Najbardziej kontrowersyjne letnie igrzyska olimpijskie w historii

Igrzyska Olimpijskie uważane są za najważniejsze międzynarodowe wydarzenie sportowe na świecie. Pierwsze Igrzyska Olimpijskie organizowane zgodnie z rozporządzeniem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (MKOl) odbyły się w 1896 r. W Atenach w Grecji. Przez dziesięciolecia seria igrzysk olimpijskich wpływała i była pod wpływem międzynarodowych spraw i stosunków między krajami. Nic więc dziwnego, że wiele igrzysk olimpijskich wiąże się z poważnymi kontrowersjami i skandalami, które zakłóciły stosunki międzynarodowe i wywołały napięcie między narodami. Bojkoty państw z różnych powodów, zderzenie ideologii politycznych między uczestniczącymi narodami, wojny i terroryzm, akty dyskryminacji rasowej i seksualnej, stosowanie przez sportowców zakazanych leków zwiększających wydajność - wszystko to przyczyniło się do zepsucia historii sukcesu niektórych igrzysk olimpijskich . Poniżej przedstawiamy niektóre z najbardziej kontrowersyjnych imprez Letnich Igrzysk Olimpijskich w historii.

20. Letnie Igrzyska Olimpijskie 2000.

Letnie Igrzyska Olimpijskie 2000, które odbyły się w Sydney w Australii, były związane z kontrowersyjnymi wydarzeniami dotyczącymi utrzymania zasad i przepisów gry. Rumuńska gimnastyczka została pozbawiona medalu za pozytywny wynik testu na pseudoefedrynę. Rumuński lekarz, który przepisał jej ten lek, został usunięty z igrzysk. Chińska gimnastyczka, która okazała się niepełnoletnia, została również pozbawiona brązowego medalu. W trakcie Igrzysk odnotowano również szereg przypadków sportowców przyjmujących leki zwiększające wydajność (PED). Na przykład podczas sprawy BALCO w 2007 r. Amerykański sprinter Marion Jones, który wystąpił wyjątkowo dobrze w igrzyskach i zdobył 5 medali, przyznał się do przyjęcia PED. Ona i niestety jej sztafetowi koledzy zostali w ten sposób pozbawieni medali.

Trudności techniczne doprowadziły również do skarg składanych przez konkurentów przeciwko władzom. Na przykład australijski zawodnik Allana Slater skarżył się, że sklepienie w gimnastyce artystycznej dla kobiet było zbyt niskie, aby gracze mogli wykazać się pełną sprawnością. Kilku gimnastyczek popełniło niezwykłe błędy podczas występu, które wszystkie zostały oskarżone o ustawienia skarbca. Dwóch zawodników upadło podczas występu i doznało poważnych obrażeń. Amerykańska gimnastyczka całkowicie przegapiła skarbiec podczas sesji rozgrzewkowych. Wreszcie, po dokładnej kontroli, okazało się, że sklepienie było rzeczywiście niższe niż 5 cm ustalonej wysokości.

19. Letnie Igrzyska Olimpijskie 2004

Trzech sędziów na zawodach gimnastycznych w Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2004 w Greence w Atenach zostało zawieszonych, gdy ich błędna ocena doprowadziła do błędnej interpretacji wyników, a południowokoreańska gimnastyczka, która mogła być zwycięzcą, została laureatem brązowego medalu zamiast. W innym incydencie brazylijski maratończyk został zaatakowany przez pozbawionego władzy irlandzkiego księdza. Biegaczowi, Vanderlei de Lima, udało się jednak odzyskać i zdobyć brązowy medal dla swojego kraju.

Kilka wydarzeń o błędnych zasadach i regulacjach związanych z grami było również związanych z tą olimpiadą. Irlandzki skoczek wystawowy, Cian O'Connor, został pozbawiony złotego medalu, gdy jego koń uzyskał pozytywny wynik na obecność zakazanych substancji w swoim systemie. Niesprawiedliwa gra w szermierkę, w której węgierski urzędnik szermierczy popełnił sześć błędów faworyzując Włochy, obrabował Chiny z możliwego zwycięstwa. W imprezie wioślarskiej na igrzyskach olimpijskich, para kanadyjskich wioślarzy została zdyskwalifikowana z igrzysk, gdy ich łódź błędnie weszła na pas wioślarski przypisany do drużyny Południowej Afryki. Jak w drużynie z RPA, utrudniało to ich postępy, prowadząc do dyskwalifikacji Kanadyjczyków. Judoista z Iranu, Arash Miresmaili, udał się na szaleństwo objadania się na dzień przed swoim konkursem z izraelskim judoistą Ehudem Vaksem. Zrobił to w proteście przeciwko uznaniu przez IOC państwa izraelskiego. Chociaż Miresmaili został zdyskwalifikowany za nadwagę w dniu gry, został uwielbiony przez prezydenta Iranu jako bohater narodowy i został ogłoszony, że dla narodu był niewątpliwym mistrzem Olimpiady w 2004 roku.

18. Letnie Igrzyska Olimpijskie 2008

Wiele kontrowersji dotyczyło Letnich Igrzysk Olimpijskich 2008, które odbyły się w Pekinie w Chinach. Pojawiły się zarzuty, że kraj przyjmujący nałożył ograniczenia na dostęp do otwartych mediów, naruszył prawa człowieka w niektórych aspektach i poparł represyjne reżimy. Pojawiły się również obawy dotyczące wysokich wskaźników zanieczyszczenia powietrza w Pekinie i możliwego ataku terrorystycznego podczas igrzysk. Podczas igrzysk olimpijskich twierdzono, że rząd chiński wydał wytyczne dla lokalnych mediów, aby bagatelizować prezentację wszystkich kwestii politycznych i społecznych, które nie były bezpośrednio związane z grami. Uważa się, że mandat ten doprowadził do długowieczności skandalu z chińskim mlekiem w 2008 r. I późnego wycofania skażonej mieszanki dla niemowląt.

Szwedzki zapaśnik Ara Abrahamian został pozbawiony brązowego medalu, kiedy porzucił medal na podłodze po umieszczeniu go na szyi. Zrobił to w proteście przeciwko swojej stracie włoskiemu sportowcowi. W trakcie imprezy pojawiły się również pytania dotyczące wieku dwóch chińskich sportowców. Atak fizyczny sędziego przez kubańskiego zawodnika taekwando doprowadził do zakazania sportowcowi na całe życie udziału w jakichkolwiek międzynarodowych wydarzeniach Taekwando. Kontrowersyjne zwycięstwo w meczu piłki ręcznej jest również związane z tymi Igrzyskami Olimpijskimi.

17. Letnie Igrzyska Olimpijskie 2012

Ostatnie Letnie Igrzyska Olimpijskie, które odbyły się w 2012 r. W Londynie, nie były również pozbawione kontrowersji, debat publicznych i komentarzy medialnych. Dwóch zawodników, szwajcarski piłkarz Michel Morganella i grecki potrójny i długi skoczek Paraskevi Papachristou zostali wyrzuceni z igrzysk z powodu rasowych komentarzy na Twitterze. Morganella wypowiedział się przeciwko Koreańczykom, gdy jego drużyna przegrała mecz z Koreą Południową. Komentarz Papachristou na temat Afrykanów w związku z epidemią wirusa Zachodniego Nilu w Grecji został uznany przez Komitet Olimpijski za niewrażliwy i uwłaczający.

Kilka konkurencyjnych wydarzeń podczas tej olimpiady było również owianych kontrowersjami co do możliwych błędnych ocen wyników. W niektórych wydarzeniach twierdzono, że medale otrzymali nie zasługujący na to kandydaci lub zespoły. Nadzeya Ostapchuk, sportowiec z Białorusi, została zdyskwalifikowana po tym, jak uzyskała pozytywny wynik na obecność metenolonu w swoim układzie. Inni zawodnicy, jak albański sztangista, Hysen Pulaku, biegacz Tameka Williams i gimnastyczka Luiza Galiilina zostali również zawieszeni w igrzyskach. Ośmiu zawodników podwójnych kobiet w badmintonie zostało zdyskwalifikowanych, gdy oskarżono ich o to, że nie podjęli „najlepszych wysiłków”, aby wygrać mecz.

16. Letnie Igrzyska Olimpijskie 1916

Pierwsze Igrzyska Olimpijskie, na które wojna światowa miała negatywny wpływ, to Letnie Igrzyska Olimpijskie w 1916 roku. Gry, które miały się odbyć w Berlinie w Niemczech, zostały odwołane z powodu wybuchu I wojny światowej. W końcu w Berlinie odbędą się Letnie Igrzyska Olimpijskie w 1936 roku, bardzo kontrowersyjna gra w historii olimpijskiej.

Przed wybuchem wojny rozpoczęto budowę stadionu olimpijskiego w Berlinie już w 1912 roku. Stadion zaproponowano do przyjęcia 18 000 widzów naraz. W oczach 60 000 widzów, 10 000 gołębi zostało wypuszczonych 8 czerwca 1913 r. W geście dobrej woli, przeznaczając stadion na Igrzyska. Wysiłki rządu niemieckiego trwały do ​​ostatniej chwili. Nikt nie miał pojęcia, że ​​wojna będzie tak długa. Tak więc Letnie Igrzyska Olimpijskie 1916 podlegały odwołaniu w ostatniej chwili. Niemcy planowały nawet zorganizować tydzień sportów zimowych podczas igrzysk olimpijskich, który obejmowałby gry takie jak hokej na lodzie, łyżwiarstwo figurowe, łyżwiarstwo szybkie itp. Chociaż ten plan nigdy nie został przekształcony w rzeczywistość, zrodził zupełnie nową koncepcję Zimowe Igrzyska Olimpijskie.

15. Letnie Igrzyska Olimpijskie 1924

Letnie Igrzyska Olimpijskie w 1924 r. Odbyły się w Paryżu we Francji, po raz drugi po 1900 r. Paryż gościł Igrzyska Olimpijskie. W miarę utrzymywania się napięć po I wojnie światowej MKOl odmówił wysłania zaproszenia do Niemiec na udział w igrzyskach w 1924 roku. Tak więc sportowcy z Niemiec nie startowali w igrzyskach olimpijskich w 1924 roku. Wiele krajów, takich jak Irlandia, Ekwador, Urugwaj, Litwa i Chiny, wzięło udział w igrzyskach po raz pierwszy. Łotwa i Polska, które uczestniczyły w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w 1924 r., Po raz pierwszy wzięły udział w Letnich Igrzyskach Olimpijskich. Łącznie 44 kraje były obecne na igrzyskach olimpijskich w 1924 roku.

To wydarzenie było pierwszymi igrzyskami olimpijskimi, które wprowadziły wioskę olimpijską, w której zmieszczą się zawodnicy olimpijscy, urzędnicy i inni uczestnicy. Podczas tych igrzysk olimpijskich po raz pierwszy zastosowano motto olimpijskie Citiusa, Altiusa i Fortiusa. Po raz pierwszy Irlandia uczestniczyła w olimpiadzie jako niezależny naród. Blisko 60 000 widzów uczestniczyło w Igrzyskach jednocześnie. Jednak pomimo tak wysokich danych zwrot z inwestycji był dość niski, a zatem lokalna gospodarka poniosła ogromne straty.

14. Letnie Igrzyska Olimpijskie 1964

System apartheidu, system segregacji rasowej praktykowany w Republice Południowej Afryki, który dyskryminował ludność na podstawie koloru, stał się dyskusyjnym tematem podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1964 roku, które odbyły się w Tokio w Japonii w dniach od 10 października do 24 października. Ta debata ostatecznie doprowadziła do zawieszenie Republiki Południowej Afryki w igrzyskach na czas nieokreślony i zostało zniesione dopiero w 1992 r. Mimo że RPA została wykluczona z letnich i zimowych igrzysk olimpijskich, kraj mógł wziąć udział w letnich Igrzyskach Paraolimpijskich w 1964 r., które odbyły się w tym samym mieście. Letnie Igrzyska Olimpijskie w 1964 r. Były także pierwszymi igrzyskami olimpijskimi zorganizowanymi przez naród azjatycki.

Indonezja i Korea Północna wycofały się z Igrzysk Olimpijskich, gdy MKOl postanowił zakazać krajom, które próbowały ustanowić Igrzyska Nowych Sił Wschodzących (GANEF), aby przeciwstawić się Igrzyskom Olimpijskim. Chiny również nie wysyłały sportowców na Igrzyska Olimpijskie z tego samego powodu. GANEFO zostało założone przez Indonezję, aby umożliwić sportowcom z „krajów wschodzących” pokazanie swoich umiejętności i umiejętności. Pierwsze wydarzenie GANEFO odbyło się w Dżakarcie w Indonezji w 1963 roku. Później, po kolejnym wydarzeniu GANEFO, które odbyło się w 1966 roku, impreza została przerwana.

13. Letnie Igrzyska Olimpijskie 1988

Nic dziwnego, że Korea Północna zbojkotowała Letnie Igrzyska Olimpijskie w 1988 r., Które odbyły się w Seulu w Korei Południowej. Z różnych powodów sześć innych krajów, a mianowicie Albania, Seszele, Etiopia, Nikaragua, Madagaskar i Kuba, również zbojkotowały Igrzyska. Kilka nieprzyjemnych incydentów, w tym fizyczny atak sędziego z Nowej Zelandii przez koreańskich urzędników bokserskich, pozytywne wyniki testu kanadyjskiego sprintera, który wziął lek stanozolol, przypadkowe obrażenia odniesione przez amerykańskiego nurka i kontrowersyjny mecz bokserski, również zraniony sukces Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1988 roku.

Kanadyjski sprinter Ben Johnson, który zdobył złoty medal w biegu na 100 metrów, uzyskał pozytywny wynik na zakazany lek stanozolol. Został wtedy pozbawiony złotego medalu. Mecz bokserski toczył się między amerykańskim bokserem Royem Jones Jr. a bokserem z kraju gospodarza, Park Si-Hunem. Chociaż Jones był wyraźnie widoczny jako lepszy z dwóch w grze, stronnicza decyzja pozwoliła Si-Hunowi wygrać. Krótko po meczu jeden z sędziów przyznał, że decyzja była błędem i wszyscy trzej sędziowie biorący udział w podejmowaniu decyzji o wynikach zostali zawieszeni. Ostatecznie jednak Jones otrzymał Trofeum Val Barker, które było już po raz trzeci w historii Igrzysk Olimpijskich, że to trofeum zostało przekazane zwycięzcy, który nie był złotym medalem.

12. Letnie Igrzyska Olimpijskie 1996

Nieszczęśliwy incydent, w którym zginęła jedna osoba, Alice Hawthorne, zranił 111 innych i wywołał atak serca u innej ofiary, odbył się w Centennial Olympic Park, Atlanta, USA, 27 lipca 1996 r. Podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1996 r. Ten incydent był zamachem terrorystycznym, a Amerykanin, Eric Robert Rudolph, zamachowiec skierowany przeciwko gejom i przeciw aborcji, został skazany w tej sprawie.

Początkowo podejrzewano jednak, że niewinny człowiek, Richard Jewell, jest zaangażowany w sprawę bombardowania olimpijskiego. Jewell, ochroniarz na igrzyskach olimpijskich, jako pierwszy wykrył bombę i usunął większość widzów z parku. Niestety, Jewell musiał ponieść znaczną część nękania, gdy FBI uwikłało go w podejrzenie, a media agresywnie go polowały przez wiele dni. Miesiące po bombardowaniu Jewell został ostatecznie oczyszczony z zarzutów, gdy nie znaleziono wystarczających dowodów przeciwko niemu. Dopiero w 1997 r. Rudolph, złota rączka i stolarz, stał się nowym celem olimpijskiej sprawy bombardowania. Z nim powiązane były jeszcze trzy podobne przypadki ataków terrorystycznych w klinikach aborcyjnych i barach gejowskich. W końcu został aresztowany w 2003 r. I skazany na dożywocie bez zwolnienia warunkowego.

11. Letnie Igrzyska Olimpijskie 1940 i 1944

Dwie igrzyska olimpijskie 1940 i 1944 zostały odwołane z powodu wojen. Wybuch drugiej wojny chińsko-japońskiej doprowadził do odwołania Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1940 r., Które odbędą się w Tokio w Japonii od 21 września do 6 października. Gdy druga wojna chińsko-japońska rozpoczęła się 7 lipca 1937 r., Prośby natychmiast anulować Igrzyska Olimpijskie w Tokio. Jednak MKOl w Japonii miał nadzieję, że wojna wkrótce się skończy. Gdy wojna się nasiliła, inne narody świata mogły zobaczyć, że wykonalność igrzysk olimpijskich w Tokio była dość niska. Domagali się zmiany miejsca i zagrozili bojkotem Igrzysk, jeśli nadal będą zaplanowane na miejsce w Tokio. Jednak Japonia nadal upierała się przy organizacji Igrzysk, nawet jeśli japońskie wojsko zażądało oszczędzania metali na wojnę, a konstrukcje olimpijskie były w całości wykonane z drewna. W końcu Japonia uległa presji wojny i ogłosiła, że ​​Olimpiada została odwołana 16 lipca 1938 roku.

Chociaż Helsinki w Finlandii zostały wyznaczone jako alternatywne miejsce dla tej olimpiady, wojna zimowa, która rozpoczęła się w 1939 r. Między Związkiem Radzieckim a Finlandią, doprowadziła do ostatecznego odwołania Igrzysk Olimpijskich w 1940 r. Wkrótce jednak olimpiada została zawieszona na czas nieokreślony, gdy rozpoczęła się niszczycielska II wojna światowa. Letnie Igrzyska Olimpijskie 1944 miały się odbyć w Londynie, ale zostały odwołane. Londyn był gospodarzem Letnich Igrzysk Olimpijskich 1948 zamiast Igrzysk w 1944 roku.

10. Letnie Igrzyska Olimpijskie 1948

Letnie Igrzyska Olimpijskie w 1948 roku, które odbyły się w Londynie w Anglii, były pierwszymi Letnimi Igrzyskami Olimpijskimi po Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie w 1936 roku i odbyły się po zakończeniu dwóch wojen światowych. Podobnie jak w poprzedniej historii igrzysk, główni przegrani II wojny światowej, Japonii i Niemiec, zostali zawieszeni w uczestniczeniu w tych igrzyskach olimpijskich. Związek Radziecki, choć zaproszony, również postanowił trzymać się z daleka od tej międzynarodowej sprawy sportowej.

Londyn był gospodarzem Olimpiady po raz drugi po 1908 roku. Żadne nowe miejsca nie zostały zbudowane na potrzeby Igrzysk, a sportowcy byli gospodarzami w istniejących obiektach. Tym razem nie zbudowano wioski olimpijskiej. Z tych wszystkich powodów letnie igrzyska olimpijskie w 1948 r. Określano mianem gier oszczędnościowych. Przymusowa praca z Niemiec została wykorzystana do budowy obiektów gier. Korzystanie z pracy przymusowej odbywało się zgodnie z postanowieniami konferencji w Jałcie. Praca przymusowa dotyczyła głównie niemieckich jeńców wojennych. Chociaż Włochy były potęgą Osi, kraj uciekł do aliantów po obaleniu Mussoliniego. W ten sposób Włochy mogły wysłać swoich sportowców na Igrzyska Olimpijskie. Igrzyska w Londynie w 1948 r. Były także pierwszym, w którym Indie, Pakistan i Filipiny rywalizowały jako niezależne narody.

9. Letnie Igrzyska Olimpijskie 1984

Uważa się, że bojkot Olimpiady w 1980 r. W Moskwie przez Stany Zjednoczone był powodem, dla którego Związek Radziecki i jego czternastu sojuszników zbojkotował Letnie Igrzyska Olimpijskie w 1984 r. Zorganizowane przez Los Angeles, Kalifornia, USA. Jednak Związek Radziecki oficjalnie stwierdził, że brak bezpieczeństwa dla jego sportowców był powodem bojkotu igrzysk. Równoległe wydarzenie, Gry Przyjaźni, zostało zorganizowane przez Blok Wschodni. Z różnych powodów Iran i Libia zbojkotowały igrzyska.

W nieszczęśliwym wypadku podczas 3000-metrowej trasy, amerykańska zawodniczka Mary Decker zderzyła się z południowoafrykańską zawodniczką Zolą Budd. Kolizja zraniła Deckera, który musiał opuścić grę. Chociaż Budd prowadził grę, boo od widzów zniechęciło ją, a ona znalazła się na 7 pozycji. Przegląd wydarzeń przez jury IAAF jasno pokazał, że Budd nie był odpowiedzialny za kolizję. Również podczas Igrzysk, kontrowersje powstały podczas meczu boksu wagi ciężkiej, kiedy sędzia, Jugosłowiański Gligorije Novicic, zdyskwalifikował czołowego amerykańskiego sportowca, Evandera Holyfielda za wielokrotne uderzenie w przerwę. Holyfield zakończył z brązowym medalem, podczas gdy jego konkurent Nowozelandczyk Kevin Barry zdołał zdobyć srebrny medal.

8. Letnie Igrzyska Olimpijskie 1968

Protesty widzów i sportowców przeciwko ich rządom były publicznie prezentowane podczas bezpańskich wydarzeń podczas igrzysk olimpijskich w 1968 r. W Meksyku. Dwóch afroamerykańskich sportowców, John Carlos i Tommie Smith, ze Stanów Zjednoczonych, podnieśli ramiona w czarnej rękawiczce podczas ceremonii medalowej, w której zdobyli złote i srebrne medale dla swojego kraju w 200-metrowej imprezie biegowej. Trzymali ręce uniesione, gdy grano amerykański hymn. Obaj również nosili czarne skarpetki w bezcielesnych stopach podczas ceremonii przedstawiającej czarną biedę. Czarny szal został również ozdobiony przez Smitha, aby reprezentować czarną dumę. Później twierdził, że ten gest był „salutem praw człowieka”, a nie salutem „Czarnej mocy”.

Niestety, ta olimpijska gra była również związana z masakrą w Tlatelolco, gdzie od 30 do 300 cywilów, w tym studentów, zostało zabitych przez siły rządowe, gdy niektórzy uczniowie próbowali wykorzystać platformę olimpijską do zebrania uwagi mediów przeciwko autorytarnemu rządowi Meksyku. Również podczas igrzysk sportowiec Věra Čáslavská wyraziła niezadowolenie z inwazji rządu radzieckiego na Czechosłowację, unikając flagi radzieckiej podczas ceremonii medalowej. Została przyjęta jako bohater w Czechosłowacji, ale została odrzucona przez rząd radziecki.

7. Letnie Igrzyska Olimpijskie 2016

Letnie Igrzyska Olimpijskie 2016 w Rio de Janeiro w Brazylii spotkały się z kilkoma kontrowersjami, które doprowadziły do ​​i podczas gier. Zdrowie i bezpieczeństwo sportowców było kwestionowane nie tylko z powodu wirusa Zika, ale także z powodu zanieczyszczenia wody. Wielu sportowców odmówiło uczestnictwa z obawy przed zarażeniem wirusem Zika, jednak później WHO potwierdziła, że ​​nie odnotowano przypadków wśród sportowców. Kwestie środowiskowe w Rio de Janeiro były również kwestią prowadzącą do gier. Wielu kwestionowało bezpieczeństwo organizowania zawodów wodnych, takich jak żeglarstwo i windsurfing w mocno zanieczyszczonej zatoce Guanabara.

Rosyjski skandal dopingowy był jedną z największych kontrowersji podczas Igrzysk Olimpijskich w 2016 roku. Tuż przed Ceremonią Otwarcia 111 rosyjskim sportowcom zabroniono konkurowania z powodu dopingu. Tylko 278 rosyjskich sportowców zostało dopuszczonych do rywalizacji.

6. Letnie Igrzyska Olimpijskie 1976

Tylko 92 kraje uczestniczyły w letnich igrzyskach olimpijskich w 1976 roku w Montrealu, Quebec, Kanada. Szereg bojkotów spowodował słabą frekwencję, najgorszą liczbę od czasu Igrzysk Rzymskich w 1960 roku. 22 kraje afrykańskie pod wodzą Tanzanii zbojkotowały gry jako znak protestu przeciwko włączeniu Nowej Zelandii. Kraje te twierdziły, że trasa All Blacks (New Zealand national rugby union team) w RPA wspierała reżim apartheidu w Republice Południowej Afryki. Bojkot uniemożliwił oczekiwanie na konkurencję między dwoma zawodnikami, Johnem Walkerem z Nowej Zelandii i Filbertem Bayi z Tanzanii, którzy wcześniej nagrali rekordy świata na 1500 metrów i wyścigi na milach. Walker zdobył złoty medal w turnieju na 1500 metrów.

Tajwan nie mógł konkurować na Igrzyskach Olimpijskich ze względu na żądania Kanady, a Chiny zbojkotowały grę, ponieważ MKOl nie spełnił wymogów całkowitego zakazu Tajwanu podczas Igrzysk Olimpijskich. Radziecki pięciolatek został także przyłapany na łamaniu zasad igrzysk, co doprowadziło do dyskwalifikacji całego radzieckiego zespołu pięcioboju. Wreszcie kanadyjska prowincja Quebec, która była gospodarzem gier, znalazła się pod dużym zadłużeniem w wysokości 1, 5 mld USD, które spłacono dopiero w 2006 r.

5. 1920 Letnie Igrzyska Olimpijskie

I wojna światowa po raz kolejny rzuciła swój ciemny cień na Letnie Igrzyska Olimpijskie 1920 organizowane przez Antwerpię w Belgii. Napięte stosunki między krajami po wojnie i decyzje podjęte na paryskiej konferencji pokojowej poważnie wpłynęły na letnie igrzyska w 1920 r. Pięciu narodom, następcom państw centralnych, Austrii, Niemiec, Bułgarii, Turcji i Węgier, uniemożliwiono konkurowanie w grach. Utrata mocarstw centralnych w wojnie wpłynęła na wykluczenie tych pięciu narodów z wydarzenia. Ponadto, chociaż letnie igrzyska olimpijskie w 1920 r. Miały się odbyć w Budapeszcie na Węgrzech, MKOl postanowił zmienić miejsce na Antwerpię w Belgii 19 kwietnia 1919 r. Sojusz między Cesarstwem Austro-Węgierskim a Niemcami niezadowolony z francuskiego zdominowanego przez MKOl, uruchamiając taką decyzję.

Zakaz Niemiec pozostał w mocy do 1925 r. W odpowiedzi Niemcy zorganizowały oddzielną serię gier, Deutsche Kampfspiele, jako alternatywę dla letnich igrzysk. Pierwsze wydarzenie z tej serii odbyło się w 1922 r. Sowiecka Rosja również nie została zaproszona na Igrzyska przez MKOl. Embargo polityczne nałożone przez Zachód na naród wywołało tę decyzję. Niestety, żadne formalne raporty z letnich igrzysk olimpijskich w 1920 r. Nie zostały wygenerowane, ponieważ lokalna gospodarka Antwerpii zbankrutowała po igrzyskach.

4. Letnie Igrzyska Olimpijskie 1956 r

Napięcia polityczne między krajami napięły stosunki między uczestniczącymi państwami w letnich igrzyskach olimpijskich w 1956 r., Które odbyły się w Melbourne, Victoria, Australia. Międzynarodowa impreza została również zbojkotowana przez siedem narodów. Gdy Egipt znacjonalizował Kanał Sueski w 1956 r., Izrael, Francja i Wielka Brytania, wcale niezadowolone z decyzji Egiptu, najechały kraj. W proteście Egipt, Liban i Irak zdecydowały się zbojkotować Igrzyska Olimpijskie. Radziecki udział w igrzyskach olimpijskich i inwazja Związku Radzieckiego na Węgry w 1956 r. Podczas rewolucji węgierskiej w 1956 r. Rozgniewał także Holandię, Szwajcarię i Hiszpanię, co doprowadziło do bojkotu Olimpiady. Chińska Republika Ludowa wykazała również pogardę wobec decyzji Komitetu Olimpijskiego, aby zezwolić Tajwanowi na niezależne uczestnictwo w grze jako Formosa. Tak więc Chiny wstrzymały się od wysyłania graczy na Letnie Igrzyska Olimpijskie w 1956 roku.

Historia tej gry jest także zakłócona przez „Blood In The Water Match”, w którym męskie drużyny piłki wodnej z Węgier i Związku Radzieckiego grały ze sobą brutalnie, wspierane przez tłum niesfornych widzów. Dopiero przybycie policji na miejsce tłumiło gwałtowny charakter gry. Zawody jeździeckie Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1956 r. Spotkały się z niepowodzeniem z powodu pewnych kwestii związanych z kwarantanną i musiały zostać zaplanowane na nowe miejsce w Sztokholmie w Szwecji.

3. Letnie Igrzyska Olimpijskie 1972

Stowarzyszenie masakry w Monachium i Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1972 r., Które odbyły się w Monachium w Niemczech, sprawiają, że jest to jedna z najbardziej kontrowersyjnych Igrzysk Olimpijskich w historii. Jedenaście trenerów, sędziów i sportowców zostało zamordowanych przez palestyńską organizację terrorystyczną „Czarny Wrzesień”, gdy drużyna olimpijska z Izraela została wzięta jako zakładnik przez grupę terrorystyczną. Terroryści domagali się uwolnienia 234 więźniów izraelskich, a także uwolnienia założycieli Frakcji Czerwonej Armii w Niemczech. Pięciu terrorystów zostało zabitych przez policję, a pozostałe trzy, choć złapane, musiały zostać uwolnione podczas porwania Lufthansy 615 w październiku 1972 r., W odpowiedzi na żądania grupy terrorystycznej.

W tym samym czasie MKOl został zmuszony do wydalenia Rodezji z Olimpiady, gdy kraje afrykańskie, które nie zaakceptowały legalności nowo utworzonego stanu Rodezji, zagroziły bojkotem gier. Kilka przypadków protestów podczas imprez sportowych, niesforni zawodnicy i widzowie również zepsuło historię Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1972 roku. W ostatnim meczu męskiego hokeja na trawie rozwścieczeni pakistańscy widzowie weszli na boisko i rzekomo zrzucili wodę na olimpijczyka, gdy Pakistan przegrał mecz 1: 0 z Niemcami Zachodnimi. Pakistańscy gracze wcześniej oskarżyli arbitrów o błędnie osądzony sędzia. Twierdzi się również, że podczas ceremonii wręczenia nagród, pakistańscy gracze obchodzili się ze swoimi srebrnymi medalami bez szacunku i pokazywali się plecami do niemieckiej flagi.

2. Letnie Igrzyska Olimpijskie 1980.

Tylko 80 narodów wzięło udział w Letnich Igrzyskach Olimpijskich w 1980 roku w Moskwie. Szacuje się, że 62 kwalifikujące się narody wycofały się z Igrzysk. Inwazja Związku Radzieckiego na Afganistan była mocno krytykowana przez USA i została uznana za główną przyczynę masowego bojkotu olimpiady. Ponadto połowa narodów, które zbojkotowały Olimpiadę w 1976 r. Z powodów związanych z reżimem apartheidu w Republice Południowej Afryki, nadal unikała Igrzysk z 1980 roku. Kryzys finansowy zmusił również niektóre kraje do wycofania się z letnich igrzysk olimpijskich w 1980 roku.

Liberty Bell Classic, popularnie znany jako Igrzyska Olimpijskie Bojkotu, odbył się w Pensylwanii w Stanach Zjednoczonych jako alternatywna impreza konkurencyjna, w której uczestniczyło 29 olimpijskich krajów bojkotujących. Wśród krajów, które brały udział w igrzyskach olimpijskich, piętnaście krajów pokazało flagę olimpijską zamiast flagi narodowej podczas marca otwarcia ceremonii, jako znak protestu przeciwko sowieckiej inwazji na Afganistan. Bojkot poważnie wpłynął na niektóre wydarzenia, takie jak sport jeździecki i hokej. Jednak wiele krajów, takich jak Włochy, Francja, Irlandia i Rumunia, zdobyło więcej medali niż poprzednie Igrzyska Olimpijskie. Sportowcy z krajów „Trzeciego Świata” brali również udział w większej liczbie imprez i zdobyli więcej medali niż we wcześniejszych wydarzeniach. W trakcie Igrzysk często pojawiały się oskarżenia sowieckich urzędników faworyzujących gospodarzy.

1. Letnie Igrzyska Olimpijskie 1936 r

Być może najbardziej kontrowersyjne igrzyska olimpijskie związane z wojnami światowymi, Letnie Igrzyska Olimpijskie 1936 r., Były pełne bojkotów narodów, dyskryminacji rasowej i niezdrowej polityki. Olimpiada odbyła się w Berlinie w Niemczech i zbiegła się z dojściem Adolfa Hitlera do władzy. Krytycy twierdzili, że Hitler wykorzystał scenę olimpijską do propagowania własnych politycznych ideologii. Hitler był również mocno krytykowany za jego rasistowskie podejście do żydowskich uczestników gier. Uznając wykorzystywanie igrzysk olimpijskich do celów politycznych przez Hitlera, wiele organizacji i czołowych polityków wezwało do bojkotu gier.

Hiszpański rząd jako pierwszy podjął kroki w tym kierunku i ogłosił zorganizowanie równoległego wydarzenia, Olimpiady Ludowej. Jednak hiszpańska wojna domowa doprowadziła do zawieszenia tego wydarzenia. Amerykańscy przywódcy również mocno dyskutowali o swoich perspektywach bojkotu gier w ogóle. Obawiano się, że Hitler zastosuje swoją ideologię rasowej supremacji na igrzyskach olimpijskich, a dowody na wykluczenie większości żydowskich sportowców z niemieckiej drużyny sugerowały ten fakt. Irlandia była jedynym narodem, który bojkotował Igrzyska Olimpijskie w 1936 r. Jako znak protestu przeciwko rzekomemu rasizmowi praktykowanemu w grach. W tej grze były również kontrowersyjne zwycięstwa, z których jedna zmusiła delegacje olimpijskie Peru i Kolumbii do opuszczenia Niemiec na znak protestu.

Zalecane

Najwięksi artyści okresu renesansu
2019
Flaga stanu Oregon
2019
Czym jest Kadomatsu?
2019