Mountain Lion Facts: Zwierzęta Ameryki Północnej

Opis fizyczny

Mountain Lion, zwany także Cougar, Puma lub Panther, jest dużym zwierzęciem lądowym, a większość ras pochodzi z Ameryki Północnej. Po jaguarze jest drugim co do wielkości kotem, a także jednym z najpotężniejszych wszystkich ssaków żyjących na wolności na półkuli zachodniej. Ma okrągłą głowę ze stojącymi uszami. Jego przednie ćwiartki są muskularne i mocne, z silną szczęką w pełni wyposażoną, by przygwoździć i sprzęgać zdobycz większą od siebie, taką jak antylopa i jelenie. Jego stopy charakteryzują się pięcioma pazurami na przednich łapach, z których wszystkie można schować. Na tylnych łapach znajdują się cztery pazury, których znacznie większe przednie nogi są dobrze przystosowane do trzymania imadła na zwierzętach drapieżnych, z których niektóre są znacznie większe niż same lwy górskie.

Dieta

Górskie lwy, będąc obowiązkowymi mięsożercami, wymagają dużej ilości białka mięsnego, zwłaszcza od preferowanej przez nie zwierzyny jelenia i gatunków pokrewnych. Chociaż zachwycają się dużymi kopytnymi, takimi jak jelenie, lwy górskie pożerają także mniejsze zwierzęta, takie jak szopy, kojoty i jeżozwierze. Zwierzęta hodowlane, konie, kozy górskie, małe owady i gryzonie należą również do wielu innych zwierząt, które zjadą również puma. Są doskonałymi myśliwymi najbardziej skutecznymi w nocy lub o zmierzchu i mają zwyczaj żerowania na dużych tuszach przez wiele dni. Dopóki ich nie skończą, ukryją swoje zabójstwa z dala od innych zwierząt, w tym zwierząt tego samego rodzaju. Faworyzują szyję, kiedy dają śmiertelne ukąszenia, i są sprytni, jeśli chodzi o prześladowanie i śledzenie kolejnych niedoszłych posiłków.

Siedlisko i zasięg

W minionych wiekach i dziesięcioleciach znaleziono lwy górskie wędrujące dziko po całych Stanach Zjednoczonych. Jednak na przełomie XX i XXI wieku zostały one w znacznym stopniu usunięte z niemal wszystkich swoich pierwotnych zakresów, zwłaszcza w USA na wschodzie i na środkowym zachodzie. Jednak w ostatnich latach w wielu stanach w tych regionach, jak również w prowincjach Kanady, populacje uznano za odpowiednio zrównoważone do polowań sportowych. Od tego czasu odnotowano przemijające samce w zachodnich regionach Nebraski, Oklahomy i Dakotas, a także w Minnesocie, Iowa, Missouri i górnych półwyspach zarówno Illinois, jak i Michigan. Dalej na zachód poza Górami Skalistymi do specyficznych populacji zawsze pozostawały znacznie większe. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) klasyfikuje górskie lwy jako gatunek „najmniejszej troski”. Mimo to duże koty muszą być chronione w wielu obszarach. Chociaż większość z nich mieszka dziś w zachodniej Ameryce Północnej, można je znaleźć w praktycznie każdym siedlisku Nowego Świata na południe od rzeki Yukon, a mniejsze populacje występują w Ameryce Środkowej i Południowej.

Zachowanie

Lwy górskie to samotne zwierzęta, które wolą żyć samotnie i dlatego nie zawsze są postrzegane przez ludzi, których często próbują unikać. Aby się rozwijać, potrzebują dużo otwartej przestrzeni z dala od innych zwierząt, ponieważ są skryte i dość samotne. Czasami okazuje się, że atakują ludzi, zwłaszcza dzieci lub dorosłych, którzy podróżują samotnie, a nie w grupach. Innym wyraźnym zachowaniem kuguara jest odmowa spożycia niczego, na co nie polował. Chociaż zwykle podnoszą nosy na padlinę, w niektórych rzadkich przypadkach w Kalifornii doniesiono, że wykazują oportunistyczne zachowania żywieniowe, pożerając tusze celowo pozostawione na otwartej przestrzeni przez biologów badawczych. W większości obszarów swojej diaspory lwy górskie mają niewiele, jeśli w ogóle, naturalnych drapieżników.

Reprodukcja

Dojrzałość płciowa samic kuguarów osiągana jest w ciągu półtora roku życia, przy czym średnio jeden miot rodzi się co dwa lata przez cały okres życia kobiety. Krycie jest krótkie, choć występuje częściej niż w przypadku innych zwierząt o porównywalnej wielkości. Monogamia nie jest powszechną cechą górskich lwów, a samice zmieniają partnerów dość regularnie w ciągu całego życia reprodukcyjnego. Samice zazwyczaj wychowują młode w pojedynkę i mogą szybko stać się gwałtownie broniące swoich młodych. Stres jest często przyczyną niskich wskaźników rozrodczości, zarówno na wolności, jak iw niewoli. Powszechne przyczyny śmiertelności lwów górskich na wolności to głód, walki z innymi górskimi lwami, choroby, chroniczny stres i ludzkie polowania.

Zalecane

Siedem parków narodowych Kambodży
2019
Lion Rock - Unikalne formy terenu Azji
2019
Jakie są różnice między Salamanders a Newts?
2019