Kim był Haile Selassie?

Haile Selassie został cesarzem Etiopii w 1930 roku i rządził aż do drugiej wojny światowej, kiedy został zmuszony do ucieczki podczas włoskiego podboju. Wezwał do potępienia Włoch, których oskarżył o użycie broni chemicznej przeciwko ludności Etiopii w czasie wojny. Po dekadzie wygnania Selassie wrócił i ponownie przejął władzę jako cesarz w 1941 r. W celu modernizacji kraju pod względem społecznym, gospodarczym i edukacyjnym. Utrzymywał się przy władzy do 1974 roku, kiedy niestabilność polityczna i bezrobotni zmusili go do opuszczenia urzędu.

Wczesne życie

23 lipca 1892 roku Haile Selassie urodził się w miejscu zwanym Ejersa Gora. Po raz pierwszy nadano mu imię Lij Tafari Makonne (gubernator Hararu) i był jedynym synem Makonnena, który dożył dorosłości. Selassie prześledził swoje pochodzenie w dzieciństwie królowej Szeby i króla Salomona, Menelika I. Cesarz Menelik II, który był kuzynem Tafari, nie urodził mężczyzny, który przejąłby władzę, a po śmierci ojca Tafariego wziął jego syn (Tafari) jako dziedzic.

Jednak po śmierci Menelika II w 1913 r. Cesarzem został Lij Yasu, wnuk cesarza. Ze względu na powiązania Yasu z islamem nie udało mu się zdobyć przychylności głównie chrześcijańskiej populacji; w konsekwencji został obalony w 1916 r. i zastąpił go Tafari. Tafari było postrzegane przez młodsze pokolenie w Etiopii jako symbol nadziei i lepszej przyszłości. Reprezentował Etiopię w Lidze Narodów w 1923 r. I został pierwszym władcą Etiopii, który poleciał za granicę. W 1928 roku sam ustanowił się królem i po śmierci Zauditu Tafari został cesarzem i oficjalnie użył imienia Haile Selassie, co oznacza „Potęga Trójcy”.

Jego przywództwo

Haile Selassie kierował rządem kierując się jego ambicjami, w których ogłosił nową konstytucję, zbudował szkoły, wzmocnił policję i scentralizował władzę. Opuścił kraj w 1926 r. Po inwazji Włoch i przewodził opór przeciwko Włochom, najpierw szukając pomocy Ligi Narodów. Selassie udało się odzyskać swój kraj z pomocą Brytyjczyków i po raz kolejny objął stanowisko cesarza. Gdy fala antykolonializmu przemknęła przez Afrykę, w 1955 r. Zainaugurował nową konstytucję, określając równość w prawie; jednak Selassie zachował swoje moce.

Jego ostatnie lata

Duża liczba bezrobotnych, głód w latach 70. i niezdolność rządu Selassiego do rozwiązania problemów kraju podważyły ​​jego władzę. W lutym 1974 r. Siły rządowe zorganizowały bunt z powodu niedostatku, co pogorszyło problemy Selassiego. W końcu został pozbawiony władzy i zmuszony do pozostania w rezydencji aż do śmierci w 1975 roku.

Fałszywe twierdzenia wynikały z przypisywania jego śmierci przyczynom naturalnym; jednak dowody wskazywały, że Selassie został uduszony, być może na polecenie rządu. Pogrzeb został przeprowadzony w listopadzie 2000 r., A jego ciało pochowano w katedrze Trójcy w Addis Abebie.

Dziedzictwo

Haile Selassie był oddanym chrześcijaninem, a jego częste cytowanie Biblii doprowadziło do jego wcielenia przez ruch Rastafari. Różne dwory religii Rastafari wierzą, że jest on posłańcem Boga, mesjasza lub ludzkim ucieleśnieniem Jah (Boga). Chociaż jego znaczenie różni się od rezydencji do rezydencji, wszyscy zgadzają się, że Haile Selassie jest nierozerwalnie związany z religią Rastafari.

Zalecane

Czym są wierzenia agnostyczne?
2019
Rodzime gady Australii
2019
Co to jest stolica Michigan?
2019