Jakim kontynentem jest Islandia?

Islandia jest krajem wyspiarskim. Główna wyspa, która tworzy zasadniczo całą Islandię, jest 18. co do wielkości na Ziemi, mniej więcej wielkości stanu Kentucky. Z populacją około 332 000 osób, Islandia jest również jednym z najrzadziej zaludnionych krajów na Ziemi. Islandia również znajduje się na geograficznym skrzyżowaniu dróg.

Lokalizacja Islandii

Islandia znajduje się najbliżej Grenlandii, która znajduje się około 280 kilometrów na wschód. Daleko idące państwo narodowe, kolejne najbliższe kraje to Wyspy Owcze i Szkocja, które znajdują się około 248 mil (400 kilometrów) i 497 mil (800 kilometrów), odpowiednio na południowy zachód.

Kraj znajduje się na styku północnego Atlantyku i Oceanu Arktycznego, a jednocześnie jest podzielony między kontynenty północnoamerykańskie i europejskie. Jest tak dlatego, że grzbiet środkowoatlantycki biegnie w środku kraju i dzieli go na pół między północnoamerykańskie i euroazjatyckie płyty tektoniczne. Kraj jest bardzo aktywny wulkanicznie ze względu na środkowoatlantycki grzbiet dosłownie odciągający go. Pomimo swojej lokalizacji i nazwy, Islandia ma klimat umiarkowany ze względu na ocieplenie z powodu Prądu Zatokowego.

Historia Islandii

Podczas gdy lokalizacja Islandii może zadać pytanie, który kontynent powinien być jej częścią, jej historia i kultura sprawiają, że uważany jest za część Europy, a nie Ameryki Północnej. Zgodnie z tradycją i Landnámabók, który jest średniowiecznym dziełem opisującym nordyckie osadnictwo wyspy, norweski wódz Ingólfr Arnarson poprowadził pierwszych stałych osadników nordyckich do kraju w 874 roku.

Ari Thorgilsson (1067-1148), najwybitniejszy średniowieczny kronikarz na Islandii, powiedział, że kilku „Paparów” (irlandzkich mnichów i pustelników) mieszkało na wyspie przed przybyciem Arnarsona, ale wkrótce odeszli, ponieważ nie chcieli żyć z nowymi nordyckimi pogańskimi przybyszami. Z czasem na wyspę przybyło więcej Norwegów i w mniejszym stopniu inne grupy Skandynawów.

Około 930 r. Ustanowiono parlament narodowy Islandii Alþingi (Althing), tworzący Wspólnotę Islandzką (ok. 930-1262). W 1262 r. Rzeczpospolita skończyła się, gdy Stare Przymierze zostało podpisane między głównymi wodzami Wyspy i królem Norwegii Haakonem IV (ok. 1204-63).

To doprowadziło Islandię do unii z Norwegią, która ostatecznie dołączy do Danii w 1380 r., Kiedy Olaf II Haakonsson (1370-1387) został królem zarówno Norwegii, jak i Danii. Zostało to później rozszerzone, gdy królestwa Danii, Norwegii, Szwecji i ich terytoriów połączyły się w Unii Kalmar (1397-1523). Po rozpadzie Związku Kalmar Islandia pozostała częścią Nowej jako część Królestwa Danii i Norwegii (1523–33, 1537–1814).

W 1814 roku Dania i Norwegia zostały zerwane z Traktatem z Kilonii, który dał Norwegii Szwecji i zobaczył Islandię i inne norweskie obszary jako zależności od Danii. W 1918 r. Podpisano duńsko-islandzki akt unii, tworząc Królestwo Islandii (1918-1944) jako suwerenne państwo w unii personalnej z Danią. W 1944 r. W ramach aktu kończącego referendum ogólnokrajowe. Obywatele Islandii w przeważającej części głosowali za tym, aby kraj stał się w pełni niezależną republiką, jaką jest dzisiaj.

Zalecane

Major Islands Of The Maldives
2019
Najwyższe budynki w Afryce
2019
Czy wulkan jest typem góry?
2019