Pochodzenie i wzrost chrześcijaństwa w Afryce

Chrześcijaństwo cieszy się powszechną popularnością w Afryce, szczególnie w krajach położonych w południowo-wschodnim, południowym i centralnym regionie kontynentu. Religia jest również obecna w niektórych narodach na północnym wschodzie, a także w regionie zachodnim. World Book Encyclopedia stanowi, że chrześcijanie stanowią 80% populacji Afryki w 2002 roku. Od tego czasu Afryka stała się regionem zamieszkanym głównie przez chrześcijan i muzułmanów.

Wprowadzenie chrześcijaństwa do Afryki

Marek Ewangelista przeszedł do historii w 43 roku, kiedy został pierwszym biskupem, który służył w kościele prawosławnym w Aleksandrii. Kościół z siedzibą w Aleksandrii początkowo używał języka greckiego i dopiero pod koniec II wieku zarówno liturgia, jak i pisma święte zostały przetłumaczone na trzy języki ojczyste. Chrześcijaństwo trafiło także do Sudanu w I wieku, a nubijskie kościoły regionu miały powiązania z tymi w Egipcie. Religia rozwijała się także w północno-zachodniej Afryce, gdzie kościoły utrzymywały związki z Kościołem Rzymu. Kościół w Aleksandrii szybko się rozrósł w III wieku, a biskup Aleksandrii zdobył tytuł papieża i został uznany za starszego biskupa w Egipcie. Jednak cesarz Decius nakazał prześladowanie zwolenników chrześcijaństwa w połowie III wieku, zmuszając chrześcijan do szukania schronienia na pustyni. Niektórzy z tych chrześcijan zostali na pustyni po modlitwach po zakończeniu prześladowań i założyli chrześcijański monastycyzm. Król Ezana z etiopskiego / erytrejskiego królestwa Aksum nadał chrześcijaństwu oficjalny status i ułatwił utworzenie etiopskiego kościoła prawosławnego Tewahedo. Jednak chrześcijaństwo w większości obszarów Afryki Północnej zostało zniszczone wraz z pojawieniem się islamu.

Europejski wkład w rozprzestrzenianie się chrześcijaństwa w Afryce Subsaharyjskiej

Portugalczycy próbowali wprowadzić w Królestwie Kongo formę chrześcijaństwa inspirowanego katolikami między XVI a XVIII wiekiem, ale nie trwało to długo. Odrodzenie ewangeliczne pod koniec XVIII wieku zaczęło wysyłać misjonarzy do Afryki. Pozytywne intencje chrześcijaństwa zostały jednak przyćmione przez bolączki handlu niewolnikami i wyzysku komercyjnego. Te zło walczyli mistrzowie tacy jak Henry Venn i Thomas Fowell. Venn starał się rozwinąć kościół afrykański, wzywając misjonarzy, aby posunęli się naprzód po wysianiu nasion i pozostawieniu rdzennych przywódców na rozwój kościoła. Afrykańskie chrześcijaństwo wyrosło w ten sposób z nasion zasadzonych przez zachodnich misjonarzy i rozwinęło swoją tożsamość kulturową.

Kościół afrykański

Reformatorzy w kościołach misyjnych, jak również niezależni przywódcy kościelni, agitowali za zmianami w zinstytucjonalizowanym kościele. Ta agitacja zaowocowała zarówno reformami, jak i kiełkowaniem „afrykańskich kościołów inicjowanych”. Najstarszym z tych kościołów jest Tewahedo, które liczy około 45 do 50 milionów ludzi.

Aktualny status chrześcijaństwa w Afryce

Nastąpił znaczny wzrost populacji chrześcijan mieszkających w Afryce, podczas gdy z drugiej strony przestrzeganie tradycyjnych religii afrykańskich spada. W 1900 r. Dziewięć milionów chrześcijan mieszkało w Afryce w porównaniu z 380 milionami w 2000 r. Niedawny wzrost religii w Afryce przypisuje się głównie afrykańskiej ewangelizacji. Nigeria była szczególnie świadkiem szybkiego wzrostu chrześcijaństwa z licznymi wyznaniami afrykańsko-chrześcijańskimi ustanowionymi w całym kraju. Wiele sekcji mesjanistycznych i synkretycznych powstało również na całym kontynencie, w tym nigeryjskie kościoły Aladura i nazistowski kościół baptystyczny położony w Południowej Afryce.

Zalecane

Czym jest stolica Rhode Island?
2019
Jakie są historyczne regiony Chorwacji?
2019
Jakim kontynentem jest Jamajka?
2019