Dr Susan La Flesche Picotte Biografia

Susan LaFlesche Picotte była pierwszą Indianką, która uzyskała dyplom medyczny. LaFlesche, wychowana na Omaha Reservation w Nebrasce, która nie mogła głosować ani nazywać się obywatelką, ukończyła szkołę medyczną w 1889 roku. Pamiętana jest za kampanie społeczne, które walczyły o prawa i uznanie rdzennych Amerykanów, a także jej pracę jako lekarz.

Rozdroża kulturowe

Susan LaFlesche Picotte urodziła się w 1865 roku w Omaha Reservation w Nebrasce na rzecz Josepha „Iron Eye” LaFlesche, ostatniego uznanego szefa Omaha, i Mary „One Woman” Gale. Większość dzieciństwa spędziła w domu z drewnianą ramą. Ponieważ jednak urodziła się podczas polowania na bawoły letnie, jej pierwszym domem był tipi pokryty zwierzęcą skórą.

Rodzice LaFlesche byli biracialni i mówili wieloma językami. Jej ojciec mówił po francusku, Ponca i Omaha. Jej matka rozumiała angielski i francuski, ale nalegała na mówienie tylko Omaha.

LaFlesche rozmawiała z Omaha ze swoimi rodzicami i Anglikami z trzema starszymi siostrami i licznymi rodzeństwami. Jej rodzina postanowiła wysłać ją do szkoły z misją rezerwacji już w wieku trzech lat. Szkoły misyjne wykorzystywały chrześcijaństwo i angielski, często siłą, do asymilacji i „cywilizowania” rdzennych uczniów.

Wczesne wpływy

Nie odpowiadający biały lekarz

W wieku ośmiu lat LaFlesche miała doświadczenie, które pobudziło jej pragnienie zostania lekarzem, który potrafiłby łączyć światy białe i Omaha. Opiekując się bardzo chorą kobietą Omaha, wysłała cztery pilne prośby do białego lekarza rezerwacji. Nigdy nie przyjechał. LaFlesche mogłaby zrobić niewiele więcej niż siedzieć przy boku chorej kobiety i patrzeć, jak umiera. Dla LaFlesche śmierć była wynikiem białego uprzedzenia wobec rdzennych Amerykanów, mówiąc: „To był tylko Indianin i to nie miało znaczenia”.

Szef Joseph LaFlesche

Szef Joseph LaFlesche wierzył, że selektywna asymilacja może pomóc ludziom z Omaha przetrwać, legitymizując ich w oczach białych ludzi. Zachęcał swoje dzieci do mówienia po angielsku, poszukiwania wyższego wykształcenia i przyjmowania chrześcijaństwa. Niektórzy z rezerwatów sprzeciwiali się podejściu Josepha LaFleschego i nazywali okolicę, którą założył, drewnianymi domami i indywidualnymi działkami rolnymi „Wioska białych wierzących”.

Susette „Bright Eyes” LaFlesche

Susette „Bright Eyes” LaFlesche, najstarsza siostra Susan LaFlesche Picotte, ukończyła studia w 1875 r. Z Elizabeth Institute for Young Ladies w New Jersey, gdzie była jedynym Indianinem, który ukończył w tym roku. Wróciła do domu, aby uczyć w rezerwacie Omaha, ale indyjski komisarz początkowo odmówił mu pracy.

Jednak Bright Eyes dowiedział się, że przepisy szkół misyjnych dały rdzennym Amerykanom preferencje w stosunku do nauczycieli innych niż rodzime. Została pierwszą rodzimą nauczycielką w rezerwacie Omaha

W 1879 roku Bright Eyes służył jako wrażliwy i zdolny tłumacz dla Ponca Chief Standing Bear w przełomowej sprawie sądowej Stały Niedźwiedź przeciwko Crook. Sąd orzekł, że Stały Niedźwiedź był „osobą” zgodnie z prawem - początkiem nowych sposobów myślenia o rdzennych Amerykanach. Bright Eyes kontynuował interpretację filmu „Stały niedźwiedź” podczas tournée, aby zwiększyć poparcie dla praw rdzennych Amerykanów.

Edukacja poza Nebraska

Elizabeth Institute for Young Ladies

LaFlesche poszła w ślady swojej najstarszej siostry i studiowała w Elizabeth Institute for Young Ladies. Po dwóch i pół roku wróciła do domu, gdzie przez długą chorobę opiekowała się białą etnologią Alice Cunningham Fletcher. Fletcher zachwycił talentem LaFlesche i sumienną opieką, która zachęciła ją do nauki jako lekarza.

Hampton Normal and Agricultural Institute

W 1882 r. Fletcher pomógł LaFlesche uzyskać wsparcie finansowe z Smith College Missionary Society na studia w Hampton Normal and Agricultural Institute, szkole pierwotnie założonej w celu edukowania zniewolonych Amerykanów, gdzie ukończyła drugie miejsce w swojej klasie i zdobyła nagrodę Demorest za osiągnięcia naukowe.

Mowa LaFlesche o ukończeniu szkoły odzwierciedlała jej pragnienie bycia wysłanniczką między kulturami białych i rdzennych Amerykanów. Podziękowała administratorom szkół „za to, co robisz za nasze wyścigi przez nas”. Uznając jej przywilej, chciała, aby jej dobroczyńcy i szkoła widzieli ją i wszystkich ludzi z Omaha jako godnych wyższego wykształcenia.

Woman's Medical College of Pennsylvania

W 1886 roku LaFlesche została przyjęta do Woman's Medical College of Pennsylvania. Alice Cunningham Fletcher pomogła zebrać pieniądze na naukę w Connecticut Indian Association, filii Narodowego Stowarzyszenia Indian w Kobiecie oraz w apelacjach złożonych w Hartford Courant.

W przeciwieństwie do swojego czasu w Hampton, LaFlesche była teraz otoczona przez białych studentów. Zmieniła sukienkę i zaczęła nosić włosy w kok. Choć celowała w szkole i cieszyła się swoimi nowymi przyjaciółmi i doświadczeniami, była świadoma swojego dziedzictwa i spostrzeżeń oraz spojrzeń innych. W liście do siostry Rosalie zażartowała, że ​​używa noża, ale nie do skalpowania.

Mimo to ukończyła studia jako valedictorian w 1889 roku. Była pierwszym rdzennym Amerykaninem, który zdobył dyplom medyczny. Natychmiast udała się na tournee dla Stowarzyszenia Indian Connecticut, aby pokazać, że rdzenna ludność może zostać cywilizowana przez kulturę białą. Stowarzyszenie będzie nadal wspierać finansowo nowego lekarza na początku swojej kariery.

Kariera

LaFlesche odrzucił lukratywne oferty i postanowił wrócić do Rezerwatu Omaha jako lekarz w rządowej szkole z internatem. Skończyłaby służyć wszystkim 1200 ludziom Omaha. Jako kobieta lekarz Omaha społeczność wezwała ją w sposób, w jaki nigdy nie wezwali białych mężczyzn lekarzy.

"Dr. Sue ”pracowała przez wiele godzin i często podróżowała konno i buggy po terytorium, które rozciągało się 30 na 45 mil, aby zobaczyć pacjentów niezdolnych do podróży. W 1893 roku zrezygnowała z powodu wyniszczającego bólu szyi i uszu oraz opieki nad chorą matką.

W 1894 roku LaFlesche ożenił się z Henry Picotte. Mieli dwóch synów, Caryla i Pierre'a. Cztery lata później rozpoczęła prywatną praktykę lekarską dla pacjentów białych i Omaha, czasami przynosząc swoich synów do pracy.

Śmierć

Dr Susan LaFlesche Picotte zmarła na raka kości w 1915 roku. Pomimo przeprowadzania operacji deformacji kości, które spowodowały głuchotę i ból, „Dr Sue” nadal służyła swojej społeczności aż do śmierci w 1915 roku. Jej promocja białej kultury nad Omaha kultura sprawiła, że ​​stała się skomplikowaną postacią, ale pod koniec życia była w rzeczywistości szefem ludu Omaha. Hołd dla Susan LaFlesche Picotte w The Walthill Times twierdził, że leczyła lub pomogła prawie każdej osobie Omaha żyjącej. W 2017 roku dr LaFlesche została uhonorowana w Google Doodle.

Setki ludzi wzięły udział w pogrzebie na jej podwórku. Trzech ministrów odprawiło ceremonię i udzieliło pochwał. Ostatnie słowa wypowiedział jednak starszy Omaha: modlitwa w jej ojczystym języku Omaha.

Zalecane

Ruth Bader Ginsberg Biografia
2019
Czym jest społeczny darwinizm?
2019
Tunel Eiksund - najgłębszy na świecie tunel podmorski
2019