Kraje o najgorszej infrastrukturze wodociągowej

Co to jest dostęp do wody?

Jednym z Milenijnych Celów Rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych było zmniejszenie liczby osób bez dostępu do zrównoważonej i bezpiecznej wody pitnej oraz podstawowych urządzeń sanitarnych o 50%. Dostęp jest określony przez odległość i ilość dostępnej wody. Jeśli źródło wody znajduje się w odległości mniejszej niż 0, 6 mili i konsekwentnie dostarcza co najmniej 20 litrów wody na osobę w rodzinie, uważa się, że gospodarstwo domowe ma dostęp do wody. Bezpieczna woda pitna jest wolna od chemikaliów i drobnoustrojów, które powodują choroby i jest uzyskiwana za pośrednictwem połączenia domowego, kranu komunalnego, chronionej studni lub źródła i zbierania wody deszczowej.

Brak dostępu do wody

Prawie 1, 1 miliarda ludzi nie ma dostępu do bezpiecznej wody pitnej na całym świecie, kolejne 663 miliony nie mogą uzyskać dostępu do ulepszonych źródeł wody. Ludzie ci są przeważnie zlokalizowani w całej Afryce Subsaharyjskiej, chociaż na liście krajów o najgorszej infrastrukturze wodnej znajduje się jedna wyspa na Pacyfiku i jeden kraj na Bliskim Wschodzie. Na tej liście znajduje się Papua Nowa Gwinea, tylko 40% ludności ma dostęp do ulepszonego źródła wody. Kolejne sześć krajów znajduje się w Afryce: Gwinea Równikowa (48%), Angola (49%), Czad (51%), Mozambik (51%), Madagaskar (52%) i Demokratyczna Republika Konga (52%). Następny to Afganistan, w którym tylko 55% ludności ma dostęp do ulepszonych źródeł wody. Następne w kolejności są Tanzania (56%) i Etiopia (57%).

Konsekwencje niewielkiego dostępu lub braku dostępu do wody

Konsekwencje braku dostępu do czystej i bezpiecznej wody, ulepszone źródła wody i ulepszone usługi sanitarne są zdumiewające. Wpływa na edukację, zdrowie, głód, ubóstwo i gospodarkę. Dzieci wydają się ponosić ciężar nieodpowiedniego dostępu do wody. Spośród 1, 6 miliona osób, które umierają corocznie z możliwych do uniknięcia chorób biegunkowych (takich jak cholera), 90% ma mniej niż pięć lat. Kolejne 1, 5 miliona osób rocznie jest zdiagnozowanych z wirusowym zapaleniem wątroby typu A. Liczba ta wynika z nieczystej wody. W wymienionych wcześniej krajach szacuje się, że 80% chorób jest spowodowanych złymi warunkami wodnymi i sanitarnymi.

Gdy dzieci walczą o życie z powodu choroby i niedożywienia (od pasożytów w wodzie), nie są w stanie uczęszczać do szkoły. W rzeczywistości co roku w wyniku chorób związanych z wodą ginie 443 miliony zarejestrowanych dni szkolnych. Ten problem jest spotęgowany dla dziewcząt. Dziewczęta są częściej odpowiedzialne za zbieranie wody niż chłopcy, a gdy źródło wody jest daleko, tęsknią za szkołą, aby upewnić się, że gospodarstwo domowe ma wodę.

Dorośli i dzieci, które są zmuszone do spędzania czasu na zbieranie wody, nie są w stanie przyczynić się do gospodarki, uczestnicząc w sile roboczej. Albo nie zdobywają wykształcenia, które pozwala im kontynuować i przyczyniać się do formalnego sektora zatrudnienia, albo są spożywane z myślą o zbieraniu wody. Według szacunków ONZ same kraje afrykańskie tracą 40 miliardów godzin rocznie w celu uzyskania wody do użytku domowego.

Co zostało zrobione?

Wiele organizacji non-profit, organizacji pozarządowych i agencji rządowych współpracuje w celu wyeliminowania tego problemu na całym świecie, w tym w krajach wymienionych powyżej. Światowa Organizacja Zdrowia Organizacji Narodów Zjednoczonych (WHO) i Fundusz Pomocy Dzieciom w nagłych wypadkach Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNICEF) połączyły siły dzięki wspólnemu programowi monitorowania zaopatrzenia w wodę i urządzeń sanitarnych, który jest wykorzystywany do pomiaru postępów w realizacji celów rozwojowych. WHO inwestuje również w badania, aby zilustrować opłacalność rządów w inwestowaniu w zapewnienie lub poprawę warunków wodnych i sanitarnych. Współpracują również z innymi organizacjami non-profit, placówkami badawczymi i rządami, aby wspierać dostęp do wody i wysiłki związane z leczeniem. UNICEF zarządza zespołami ds. Wody, urządzeń sanitarnych i higieny (WASH) w celu promowania dostępu do czystej wody, ulepszonych toalet i praktyk higienicznych.

Nadzieja na przyszłość

Pomimo wszystkich negatywnych liczb i konsekwencji istnieje nadzieja. Milenijny cel został osiągnięty trzy lata przed terminem. Z terminem na 2015 r. Populacja osób bez dostępu do wody i ulepszonych urządzeń sanitarnych zmniejszyła się o połowę do 2012 r. Oznacza to, że rządy i organizacje na całym świecie wykorzystały wskaźniki celu tysiącletniego jako narzędzie poprawy warunków życia obywateli. Fakt, że cel został osiągnięty przed terminem wskazuje, że zapewnienie dostępu do wody jest ważne dla rządów i zostało poważnie potraktowane. Kraje wymienione w tym artykule stanowią część szacunkowo 11% światowej populacji, która nadal nie ma dostępu do wody.

Kraje o najgorszej infrastrukturze wodociągowej

RangaKraj% ludności z dostępem do ulepszonych źródeł wody
1Papua Nowa Gwinea40%
2Gwinea Równikowa48%
3Angola49%
4Czad51%
5Mozambik51%
6Madagaskar52%
7DR Konga52%
8Afganistan55%
9Tanzania56%
10Etiopia57%

Zalecane

Czym jest Zupa Shark Fin?
2019
Najbardziej niebezpieczne prace według ofiar śmiertelnych
2019
Czym jest kontynent?
2019