Czym była rewolucja śpiewu?

Śpiewająca rewolucja oznacza czas od 1987 do 1991 roku, który był ważny dla narodów Litwy, Estonii i Łotwy w osiągnięciu niepodległości. Po raz pierwszy użył go Heinz Valk, działacz i artysta z Estonii. W okresie rewolucji śpiewu piosenki były szeroko stosowane jako sposób na zachowanie tożsamości narodowej i mobilizowanie niezależnych ruchów w trzech krajach.

tło

W następstwie II wojny światowej państwa bałtyckie zostały całkowicie zintegrowane z ZSRR poprzez aneksję i okupację wojskową. W obliczu upadającej gospodarki w Związku Radzieckim Michaił Gorbaczow ustanowił glasnost (otwartość), a także pierestrojkę (restrukturyzację) w celu wspierania produktywności i liberalizacji gospodarki usługowej i spółdzielczości. Wdrożenie glasnostu obaliło ograniczone wolności polityczne. Kraje bałtyckie były jeszcze bardziej niezadowolone po tym, jak poinformowano je o kilku kwestiach, które rząd w Moskwie trzymał z dala od opinii publicznej. Inne skargi obejmowały opad nuklearny w Czarnobylu i wojnę w Afganistanie. Narody nierosyjskie czuły się pokrzywdzone na wielu kontach i szukały wolności w ZSRR.

Estonia

Seria spontanicznych demonstracji śpiewu w Estonii zakończyła się masową demonstracją w 1987 r., Która zgromadziła 300 000 Estończyków w Tallinie. Tłum śpiewał narodowe piosenki i hymny, które były zakazane. Festiwal Muzyki Pop w Tartu, który odbył się 14 maja 1988 r., Zawierał pięć patriotycznych piosenek, które zainspirowały ludzi do połączenia rąk. Piosenki patriotyczne stały się powszechną cechą na kolejnych festiwalach. 11 września 1988 r. Około 300 000 osób zebrało się na Arenie Festiwalu Piosenki w Tallinie, aby wziąć udział w festiwalu piosenki o nazwie „Song of Estonia”. Trivimi Velliste, który był wówczas przewodniczącym Heritage Society, wyraził ambicje ludzi, by odzyskać niepodległość. Śpiewacka rewolucja w kraju trwała cztery lata i doprowadziła do proklamacji niepodległego Estonii w 1991 roku. Niepodległość państwa została oficjalnie ogłoszona 20 sierpnia 1991 r. Bez rozlewu krwi.

Łotwa

Wdrożenie glasnostii i pierestrojki przyczyniło się do zwiększenia niechęci do ZSRR na Łotwie. Trzecie łotewskie przebudzenie narodowe było jednym z przejawów tej wrogości. W 1986 r. Informacje o dwóch proponowanych projektach stały się znane ludności łotewskiej. Jedną z nich była elektrownia wodna na rzece Dźwinie, a drugą metro w Rydze. Projekty miały potencjał zniszczenia krajobrazu kraju, a także jego dziedzictwa historycznego i kulturowego. Klub Ochrony Środowiska powstał 28 lutego 1987 r. I był na czele łotewskiej walki o niepodległość. Najbardziej znaczące wydarzenie miało miejsce 23 sierpnia 1989 r., Kiedy utworzono ludzki łańcuch o długości 373 mil od Tallina do Rygi i wreszcie do Wilna. Kraj został ogłoszony w pełni niezależny 21 sierpnia 1991 roku.

Litwa

Na Litwie tysiące ludzi konsekwentnie gromadziło się w miejscach publicznych, aby śpiewać pieśni narodowe oprócz hymnów rzymskokatolickich. Wielu sławnych śpiewaków przyjęło słowa poetów nacjonalistycznych jako teksty piosenek. Sajūdis został utworzony 3 czerwca 1988 r. Jako ruch społeczny i polityczny, którego celem było kierowanie niepodległością. Stopniowe przywracanie narodowych symboli i pomników rozpoczęło się na Litwie, a następnie legalizacja hymnu narodowego kraju oraz tradycyjnego narodowego Tricolore 18 listopada 1988 r. Naród ogłosił niepodległość 11 marca 1990 r., Co wywołało ostrą reakcję od radzieckiego wojska. W odważnym pokazie odwagi i nacjonalizmu Litwini połączyli broń i śpiewali piosenki, broniąc Parlamentu i Wileńskiej Wieży Telewizyjnej. Społeczność międzynarodowa uznała następnie niepodległość Litwy.

Zalecane

Jakie języki są używane w Katarze?
2019
Co to jest prysznic meteorytowy?
2019
Co oznaczają kolory i symbole flagi Cabo Verde?
2019