Eva Perón Biografia

Sztandary i flagi kołysają się nad morzem ludzkości. Na Plaza de Mayo nie ma miejsca dla jednej osoby. Tysiące ludzi zebrało się tutaj, aby słuchać z entuzjazmem Evy Perón. Mężczyźni i kobiety otwarcie płaczą. Wynędzniała Evita żegna się z ukochanymi descamisados, jak czule nazywa upośledzonych.

Kiedy Evita kończy przemówienie, odwraca się i ukrywa twarz w piersi prezydenta Perona. I płacze. Obejmuje ją mocno. On też nie chce jej stracić. Data to 1 maja 1952 roku.

26 lipca Evita przegrała walkę z rakiem. Miała zaledwie 33 lata.

Wczesne życie

Maria Eva Duarte urodziła się 7 maja 1919 r. W małym miasteczku Los Toldos. Była nieślubną córką bogatego właściciela rancza. Ewa i jej rodzina żyli w biedzie po śmierci ojca. W wieku 15 lat Eva postanowiła przenieść się do Buenos Aires, aby zostać aktorką. W następnych latach Eva odniosła umiarkowany sukces w teatrze i radiu.

Jako gwiazda radiowa Evita otrzymała zaproszenie na galę zbiórki pieniędzy w maju 1944 r. Była to pomoc dla ofiar trzęsienia ziemi, które spłaszczyło miasto San Juan w zachodniej Argentynie. Tam spotkała miłość swojego życia, generała Juana Domingo Perona. W tym czasie generał Perón był szefem Agencji Pracy i Opieki Społecznej. Pobrali się w 1945 roku.

Pierwsza Dama

Evita wspierała swojego męża przez całe życie polityczne. Kiedy Perón objął urząd w 1946 r., Evita zdecydowała, że ​​będzie praktyczną pierwszą damą i stanie się obrońcą sprawiedliwości społecznej. Rozwinęła też bliskie stosunki ze związkami zawodowymi. Dało jej solidną bazę mocy, której głosy byłyby kluczowe w karierze jej męża.

Ponieważ Eva Perón znała biedę na początku, poświęciła swój czas i energię, by pomóc potrzebującym. Początkowo otrzymywała suplikantów w swoim biurze i rozdawała wszystko, czego potrzebowała. To może być wszystko, od nowych ubrań po maszynę do szycia. Evita w końcu stworzyła fundację charytatywną nazwaną tak, by dotrzeć do większej liczby osób. Niestrudzenie pracowała nad swoimi descamisados .

Prawa kobiet

Kolejnym zagadnieniem bliskim jej sercu były prawa głosu kobiet. Evita zorganizowała kobiecą gałąź Partido Justicialista, stworzoną przez partię polityczną Perón. Prowadzili kampanię nieubłaganie, czasami razem z innymi przywódcami feministycznymi i prekursorami. Kongres przyjął ustawę 13010 w dniu 9 września 1947 r. Evita złożyła radosne oświadczenie z balkonu Casa Rosada, Domu Rządu.

Argentyńskie kobiety skorzystały z nowego prawa do głosowania w wyborach parlamentarnych w 1951 r. Po raz pierwszy w historii kobiety zostały wybrane do Izby Reprezentantów i Senatu. Evita była wtedy poważnie chora. Specjalna urna wyborcza została przyniesiona do jej łóżka, aby mogła także głosować.

Eva Perón była czczona przez ludzi, którym pomogła, i była obrażana przez resztę. Wyższa i średnia klasa myślała, że ​​jest bezwzględnym wspinaczem społecznym i oportunistą. Polaryzacja trwa do dziś.

Zalecane

Bitwa o Fort Donelson: Wojna secesyjna
2019
Co to jest Tepui?
2019
Czym są stawy Sydney Tar?
2019