Collared Pika Fakty - Zwierzęta Ameryki Północnej

Opis fizyczny

Kołnierzykowe szczupaki są raczej małe, osiągając około 5, 5 uncji w wieku dorosłym i mają ukryty ogon i krótkie okrągłe uszy. W porównaniu do ich przednich kończyn, ich tylne kończyny są nieco większe i mają po pięć cyfr na każdej przedniej części stopy i cztery na każdej tylnej stopie. Kiedy dochodzi do nich, mają owłosione powierzchnie podeszwowe. Czaszka pika z kołnierzykiem jest stosunkowo płaska i nie ma gąbczastego bulionu słuchowego ani procesu nadoczodołowego. Brzuszne futro kołnierzowej piki ma kremową biel, podczas gdy futro grzbietowe jest nieco szarawe. Ich kark i ramiona mają charakterystyczne łaty, które tworzą kołnierz, co nadaje gatunkowi nazwę „collared” pika.

Dieta

Jeśli chodzi o dietę, piki z kołnierzem są prawie czystymi roślinożercami. Są doskonałym przykładem gatunków ekotonowych, co oznacza, że ​​ich domy i schronienia są zazwyczaj oddzielone od ich skrzynek do przechowywania żywności. Kołnierzowe szczupaki, gdy są aktywne, zbierają różnorodną roślinność w miesiącach letnich, aby przetrwać zimą. Jako gatunki ochotona wytwarzają dwa oddzielne rodzaje granulek kału: twarde lub miękkie. Miękkie granulki są ponownie spożywane przez pikowane kołnierze jako sposób na zmniejszenie utraty wartości odżywczej żywności. Wiadomo również, że spożywają granulki odchodów innych gatunków, w tym gronostajów i świstaków. Chociaż są roślinożercami, mogą czasami spożywać ptaki, aby spełnić wymagania dotyczące białka i tłuszczu, gdy dostępność żywności jest niska. Mogą również uciekać się do spożywania porostów i innych małych roślin w podziemnych tunelach śnieżnych w zimie, jeśli nie zdołają zgromadzić wystarczających rezerw siana w lecie wcześniej.

Siedlisko i zasięg

Kołnierzowe piky żyją w górzystym terenie ze zboczami szczytowymi i dużymi głazami, które często przedstawiają zjeżdżalnie skalne. Wolą żyć wzdłuż granic stoków kości skokowej, które w bezpośrednim sąsiedztwie mają łąki i płaty wysokiej jakości roślinności. Kołnierzowe szczupaki będą czasami zamieszkiwać obszary w pobliżu poziomu morza w Kolumbii Brytyjskiej i na Alasce. Bardziej typowo, znajdują się one w górzystych regionach środkowej i południowo-wschodniej Alaski, od gór Richardson na północ od koła podbiegunowego na Jukonie, na zachód od rzeki Mackenzie na Terytoriach Północno-Zachodnich i na południe do północno-zachodniej Kolumbii Brytyjskiej. Można je również znaleźć na Wyżynach Yukon-Tanana i Górach Chigmit.

Zachowanie

Mimo że kołnierzowe szczupaki należą do gatunku Ochotonidae, w przeciwieństwie do wielu innych z tej grupy nie grzebią. Zamiast tego wiadomo, że przyjmują schronienie w swoich siedliskach kości skokowej. Zostały scharakteryzowane jako aspołeczne i jako takie są bardzo defensywne na ich terytoriach. W rzeczywistości często ścigają intruzów. Chociaż są czasami postrzegane w parach, są to głównie samotne stworzenia. Wiadomo, że większość dnia spędzają na wypasaniu i zbieraniu roślinności na swoje zimowe skrytki. Collared pikas nie zimują w zimie i są dzienne. Są również kleptopasazytowe, co oznacza, że ​​kradną żywność od siebie.

Reprodukcja

Kołnierzowe piky zazwyczaj łączą się z najbliższymi sąsiadami płci przeciwnej. Są one określane jako fakultatywnie monogamiczne, co oznacza, że ​​mężczyźni nie będą mieli dostępu do wielu kobiet, ponieważ nie będą w stanie kontrolować wystarczająco dużych rozpiętości terytorium, aby to zrobić. Sezon lęgowy pika Collared osiąga swój szczyt w maju i na początku czerwca. Wiadomo, że kobiety dostarczają dwa mioty rocznie, przy czym w każdym miocie rodzi się od 2 do 6 młodych. Gestacja trwa od 3 do 4 tygodni. Kołnierzowe piky rosną szybko od urodzenia, osiągając dorosłe rozmiary w ciągu około 50 dni.

Zalecane

Najdłuższe fiordy w Norwegii
2019
Jakie są źródła rzeki?
2019
Czym jest festiwal White Nights?
2019