Josip Broz Tito z Jugosławii: słynne głowy państw

Wczesne życie

Josip Broz Tito rozpoczął swoją karierę jako rewolucjonista, kończąc jako długoletni prezydent komunistycznej Jugosławii. Tito urodził się w Kumrovcu, a następnie pod rządami Austro-Węgier w dzisiejszej Chorwacji, 7 maja 1892 roku. Dorastał pod opieką swojej babci do 7 roku życia w wiosce Podsreda, na terenie dzisiejszej Słowenii. Do swojej wioski Kumrovec powrócił tylko do rodziców, aby uczęszczać do szkoły podstawowej w 1900 roku. W 1907 roku, w wieku 15 lat, Tito ponownie opuścił dom, aby pracować w Sisak jako mechanik. Tam wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Chorwacji. W 1913 r. Udał się również do Mannheim, aby pracować w fabryce samochodów Benz, a następnie został zatrudniony przez Daimlera jako kierowca testowy w Austrii.

Dojścia do władzy

W wieku 21 lat Tito dołączył do pułku chorwackiego w armii austro-węgierskiej po pobraniu do niewoli i uczęszczał do szkoły podoficerów, czyniąc go sierżantem. W 1914 roku był w Galicji walcząc z Rosją i był najmłodszym sierżantem w armii. Później miał otrzymać srebrny medal męstwa za wybitną męstwo i został wzięty do niewoli przez Rosjan w 1915 r. W rosyjskim obozie pracy uciekł i dołączył do bolszewików w 1917 r. Do stycznia 1920 r. Tito był teraz ożenił się i powrócił do tego, co wówczas stało się królestwem Jugosławii, i wstąpił tam do partii komunistycznej w 1934 r. W 1937 r. został sekretarzem generalnym Komunistycznej Partii Jugosławii i poprowadził tę partię aż do śmierci w 1980 r. .

Składki

Wszystkie lata spędzone jako zwykły pracownik, żołnierz, agitator, więzień i członek Partii Komunistycznej pomogły przygotować Tito dla jego przyszłości jako przywódcy swojego kraju. Od 1945 do 1980 roku Tito był głową państwa Jugosławii. Przyniósł własną markę zrelaksowanego komunizmu, która pozwoliła jego krajowi cieszyć się dobrymi stosunkami z krajami niekomunistycznymi. W tym czasie wielu Niemców, Włochów, Czechosłowaków i Węgrów zostało powitanych w Jugosławii. Tito osiągnął boom gospodarczy dla Jugosławii w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, głównie w wyniku polityki braku dostosowania do stosunków ze Związkiem Radzieckim. W 1971 r. Utworzył 22-osobową prezydencką prezydencję z sześciu republik (Słowenia, jego rodzinna Chorwacja, Bośnia i Hercegowina, Serbia, Czarnogóra, Macedonia i dwie autonomiczne prowincje (Kosowo i Wojwodina), które stanowiły Socjalistyczną Federalną Republikę Jugosławii, którą doprowadziło.

Wyzwania

Jako lider Jugosławii, Tito stanął przed wieloma wyzwaniami, zarówno w kraju, jak i za granicą. Jego wewnętrzne wyzwania obejmowały odmowę Chorwatów i Słoweńców z dzielenia się zyskami z mniej dochodowymi obszarami Jugosławii. W rezultacie wielu ich przywódców, którzy byli niezależni, albo zostało zesłanych, albo wysłanych do obozów pracy przez Tito. Z zagranicy oderwał się również od Związku Radzieckiego w 1948 r. W ramach swojej polityki braku dostosowania, co doprowadziło do nieingerencji USA w sprawy Jugosławii. Stworzyło to jednak poważny rozdźwięk między nim a Stalinem i doprowadziło do wydalenia Jugosławii z Międzynarodowego Stowarzyszenia Państw Socjalistycznych w 1949 roku.

Śmierć i dziedzictwo

Josip Broz Tito wprowadził wiele reform w Jugosławii, które poprawiły dobrobyt jego rodaków. Został „prezydentem na całe życie” w 1974 r., Ale 4 maja 1980 r. Tito uległ gangrenie, po amputacji lewej nogi z powodu blokad tętniczych i zakażeniu. W późniejszym pogrzebie uczestniczyli mężowie stanu, politycy, królowie i książęta ze 128 krajów, i była to największa frekwencja państwowa na pogrzebie w historii do tego czasu. Ten szacunek dla Tito nastąpił, gdy był założycielem Ruchu Nie-Wyrównanego (krajów ze Związkiem Radzieckim) i jako jeden z przywódców aliantów w II wojnie światowej. Przyniósł wiele zmian, które były pierwszymi w Jugosławii, i ostatecznie zachęcił wielu przywódców, którzy również za nim podążyli. Jednak mimo tak dobrej woli Tito jest często krytykowany jako autorytarny i dyktator, który surowo radzi sobie z przeciwnikami. Obecnie miasta Titovo Velenje (w Słowenii), Titov Vrbas (w Wojwodinie), Titova Mitrovica (w Kosowie), Titovo Uzice (w Serbii), Titograd (w Czarnogórze), Titov Veles (w Macedonii), Titova Korenica (w Chorwacja) i Titov Drvar (w Bośni i Hercegowinie) wszyscy znali jego imię, aby go uhonorować.

Zalecane

Co i gdzie jest Kalimantan?
2019
Steller Sea Cow Facts: Wymarłe zwierzęta świata
2019
Najgłębsze fiordy na świecie
2019