić uczniów z mniejszości, ogólne standardy są obniżone, ponieważ uczniowie będą starali się tylko zaliczyć punktację i niekoniecznie będą przodować. Wpływa to na ogólną jakość i standard edukacji.

Wbrew przekonaniu, że akcja afirmatywna pomaga studentom znajdującym się w niekorzystnej sytuacji ekonomicznej, różne raporty wskazują, że mniejszości z klasy średniej i wyższej to te, które najbardziej korzystają. To powoduje dalsze nierówności.

Zalecane

10 tropikalnych destynacji, które wciąż są tanie
2019
Najlepsze kraje produkujące pszenicę
2019
10 najdłuższych rzek w Maine
2019