Nomads I Nomadic Lifestyles

Koczownicze osoby odnoszą się do populacji mobilnych, które przemieszczają się z jednego miejsca do drugiego w poszukiwaniu pożywienia dla siebie lub pastwisk dla zwierząt. Nomadowie różnią się od migrantów, ponieważ populacje migrantów przenoszą się z jednego miejsca stałego osiedlenia do innego w celu znalezienia lepszego stylu życia lub możliwości pracy w nowej osadzie. Z biegiem lat liczba nomadów znacznie się zmniejszyła. Rozprzestrzenianie się rolnictwa, industrializacja i egzekwowanie granic międzynarodowych znacznie ograniczyły mobilny styl życia nomadów. Również ludzie w osiedlonych społecznościach z podejrzliwością patrzą na nomadów. W ten sposób ludność koczownicza z czasem stała się zagrożona.

W dzisiejszym świecie istnieją trzy rodzaje nomadów, jak opisano poniżej:

3. Pasterstwo nomadyczne

Koczowniczy pastorializm odnosi się do stylu życia, w którym mobilne populacje przemieszczają się z miejsca na miejsce w poszukiwaniu pastwisk dla swojego inwentarza. Ci koczownicy praktykują rolnictwo zwierzęce jako główne źródło życia i sezonowo migrują do korzystnych miejsc w poszukiwaniu pastwisk dla swoich zwierząt. Odprowadzają zwierzęta gospodarskie zarówno dla produktów pierwotnych (mięsa), jak i produktów wtórnych (mleko, wełna, skóra itp.). Koczowniczy pastoraliści często pozostają osiadli przez długi czas, jeśli warunki są korzystne i poruszają się tylko wtedy, gdy zasoby ograniczają się w ich miejscu zamieszkania.

Obecnie na świecie żyje około 30 do 40 milionów koczowniczych pastorystów. W regionie Sahelu w Afryce i suchych regionach Azji Środkowej znajduje się duża część tych nomadów.

Beduini Sahary i Pustyni Arabskiej są doskonałym przykładem koczowniczych pastorystów. Wiadomo, że ci ludzie podróżują ze swoim inwentarzem i wielbłądami po suchych pustynnych krajobrazach w celu znalezienia pastwisk dla swoich zwierząt. Jednak zwiększone pustynnienie ziemi i nadmierny wypas zmusiły tych koczowników do osiedlenia się i zbliżenia do miast. Rządy krajów, w których mieszkają, również starają się pomóc tym ludziom uzyskać dostęp do lepszych warunków życia, domów i edukacji.

2. Łowcy-zbieracze

Nomadyczni łowcy-zbieracze prowadzą bardzo podstawowy styl życia, w którym przemieszczają się w poszukiwaniu zwierząt, by polować na żywność lub zbierać jadalne części roślin do spożycia. Zanim ludzie zaczęli uprawiać rolnictwo i prowadzić siedzący tryb życia, polowanie było jedynym sposobem na życie. Późniejsza uprawa roślin na ziemiach uprawnych pozwoliła jednak ludziom na stałe osiedlenie się. Łowcy-zbieracze współczesnego świata to głównie odległe i odosobnione populacje, które mają niewielki kontakt ze współczesnym światem. Przed przybyciem Europejczyków wiele rdzennych plemion Ameryki Północnej i Australii było koczowniczymi łowcami-zbieraczami. Jednak zostali zmuszeni do osiedlenia się w rezerwatach ustanowionych przez Europejczyków, którzy ograniczyli ich koczowniczy tryb życia.

Obecnie kilka grup w Afryce, północnych częściach Ameryki Północnej i północnej Europie można zaliczyć do koczowniczych łowców-zbieraczy. Buszmeni z Afryki Południowej to tradycyjni łowcy-zbieracze. Szacuje się, że ludzie ci zamieszkiwali ten region przez 22 000 lat, a ich liczba wynosiła około 82 000. Niedawno rząd nabył duże obszary ziemi, w której niegdyś wędrowali Buszmeni, za rezerwaty zwierzyny lub rancza bydła, które ograniczały ruch tych łowców-zbieraczy.

1. Peripatetic Nomads

Koczownicy peryferyjni to koczownicze grupy lub ruchome populacje, które przemieszczają się między miejscami oferującymi handel lub usługi dla osiedlonych populacji w takich miejscach w zamian za pieniądze lub towary. Ten typ ludu koczowniczego występuje głównie w uprzemysłowionych krajach świata.

Jednym z najlepszych przykładów takich perypetyjnych nomadów jest Romowie. Ta grupa etniczna nomadów powszechnie określana jako pejoratywni „Cyganie” występuje w niektórych częściach Europy, Azji, Ameryki Łacińskiej i południowych Stanów Zjednoczonych. Ich korzenie sięgają subkontynentu indyjskiego. Różne grupy Romów były wykwalifikowane w różnych sztukach i rzemiosłach, takich jak śpiew i taniec, praca z brązu i złota, praca w rolnictwie, rozrywka cyrkowa itp. Gdy przenosili się z miejsca na miejsce, oferowali swoje umiejętności stałym populacjom region jako sposób na zarabianie na życie.

Zalecane

Jaka jest stolica chińskiej prowincji Shanxi?
2019
Kiedy i dlaczego obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Szczęścia?
2019
Siedem gatunków dzikich kotów Afryki
2019