Czym było imperium rosyjskie?

Tło i formacja początkowa

To był trudny okres w Rosji, który rozpoczął ponowne pojawienie się rosyjskiej dominacji pod koniec XV wieku wraz z powstaniem cara Iwana III (Iwan Wielki). Oprócz setek lat spędzonych pod jarzmem mongolsko-tatarskim po podbojach Złotej Ordy, zacofanie kraju spowodowało stosunkowo niskie rozprzestrzenianie się życia miejskiego, pogorszone przez wojnę na północnych granicach ze Szwecją i Prusami oraz konflikty na granice w pobliżu Morza Czarnego na południu, gdzie Turcja zajmowała silne pozycje. Jako wielonarodowe państwo monarchiczne imperium rosyjskie pojawiło się na początku XVIII wieku i istniało do początku XX wieku. Wzięła swe korzenie we wcześniejszej formacji zwanej państwem rosyjskim, którą Piotr Wielki ogłosił jako imperium rosyjskie w 1721 roku.

Rise To Power I osiągnięcia

W 1914 r. Terytorialny podział administracyjny kraju spowodował powstanie 81 prowincji i 20 regionów z 931 miastami. Niektóre prowincje i regiony były zjednoczone w ogólnych gubernatorstwach, takich jak te skupione w Warszawie, Irkucku, Kijowie i Moskwie, a także w regionie Amur, Stepów, Turkiestanu i Finlandii. Oficjalni wasale Imperium Rosyjskiego obejmowali Emirat Buchary i Chanat Chiwy. Imperium rosyjskie było dziedziczną monarchią kierowaną przez cesarza. Członkowie rodziny cesarskiej utworzyli Dom Cesarski. Władza ustawodawcza była początkowo sprawowana przez samego cesarza. Następnie w 1810 r. Władzę ustawodawczą nadano Radzie Państwa, a po 1906 r. Dumie Państwowej. Monarcha miał wpływ na Senat i Radę Ministrów, był naczelnym szefem sił zbrojnych, w tym Armii Rosyjskiej i Rosyjskiej Marynarki Wojennej. Poprzez istnienie imperium rosyjskiego rosyjski chrześcijański kościół prawosławny był również częścią państwa, a hymn narodowy rozpoczął się słowami „Bóg ratuj cara”. Cała populacja kraju była uważana za poddanych Imperium Rosyjskiego, a populacja mężczyzn powyżej 20 roku życia musiała przysiąc wierność cesarzowi. Podmioty Imperium Rosyjskiego zostały podzielone na 4 klasy lub „statusy”. Mianowicie byli to szlachta i duchowieństwo na wyższych poziomach społeczeństwa, podczas gdy na niższych poziomach znajdowali się mieszkańcy miast (honorowi obywatele, kupcy cechowi, kupcy i rzemieślnicy, rzemieślnicy i rzemieślnicy) oraz mieszkańcy wsi (chłopi). Uchwały legislacyjne zostały zebrane w kompletnym zbiorze praw imperium rosyjskiego. Herbem Imperium Rosyjskiego był dwugłowy orzeł z królewskimi regaliami. Flaga stanu była materiałem w białe, niebieskie i czerwone poziome pasy.

Wyzwania i kontrowersje

Seria wojen prowadzonych przez Piotra Wielkiego miała na celu rozwiązanie krajowych problemów logistycznych, przede wszystkim imperium rosyjskiego walczącego o dostęp do mórz. Nie byłoby możliwe przezwyciężenie technicznego i gospodarczego zacofania kraju bez portów morskich i flot, a to pomogłoby również wyeliminować polityczne i gospodarcze blokady ze strony krajów Europy Zachodniej i Turcji. W wyniku rozległej, a czasami brutalnej kontroli nad państwem przez Piotra Wielkiego, a następnie kontynuowanej przez wpływową Katarzynę II, Imperium Rosyjskie rozszerzyło się na obszar 22, 4 milionów kilometrów kwadratowych. W XVIII wieku obejmował Bałtyk, prawobrzeżną Ukrainę, Białoruś, części Polski, Besarabię ​​i Północny Kaukaz. Od XIX wieku do Finlandii, reszty Kaukazu, Kazachstanu, Azji Środkowej i Pamiru również dodano. Według spisu powszechnego z 1897 r. Imperium osiągnęło populację 128, 2 mln pod koniec XIX wieku. Ogromne ziemie były domem dla ponad 100 dużych i małych narodów, a nie-Rosjanie stanowili 57% demografii etnicznej ludności. Niemniej jednak język rosyjski został uznany za język urzędowy i obowiązkowy we wszystkich instytucjach publicznych. Stolicą Imperium był Sankt Petersburg, miasto zbudowane przez Piotra Wielkiego w Zatoce Fińskiej.

Odrzuć i zgiń

W ciągu swojej historii imperium rosyjskie drugiej połowy XIX wieku przeszło z feudalnej podstawy społeczno-ekonomicznej na fundament oparty na kapitalizmie. Na początku XX wieku napięcia gospodarcze i społeczne w Imperium Rosyjskim, poważnie osłabione przez nieudane zaangażowanie w Pierwszą Wojnę Woldów, utorowały drogę do powstania warunków rewolucyjnych. Jesienią 1917 r. Buntownicze nastroje pogorszyły się w obliczu skrajnie pogarszającej się sytuacji politycznej w kraju. Ogromne wydatki wojskowe, galopująca inflacja (od lutego, rubel deprecjonował o 7 razy), upadek prawa i porządku, wszystko połączone ze wzrostem oczekiwań mocarstw imperialnych. W odpowiedzi żądania ludzi, napędzane rewolucyjną propagandą, przyczyniły się do spadku aktywności gospodarczej i obniżenia poziomu życia. Niedobór dostaw żywności w miastach również stał się poważnym problemem.

Znaczenie historyczne i dziedzictwo

Rewolucyjny przewrót w latach 1917-1919 zniszczył wielonarodowe imperium rosyjskie i zatrzymał rozszerzenie jego granic. Większość części imperium rosyjskiego przekształciła się w republiki sowieckie, które później utworzyły państwo związkowe, stając się krajem Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (powszechnie określanym jako ZSRR lub Związek Radziecki). Inne części dawnego Imperium Rosyjskiego, gdzie rząd radziecki nie został zatwierdzony, stały się niepodległymi państwami.

Zalecane

Najbardziej ekstremalne punkty Rosji
2019
10 najgorszych epidemii w historii
2019
Czym jest Bazaar Fly?
2019