Co to jest czarna dziura?

Czarna dziura to nazwa nadana obszarowi we wszechświecie z bardzo silnym przyciąganiem grawitacyjnym, co uniemożliwia jakiekolwiek opuszczenie miejsca. Cuda czarnej dziury polegają na tym, że nawet światło i najdrobniejszy przedmiot nie mogą wyjść ze swojego uścisku. Nazywa się to „pozycją bez powrotu - poziome zdarzenie”. Czarna dziura charakteryzuje się zdolnością do ściśnięcia materii w granicach bardzo małej przestrzeni. Nie są również widoczne, ponieważ są świecące. Czarna dziura ma nieskończoną gęstość. W 1916 r. Jeden z najjaśniejszych astronomów, Albert Einstein, przewidział odkrycie takich dziur, chociaż nie był w stanie ich jasno wyjaśnić w „ogólnej teorii względności”. Prognozę tę potwierdził w 1971 r. John Wheeler, astronom z USA który odkrył pierwszą czarną dziurę.

Rodzaje czarnych dziur

Astronomowie byli w stanie zidentyfikować i sklasyfikować czarne dziury dzięki ich masom w postaci gwiezdnych, supermasywnych i pośrednich czarnych dziur. Gwiezdne czarne dziury są małe, mimo że mają bardzo dużą gęstość, zostały skompresowane z dużego obiektu w przestrzeni. Powstają po spaleniu ogromnej gwiazdy, która jest trzy razy większa od Ziemi. Resztki kompresują się dalej, tworząc gwiazdową czarną dziurę. Ze względu na ten proces produkt końcowy wywiera bardzo dużą grawitację, a tym samym ciągnie dowolny obiekt w jego pobliżu. Rozrastają się, pochłaniając wszelkie cząsteczki pyłu i gaz z galaktyki w ich pobliżu. Z drugiej strony supermasywna czarna dziura jest najcięższa i najgęstsza. Olbrzym wszystkich otworów może być milionami lub miliardami razy większy niż słońce. Są tak ogromne ze względu na ich wielką grawitację, która przyciąga do nich materię z dużych odległości. Trzeci typ to czarna dziura pośrednia. Są one średniej wielkości i średniej gęstości.

Części czarnej dziury

Czarna dziura składa się z dwóch części, horyzontu zdarzeń i osobliwości. Horyzont jest zewnętrzną częścią dziury. Kiedy grawitacja ciągnie obiekty w kierunku otworu, takie obiekty są rozmieszczone na całej długości horyzontu, tak że osoba z zewnątrz nie może ich już zobaczyć. Osobliwość znajduje się w środku otworu. Wiadomo, że obszar ten ma niekończącą się gęstość, w której każdy obiekt jest miażdżony przez „spaghettification”, a następnie dodawany do istniejącej masy w otworze, którego gęstość jest nieskończona.

Dowody na istnienie czarnych bolusów

Nawet jeśli dziury są czarne, a więc niewidoczne, naukowcy są w stanie stwierdzić, że istnieją, obserwując, jak przyciąganie grawitacyjne z tych obiektów wpływa na gazy, gwiazdy i inne obiekty wokół nich. Teraz, gdy czarna dziura nie ma powierzchni, grawitacja umożliwia skoncentrowanie ogromnej materii na małym obszarze. Niektóre dziury są otoczone sferycznymi materiałami, które krążą wokół nich emitując promienie X, które astronomowie są w stanie badać za pomocą teleskopów i satelitów.

Niszczenie czarnej dziury

Czarne dziury będą tam na zawsze, ponieważ jedynym sposobem na ich zniszczenie jest połączenie ich z inną dziurą. To po prostu połączy oba w jeden gwiezdny otwór. Z drugiej strony dziura nie może zaszkodzić Ziemi z powodu ogromnej odległości między nimi. Czarne dziury nie mogą zniszczyć ziemi, ponieważ ich przyciąganie grawitacyjne nie dociera do układu słonecznego.

Zalecane

10 tropikalnych destynacji, które wciąż są tanie
2019
Najlepsze kraje produkujące pszenicę
2019
10 najdłuższych rzek w Maine
2019