Kim był siódmy prezydent Stanów Zjednoczonych?

Wczesne życie

Jackson urodził się 15 marca 1767 r., Prawdopodobnie po stronie Karoliny Północnej lub Południowej Karoliny oddzielającej oba stany. Jego rodzice byli szkocko-irlandzkimi kolonistami, którzy przybyli do Nowej Anglii. Otrzymał podstawowe wykształcenie w miejscowej szkole i pracował jako praktykant w siodle. Później studiował prawo w Jacksonville w Północnej Karolinie, a podczas amerykańskiej wojny o niepodległość pracował jako nastoletni kurier. Podczas tej samej wojny został także schwytany i torturowany przez członków sił brytyjskich.

Wczesna kariera polityczna

Po wojnie rozpoczął pracę jako prawnik kraju w North Carolina Frontier rozrastających się Stanów Zjednoczonych Ameryki. W 1791 r. Został mianowany radcą prawnym rządu dawnego terytorium zwanego „południem rzeki Ohio”, które później stało się znaczną częścią tego, co dziś nazywamy stanem Tennessee. W 1796 r. Został amerykańskim przedstawicielem stanu Tennessee, wkrótce po tym, jak stał się 16. państwem w Unii. W następnych wyborach został wybrany senatorem. Zrezygnował w tym samym roku w celu wypełnienia obowiązków wyznaczonego sędziego w Tennessee Supreme Court w 1798 roku.

W tym samym okresie Jackson zainwestował znaczne sumy pieniędzy w transakcje na lądzie, a kupując ogromne ilości ziemi wzdłuż granicy z Tennessee. Jedno z jego największych przedsięwzięć spekulacyjnych doprowadziło ostatecznie do powstania dzisiejszego Memphis w stanie Tennessee nad rzeką Mississippi. Stał się także plantatorem na dużą skalę i zatrudniał setki niewolników.

Przywództwo wojskowe napędzające sławę narodową

W 1801 roku Jackson został pułkownikiem w Milicji Tennessee, a przyszły rok został wybrany na stanowisko generała dywizji. W konflikcie brytyjsko-amerykańskim znanym dziś jako Wojna 1812 roku wygrał jedno z najważniejszych zwycięstw przeciwko Brytyjczykom w bitwie pod Nowym Orleanem. To zwycięstwo przypieczętowało jego wizerunek militarnego geniusza i wzmocniło jego późniejszą karierę polityczną. W wyborach prezydenckich w 1824 roku stanął jako kandydat obok Johna Adamsa i Henry'ego Claya. Otrzymał wiele głosów i wyborców państwowych, ale nie mógł zapewnić decydującego wyniku, zdobywając około dwóch piątych głosów popularnych. Wobec braku wyraźnej większości wynik został ustalony przez Izbę Reprezentantów, która wybrała Johna Adamsa na prezydenta. Henry Clay, kolejny kandydat w wyborach, poparł także Adamsa, który stał się podstawą jego słynnej retoryki kampanii na następne wybory prezydenckie, twierdząc, że wynik był wynikiem „skorumpowanej umowy”. Jackson został ponownie nominowany do kandydowania na prezydenta w 1828 roku. W tym czasie przebudował organizację starej Partii Demokratyczno-Republikańskiej i przemianował ją na Partię Demokratyczną. Pod tym nowym sztandarem z łatwością pokonał Adamsa, stając się siódmym prezydentem Stanów Zjednoczonych.

W biurze prezydenckim

Termin Jacksona jest znany z postępującej delegacji władzy, postrzeganej przez wielu jako „przekazanie” kontroli z tradycyjnej elity zwykłym wyborcom zorganizowanym przez linie partyjne. Jego prezydencja wzmocniła nową Partię Demokratyczną, która nadal zdecydowanie sprzeciwiałaby się, a ostatecznie przeżyła, Wigom. Zainicjował szereg dochodzeń w sprawie zarządzania funduszami federalnymi i regularnie wypuszczał urzędników, którzy jego zdaniem nie byli skuteczni w obsłudze pieniędzy. Wprowadził także pełnoprawny system rotacji dla urzędników państwowych. Był także bardzo agresywny w swojej polityce przeciwko plemionom rdzennych Amerykanów i promował Indyjską Politykę Usuwania, jedną z najsmutniejszych oznak w historii USA.

Jednak najbardziej znaczący kryzys związany z jego kadencją w stanie Karolina Południowa jest zgodny z przepisami federalnymi. Państwo sprzeciwiło się wprowadzeniu Taryfy Obrzydliwości na towary importowane z Europy. Jackson zdecydowanie opowiadał się za taryfą jako miarą akcji afirmatywnej dla krajowej produkcji. Kiedy Karolina Południowa odmówiła zapłaty podatku, Jackson odpowiedział grożąc, że rozprawi się z Karoliną Południową siłą ataku. Epizod ostatecznie stworzył precedens podtrzymujący prymat jurysdykcji federalnej nad państwami. Został ponownie wybrany ponownie w wyborach w 1832 r., Aw tej drugiej kadencji skoncentrował się na reformach bankowych i zapobieganiu depresji podczas kryzysu w 1837 r.

Dziedzictwo

Jackson zmarł na przewlekłą gruźlicę w 1845 roku w swojej Hermitage Plantation niedaleko Nashville, Tennessee. Do dziś Jackson wciąż wywołuje mieszaną reakcję uczonych. Jako prezydent jego rząd był postrzegany jako skuteczny i mniej skorumpowany w porównaniu z innymi rządami amerykańskimi z początku XIX wieku. Jako generał jego wyczyny w wojnie 1812 roku były powszechnie obchodzone. Jednak jego antyamerykańska polityka doprowadziła do przesiedleń i bólu na masową skalę. Liczne wojny anty-rdzennych Amerykanów i polityka niewolnicza czynią go jeszcze bardziej kontrowersyjnym. Jako człowiek rządowy wzmocnił rolę systemu dwustronnego w polityce amerykańskiej i utrzymał prymat rządu federalnego nad państwami będącymi jego członkami w unii Stanów Zjednoczonych. Odegrał również integralną rolę w rozpoznawaniu nowej Republiki Teksasu i pomógł utorować drogę do ostatecznego przeznaczenia, aby stać się państwem amerykańskim. Chociaż trudno go zakwalifikować jako człowieka całkowicie dobrego lub złego, w kategoriach historii USA był niewątpliwie bardzo ważnym człowiekiem.

Zalecane

Co to jest stolica Florydy?
2019
Gdzie jest największy na świecie dom towarowy?
2019
Największe Miasta w Tanzanii
2019