Russell's Viper Facts: Animals of Asia

Opis fizyczny

Żmija Russella, członek rodzaju Daboia, jest monotypową odmianą jadowitej żmii. Ma spłaszczoną i trójkątną głowę, pokrytą nieregularnymi i rozdrobnionymi łuskami. Jego oczy są duże, każde otoczone 10-15 łuskami okołokostnymi. Ma również zaokrąglony i tępy pysk, z dużymi nozdrzami. Ich ciała, z drugiej strony, są grube z silnie wysklepionymi łuskami i krótkim ogonem. W odniesieniu do ich zabarwienia, zwykle mają głęboki żółty, brązowy lub brązowy odcień, z trzema seriami ciemnobrązowych plam na ciele. Ich średnia długość dorosłych wynosi około 4 stóp.

Dieta

Bardzo aktywne drapieżniki, żmije Russella są surowymi, choć oportunistycznymi drapieżnikami. Będą poszukiwać różnych zdobyczy, choć szczególnie przyciągają je gryzonie i jaszczurki. To powiedziawszy, będą jeść prawie wszystko, co mogą złapać z uderzeniem serca. Żywiąc się głównie asortymentem gryzoni, takich jak szczury, myszy, ryjówki i wiewiórki, będą również jeść kraby lądowe, skorpiony, jaszczurki, a także inne małe zwierzęta. Czasami atakują również ludzi. Innym faktem, o którym warto wspomnieć, jest fakt, że są one również kanibalistyczne, a ich jad jest silny.

Siedlisko i zasięg

Żmije Russella nie ograniczają się do żadnego konkretnego rodzaju siedliska, chociaż mają tendencję do unikania gęstych lasów i wilgotnych środowisk, takich jak bagna i bagna. Występują głównie w otwartych i krzaczastych obszarach, lasach, nizinach przybrzeżnych i wzgórzach. Mogą również rozwijać się w pobliżu obszarów silnie zurbanizowanych na wsi. Są rodzime i najczęściej spotykane w krajach Azji Południowej, zwłaszcza w Indiach, Pakistanie, Sri Lance, Bangladeszu i Nepalu. Mniejsze populacje można znaleźć w Chinach, Birmie, Tajlandii, Kambodży, Tajwanie, Indonezji, Wietnamie i Laosie. Są klasyfikowane przez ICUN jako gatunek „najmniejszej troski”.

Zachowanie

Żmije Russella to nocne gady lądowe, co oznacza, że ​​są aktywne tylko na lądzie i prowadzą większość polowań i żerowania w nocy. Jednak w zimne dni będą czasem bardziej aktywne w ciągu dnia. Dzieje się tak dlatego, że mają wrażliwe na ciepło narządy, które umożliwiają im ostrą reakcję na zmiany temperatury. Pomimo silnej postawy, zazwyczaj wykazują leniwe i letargiczne zachowanie, chociaż mogą stać się bardzo agresywne, gdy są podrażnione lub zagrożone. Mogą reagować gwałtownie, jeśli ktoś próbuje je podnieść, głośno sycząc i gryząc. Ich jad jest często śmiertelnie trujący dla ludzi.

Reprodukcja

Po okresie godowym, okresie ciąży dłuższym niż sześć miesięcy, młode żmije Russella są produkowane od maja do listopada, choć głównie w czerwcu i lipcu. Ten gatunek węża jest jajeczny, co oznacza, że ​​jego młode rodzą się jako małe larwy o wielkości od 8, 5 do 10, 2 cala, dojrzewające w ciałach matek, aż będą gotowe do wylęgu, otrzymując składniki odżywcze przez worek żółtkowy. Samice są płodnymi hodowcami, rodząc mioty, które zwykle dają od 20 do 40 młodych, choć mogą mieć nawet 75 lat. Młode osiągają dojrzałość płciową same w ciągu dwóch do trzech lat od urodzenia.

Zalecane

Czy coś żyje w Morzu Martwym?
2019
Jakie są główne zasoby naturalne Nikaragui?
2019
Crown Princes Of Saudi Arabia
2019