Niepodległość w imperium brytyjskim: upamiętnienie statutu Westminster

11 grudnia przypada rocznica Statutu Westminster, ustawy parlamentu z Wielkiej Brytanii, która spowodowała poważne długotrwałe skutki dla statusu jej cesarskich dominacji. Rzeczywiście, mówiąc o niepodległości dzisiejszych krajów, takich jak Kanada czy Australia, rzeczywistość jest taka, że ​​częściej wspominane lata 1867 i 1901 są technicznie mniej dokładne niż w 1931 r. Ze względu na statut. Chociaż wcześniejsze lata umocniły tworzenie tych krajów jako dominacji w Imperium Brytyjskim, można twierdzić, że to Statut Westminsteru faktycznie nadał tym domom niezależność od działalności legislacyjnej brytyjskiego parlamentu, przekształcając je z wyłącznie dominacji w niezależnych członków Wspólnota Brytyjska. Upamiętniając znaczenie tego wydarzenia, opracowaliśmy kilka interesujących faktów i fragmentów historii dotyczących niektórych kluczowych krajów dotkniętych statutem Westminster.

5. Nieporozumienia w Kanadzie

Statua Westminster miała szczególne znaczenie dla ówczesnego Dominium Kanady w Imperium Brytyjskim, ponieważ była częścią długotrwałych debat wokół roli i zobowiązań Kanady wobec imperium. Szczególnie ważna była rola kanadyjskiej armii. Kiedy Wielka Brytania weszła w pierwszą wojnę światową, podobnie jak jej cesarscy poddani, niezależnie od ich opinii na ten temat, w połączeniu z kryzysem politycznym w kwestii poboru wojennego Kanada znalazła się w środku wewnętrznego konfliktu wśród swoich obywateli, zwłaszcza między angielskim i francuskich Kanadyjczyków. Statut Westminster był tutaj częścią większego obrazu reform związanych ze stosunkami między Wielką Brytanią a Kanadą, znanymi jako brytyjskie ustawy o Ameryce Północnej. Rzeczywiście, chociaż Statut nadał Kanadzie autonomię legislacyjną, nadrzędne spory między federacją, prowincją i imperium nie skończyły się przed ustawą kanadyjską z 1982 roku. jasne znaczenie.

4. Wolne Państwo Irlandzkie

Irlandia jeszcze nie istniała, ale po wydarzeniach związanych z Powstaniem Wielkanocnym, pierwszą wojną światową i ewentualnym traktatem anglo-irlandzkim z 1921 r. Była określana raczej jako Wolne Państwo Irlandzkie. rzeczywistość znacznie różniła się od tego, co miało miejsce w trzynastu amerykańskich koloniach. Zamiast tego, Wolne Państwo Irlandzkie było postrzegane jako samorządne panowanie wewnątrz Wspólnoty Brytyjskiej, bardziej podobne do Australii lub Kanady niż do Stanów Zjednoczonych, a także warto zauważyć, że utworzenie tego państwa oznaczało pierwsze użycie tego terminu " Brytyjska Wspólnota Brytyjska ”jako wyjazd z Imperium Brytyjskiego. Wszystko to wpływa na znaczenie Statuy Westminsterskiej, aktu prawnego, którego Wolne Państwo Irlandzkie nigdy nie przyjęło technicznie, ale nadal stosuje jako część serii środków w celu skutecznego usunięcia wszystkich elementów brytyjskiej kontroli. Wiązało się to nie tylko z usunięciem statusu dominacji, ale także irlandzkiego ministra oddzielonego od Brytyjczyków i zniesieniem przysięgi wierności brytyjskiej koronie. Rzeczywiście, państwo Westminster odegrało znaczącą rolę w torowaniu drogi do przyjęcia nowej konstytucji w 1937 r. I oficjalnego przemianowania państwa na zwykłą Irlandię.

3. Próba australijskiego podziału

Statua Westminster miała interesujący wpływ na historię przekształcenia brytyjskiego dominium Australii w Rzeczpospolitą Australii. Statut został uchwalony przez parlament australijski dopiero w 1942 r. I nawet wtedy Brytyjczycy zachowali prawo do uchwalenia ustawodawstwa dotyczącego terytorium nad głowami Australijczyków do 1986 r. Jednak w praktyce niezależność przyznana przez Brytyjczyków w 1931 r. Była stosowana bez wyjątku. Ta polityka nieinterwencji została szybko poddana próbie, gdy w 1933 r. Australia została niemal podzielona na dwie części. Zachodnia część kraju chciała oddzielić się od nowej Australijskiej Wspólnoty Narodów i stworzyć własne miejsce w Imperium Brytyjskim, przeprowadzając referendum na swoim terytorium, co zaowocowało 68% za separacją. Zachodni Australijczycy wysłali delegację do Wielkiej Brytanii i poprosili Brytyjczyków o uznanie ich referendum jako prawa, ale Brytyjczycy odmówili, powołując się na Statut Westminster i stwierdzając, że sprawy Australijskiej Wspólnoty Narodów muszą być sortowane wewnętrznie. Australijski parlament nie chciał mieć nic wspólnego z separacją, w związku z czym Statut doprowadził do utrzymania kraju w jedności.

2. Republika Południowej Afryki i franczyza Cape Qualified

Następnie zwana Unią Południowej Afryki, zjednoczone państwo wśród cesarskich posiadłości Wielkiej Brytanii na południu Afryki powstało zaledwie kilka dekad przed powstaniem Statutu Westminsterskiego. Stan zjednoczony, a nie federacja (charakteryzująca większość innych podobnych dominacji), Unia Południowej Afryki była samorządna i składała się z wielu kolonii wraz z trzema głównymi językami (angielskim, afrikaans i holenderskim) oraz nowo zdobytym terytorium administracyjnym Niemiecka południowo-zachodnia Afryka po pierwszej wojnie światowej. Niezwykle ważne dla tego nowego państwa była kwestia praw do głosowania, szczególnie w kontekście lub relacjach między rodzimymi czarnoskórymi i białymi populacjami kolonialnymi. Jedna z kolonii południowoafrykańskich, Kolonia Przylądkowa, nalegała, aby jej nowa Prowincja Przylądkowa w Związku Południowej Afryki utrzymywała ten sam system praw do głosowania, z którego korzystała przed stworzeniem władzy. System ten, znany pod nazwą Cape Qualified Franchise, utrzymywał kwalifikacje do głosowania z dala od kwestii wyścigu, dzięki czemu wszystkie rasy mogły głosować w równym stopniu. Prowincja Przylądkowa była w stanie utrzymać swoją równość w państwie aż do 1931 r., Kiedy to nastąpił Statut Westminsterski. Nowe uprawnienia, z których skorzystał Parlament RPA po przyjęciu statutu, pozwoliły mu zastąpić prowincję Cape, którą rozszerzyła, rozszerzając dalsze prawa do głosowania na białą ludność, z wyłączeniem czarnych i kolorowych obywateli. Rzeczywiście, rzeczywistość pozostaje, że Statut Westminster ostatecznie odegrał rolę w stworzeniu segregowanego państwa apartheidu w Południowej Afryce.

1. Różne ścieżki Nowej Zelandii i Nowej Funlandii

Przypadki Dominium Nowej Zelandii i Nowej Funlandii są interesujące jako przykład porównawczy, ponieważ były to dwie mniejsze dominacje w Imperium Brytyjskim, które ostatecznie przyjęły różne ścieżki w historii po Statucie Westminsterskim. Obie kolonie grzecznie odmówiły wstąpienia odpowiednio do federacji swoich większych sąsiadów, Australii i Kanady, i podobnie jak Unia Południowej Afryki stały się dominacjami tuż przed pierwszą wojną światową. Jednak zarówno Nowa Zelandia, jak i Nowa Fundlandia miały znacznie mniejszą szansę na uniezależnienie się niż inne części Brytyjskiej Wspólnoty Narodów i rzeczywiście niektórzy uważali, że bezpośrednie rządy brytyjskie są bardziej korzystne niż posiadanie zbyt wielu lokalnych władz legislacyjnych. Nowa Fundlandia pogrążyła się w rozmaitych skandalach korupcyjnych i finansowych iw rzeczywistości nigdy nie miała możliwości przyjęcia Statutu Westminsterskiego. Sam parlament Dominium prosił Brytyjczyków o wznowienie bezpośredniej kontroli nad terytorium, co uczynił w 1934 r. Nowa Zelandia była jednak bardziej zaniepokojona wielkością i zdolnością do prowadzenia spraw wojskowych i zagranicznych, a więc opóźniła przyjęcie statutu przez szesnaście lat. Rzeczywiście, Nowa Zelandia była ostatnim panowaniem, które przyjęło statut Westminster, a nawet wtedy Brytyjczycy utrzymywali kontrolę nad ustawodawstwem dotyczącym jego konstytucji. Jednak różnice w sprawach wewnętrznych i relacjach z Brytyjczykami, częściowo określone przez statut Westminster, doprowadziły do ​​dwóch bardzo różnych historii. Równolegle z ostatecznym przyjęciem Statutu w Nowej Zelandii w 1947 r. Odbyła się seria referendów w Nowej Funlandii, która miała miejsce w 1946 i 1948 r. W rezultacie Nowa Fundlandia została włączona do Kanady na początku 1949 r. Nowa Zelandia kontynuowała jednak swoją niezależność od swojego australijskiego sąsiada, ostatecznie usuwając brytyjski autorytet nad jego konstytucją w 1986 roku.

Zalecane

Największe jeziora w Ameryce Południowej
2019
Który kraj dał kobietom prawo do głosowania?
2019
Kultura Panamy
2019