Irokezi - Native Cultures of North America

Irokezi to grupa plemion rdzennych Amerykanów, którzy mówili jednym z języków irokezyjskich. Kolonialne świadectwa brytyjskie i francuskoamerykańskie określały je jako Konfederację Irokezów, złożoną z narodów Mohawk, Onondaga, Oneida, Cayuga, Seneca i Tuscarora, i uważały tę grupę za całą kulturę irokezyjską. Jednak narody Erie, Susquehannock, Wyandot i Huron powinny być również uważane za część kultury irokezyjskiej, choć nie były częścią konfederacji, a nawet zwalczały gorzkie wojny.

Historia

Narody Irokezów były potężnymi rodzimymi mocarstwami amerykańskimi, które posiadały wiele żyznych ziem w okolicach dzisiejszego stanu Nowy Jork w USA i na północy w kierunku dzisiejszego Montrealu w Kanadzie. Mocarstwa europejskie miały rozległe kontakty handlowe z Irokezami w całej epoce kolonialnej w Ameryce Północnej i ustanowiły rozejm terytorialny z Brytyjczykami. Jednakże, kiedy Brytyjczycy zostali pokonani w Wojnie o Rewolucję Amerykańską, USA oddały większość terytoriów Konfederacji Irokezów bez konsultacji z nimi, otwierając je na kolonialne rozliczenie. W tym czasie pod koniec XVIII wieku Konfederacja Irokezów jako polityczna konsolidacja zaczęła się rozpadać. Przez cały XIX wiek musieli stawić czoła zwiększonej presji utrzymywania ziemi przed białymi interesami zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak iw Kanadzie. Ponieważ podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych Irokezi pozostawali w zmowie z Brytyjczykami, musieli stawić czoła wrogości ze strony nowo powstałych Stanów Zjednoczonych, a wielu Irokezów przeniosło się na północ z Nowego Jorku do Brytyjskiej Kanady. Ostatecznie pozostali Irokezi zostali pozostawieni tylko z zastrzeżeniami, jakie USA im przekazały, chociaż w Kanadzie otrzymali dużą dotację na grunt w Quebecu. Wielu Irokezów pracowało w handlu futrami i podróżowało na statkach futrzarskich i ekspedycjach do dzikich wnętrz zachodniej Kanady. Tam założyli wiele społeczności Pierwszych Narodów i Metis, takich jak zespół Michel i społeczność Kelly Lake.

Pokrewieństwo i zarządzanie wspólnotowe

Irokezi byli znani ze swojego matrylinearnego systemu pokrewieństwa, z dziedziczeniem przekazywanym przez „linię krwi” matki. Starsze kobiety z każdego klanu domagały się znacznego szacunku rytualnego i to oni mianowali wodzów klanów. Europejscy obserwatorzy zauważyli, że irokezyjskie kobiety były w stanie utrzymywać własność i wzywać rozwodów od swoich mężów. W przypadku rozwodu dzieci pozostałyby z matkami. Zaobserwowano, że kobiety dzierżyły także prawdziwe siły polityczne, w tym zawetowały traktaty o wojnie i pokoju. Przywódcy, którzy byli postrzegani jako niezadowalający, mogą zostać zdegradowani przez kobiety, proces znany jako „pukanie rogów”, odnoszący się do pukania rogów poroża z głowy wodza, które Irokezi nadawali ludziom przywództwa.

Tradycyjne sposoby życia

W całej swojej historii narody irokezyjskie brały udział w wielu wojnach, zarówno między innymi rdzennymi Amerykanami, jak i Europejczykami. Jeńcy w wojnach plemiennych byli często adoptowani i zasymilowani, iw ten sposób Irokezi podtrzymywali uszczuplenie własnej liczby przed wojnami i spowodowali spadki w szeregach rywali. Irokezi historycznie byli wędrownymi kultywatorami i uzupełniali swoją dietę o dodatkowe działania łowieckie i zbierackie. Gdy żyzność gleby na określonym obszarze spadała, Irokezi często po prostu pakowali rzeczy ze swoich wiosek i przemieszczali się gdzie indziej.

Stan kultury

Obecnie w Stanach Zjednoczonych jest około 80 000 osób i 45 000 osób w Kanadzie uważanych za prawdziwe ludy irokezyjskie. W ciągu XVIII wieku liczba ludów irokezyjskich stale spadała, a pod koniec XVIII wieku w USA mieszkało około 4000 Irokezów. Do 1910 r. Odnotowano wzrost do 7000 Irokezów w kraju, trend wzrostu, który trwa od stulecia.

Zalecane

Największe jeziora w Ameryce Południowej
2019
Który kraj dał kobietom prawo do głosowania?
2019
Kultura Panamy
2019