Najlepsze kraje eksportujące i importujące węgiel drzewny

Istnieją dwa rodzaje paliw na bazie węgla, które ludzie powszechnie nazywają „węglem”. Jednym z nich jest wydobyty węgiel, który jest paliwem kopalnym, którego powstanie zajmuje tysiące lat, a który po spaleniu zanieczyszcza i powoduje problemy zdrowotne. Drugi to węgiel drzewny, którego produkcja zajmuje kilka dni i jest względnie bezpieczniejsza dla ludzkiego zdrowia. Węgiel drzewny jest używany przez ludzi od prawie 30 000 lat.

Metody produkcji i zastosowania węgla drzewnego

Ułożone drewno, kłody, a nawet odpady ze starych mebli w podziemnych wyrobiskach są pokryte błotem lub metalem i spalane powoli bez tlenu przez około pięć dni. Współcześni producenci podejmują ten proces również w konstrukcjach cementowych i piecach. Proces ten spala lotne substancje, wodę i sok w drewnie, pozostawiając czysty węgiel, który szybko się zapala i wytwarza 30% więcej ciepła lub energii niż drewno, i działa lepiej niż węgiel antracytowy. Jednak przekształcenie drewna w węgiel drzewny prowadzi do około 60% strat energii. Węgiel drzewny jest stosowany w postaci naturalnej bryły lub brykietów, gdzie węgiel jest kruszony, ściskany i kształtowany w regularne formy przy użyciu naturalnych skrobi wiążących. Węgiel drzewny jest produktem o dużej objętości i niskiej wartości, więc brykiety mogą obniżyć koszty transportu.

Węgiel drzewny był artykułem, który był najbardziej wymieniany w czasach prehistorycznych, jednak ponieważ był to zawsze żmudny i brudny proces, ludzie zaangażowani w jego produkcję zajmowali niski status społeczny. Węgiel drzewny był używany do gotowania i kilku branż w przeszłości, które w wielu przypadkach zostały zastąpione przez węgiel przemysłowy. Stosowano go jako paliwo metalurgiczne w produkcji żelaza od czasów rzymskich przez kowali, a później również do produkcji żelaza na skalę przemysłową. Ostatnio węgiel drzewny jest wykorzystywany do produkcji „gazu drzewnego”, który jest używany w samochodach jako paliwo. Wcześniej wykorzystywano go także do wytwarzania leków i zastosowań artystycznych.

Najwięksi producenci i importerzy paliw węglowych

Produkcja węgla drzewnego wzrasta na całym świecie z 18 milionów ton w 1965 r. Do 47 milionów ton w 2009 r., Kiedy to Afryka wyprodukowała 63% węgla drzewnego na świecie. Najwięksi udziałowcy w globalnym eksporcie węgla, Paragwaju (12%), Indii (11%), Indonezja (11%), Argentyna (11%) i Somalia (5%) stanowią połowę eksportu węgla.

Przemysł węglowy w Paragwaju jest jednym z głównych czynników wylesiania rzadkich już lasów tropikalnych. Biomasa i węgiel drzewny są głównymi paliwami do gotowania i zastosowań przemysłowych. Eksport węgla jest jednym z jego głównych przychodów i przewyższa konsumpcję krajową. Jej głównym importerem jest sama Brazylia, duży producent, z ciężarówkami węgla drzewnego nielegalnie przekraczającymi granice. Ponadto wysokiej jakości węgiel drzewny do grilla jest eksportowany do Hiszpanii, Niemiec, Belgii, Brazylii, Izraela i Chile. Podobnie wytwarzanie węgla drzewnego jest nielegalną działalnością w Indonezji. Indie produkują węgiel aktywny, węgiel drzewny, węgiel kokosowy, węgiel drzewny na dużą skalę przy użyciu nowoczesnych technologii i maszyn. Indie wyeksportowały 18% węgla drzewnego wyprodukowanego w 2014 r. Głównymi importerami są Stany Zjednoczone.

Kraje o największym udziale w globalnym imporcie węgla to Niemcy (9%), Chiny (8%), Malezja (8%), Japonia (7%) i Republika Korei (6%). Niemcy importują węgiel o wartości 111 milionów dolarów, głównie z Polski (40%), Paragwaju (12%), Nigerii (6, 7%), Francji (6, 3%), Bośni i Hercegowiny (5, 3%), Ukrainy 3%) i Indonezja (4, 5%). Węgiel używany jest głównie w przemyśle rozrywkowym do grillowania i restauracji, a także do celów przemysłowych, takich jak wytapianie. Chiny importują 75 milionów dolarów węgla głównie z Indii, Birmy, Kolumbii, Indonezji, Tajlandii i Wybrzeża Kości Słoniowej. Rosnący popyt na węgiel drzewny napędzany jest przez produkcję krzemu, która stanowi 50% światowej produkcji.

Wpływ środowiskowy i społeczny użycia węgla drzewnego

Do wyprodukowania jednej tony węgla drzewnego potrzeba od 6 do 15 ton drewna, w związku z czym wiele afrykańskich lasów zostało już utraconych z powodu eksportu węgla drzewnego do Europy. Paragwaj traci prawie 40 000 hektarów lasów rocznie z powodu nielegalnego eksportu węgla drzewnego, a kolejne 12 000 ha za produkcję węgla do grilla dla Europy. Ponadto paragwajscy producenci węgla drzewnego, którzy w większości prowadzą małe jednostki wiejskie, niewiele zarabiają na tym handlu. Z drugiej strony, w porównaniu z produkcją nafty, węgla, gazu płynnego, drewna opałowego i energii elektrycznej, produkcja Terajoule energii węglem drzewnym zapewnia zatrudnienie od 200 do 350 osób. W Indiach, Pakistanie, Filipinach, Nepalu i Myanmarze branża zapewnia zatrudnienie nawet 6–10% ludności wiejskiej.

Najlepsze kraje eksportujące i importujące węgiel drzewny

RangaKraj eksportuUdział procentowy całkowitego eksportu węgla drzewnegoKraj importuUdział procentowy importu całkowitego węgla drzewnego
1Paragwaj12Niemcy9
2Indie11Chiny8
3Indonezja11Malezja8
4Argentyna11Japonia7
5Somali5Republika Korei6

Zalecane

Najwyższe góry w Somalii.
2019
Premierzy Bhutanu
2019
Najbardziej ruchliwe lotniska w Malezji
2019