Kim był piąty prezydent?

James Monroe (1758-1831) był piątym prezydentem Stanów Zjednoczonych od 1817 do 1825 roku.

Rodzina

Urodził się 28 kwietnia 1758 r. W Wirginii i tam wychował. Ojcem Jamesa Monroe był Spence Monroe, który pracował jako stolarz i plantator. Jego matka była wykształconą kobietą znaną jako Elizabeth Jones. Miał jedną siostrę i trzech braci. James później ożenił się z Elizabeth Kortright. Mieli dwie córki, Elizę i Marię oraz syna, który zmarł 16 miesięcy po urodzeniu.

Wczesne życie

James dołączył do College of William and Mary w Williamsburgu w Wirginii w latach młodzieńczych. W 1776 r. Przerwał studia i wstąpił do armii kontynentalnej. Walczył o niepodległość w amerykańskiej wojnie rewolucyjnej od 1775 do 1783 roku. Podczas służby w armii James spotkał Thomasa Jeffersona, który służył jako gubernator Wirginii, i który został jego przyjacielem i mentorem politycznym. Monroe rozpoczął studia prawnicze pod opieką Jeffersona w 1780 roku.

Kariera polityczna

James Monroe służył na różnych stanowiskach politycznych, zanim został prezydentem. Zaproponował swoje usługi jako delegat na zgromadzeniu w Wirginii w 1782 roku. Służył także w Kongresie Konfederacji jako przedstawiciel Wirginii. W 1790 r. James Monroe zapewnił sobie miejsce w Senacie USA na reprezentowanie Wirginii.

W 1794 r. James pracował jako minister we Francji, pomagając w poprawie stosunków między Francją a Stanami Zjednoczonymi. Został mianowany przez ówczesnego prezydenta George'a Washingtona. James wstąpił na stanowisko gubernatora Wirginii w 1799 roku. Przez trzy lata służył jako gubernator, a następnie na prośbę Thomasa Jeffersona, ówczesnego prezydenta USA, wrócił do Francji. We Francji zawarł umowę dotyczącą umowy kupna Luizjany. Zakup terytorium Luizjany powiększył granice Stanów Zjednoczonych.

Przewodnictwo

James Monroe walczył o prezydenturę w 1808 r. Przeciwko Jamesowi Madisonowi, ale przegrał. Nadal służył jako gubernator Wirginii do 1811 r., Kiedy Madison poprosił go, aby był sekretarzem stanu. Monroe rywalizował po raz drugi w 1816 roku jako Demokratyczno-Republikański, konkurując z Rufusem Kingiem, który był federalistą. Monroe został wybrany na prezydenta w 1816 roku. Jego kadencja została określona jako „Era dobrych uczuć”, ponieważ w tym czasie Stany Zjednoczone cieszyły się spokojem politycznym i wewnętrznym. Stany Zjednoczone podbiły swoich wrogów terytorialnych i stale rosły, oferując obywatelom lepsze środki do życia. Jednak w tym czasie konflikt między Demokratyczno-Republikanami a Federalistami zmniejszał się.

Po ukończeniu pierwszej kadencji James Monroe rywalizował bez sprzeciwu i został ponownie wybrany na prezydenta w 1820 r. Prezydencje Monroe były najmniej stronnicze w Stanach Zjednoczonych. Miał bardzo silny gabinet, w tym członków gabinetu John Calhoun i John Quincy Adams. Monroe podpisał kompromis z Missouri w dniu 6 marca 1820 r., W którym poruszono kwestię spornego niewolnictwa. Kompromis zjednoczył państwa niewolnicze z państwami Wolnymi. Inne kluczowe osiągnięcia obejmują ukończenie traktatu Adama Onisa i podpisanie doktryny Monroe.

Przejście na emeryturę

Po ukończeniu drugiej kadencji James przeszedł na emeryturę do Oak Hill w Wirginii. W 1829 r. Pełnił funkcję prezydenta Konwencji Konstytucyjnej w Wirginii. Podczas swojej prezydentury Monroe wyróżniał się wysoką uczciwością, rozsądnym osądem i inteligencją. Nawet najwięksi krytycy, tacy jak John Quincy Adams, śpiewali pochwały dla Monroe. James przeniósł się do Nowego Jorku po śmierci żony. Zmarł 4 lipca 1831 roku.

Zalecane

Jaka jest różnica między stonogą a krocionogiem?
2019
Które religie są praktykowane na Bliskim Wschodzie?
2019
Co to jest stolica Arizony?
2019