Siedem gatunków dzikich kotów Afryki

Dzikie siedliska w Afryce tętnią dziką przyrodą. Kontynent jest domem dla bogatej różnorodności dzikiej flory i fauny. W lasach i sawannach Afryki wędrują duże drapieżniki, w tym dzikie koty o różnych rozmiarach. Tutaj wymieniliśmy gatunki dzikich kotów, które żyją na kontynencie:

7. Afrykański lew

Panthera leo można znaleźć w Azji i Afryce. Na tym drugim kontynencie zasięg lwów znacznie się zmniejszył na przestrzeni wieków i obecnie ogranicza się do rozproszonych siedlisk w różnych częściach Afryki z wyjątkiem północy. Murawy sawannowe z rzadko rozmieszczonymi drzewami akacji są preferowanymi siedliskami afrykańskich lwów. Lew afrykański jest drugim co do wielkości członkiem rodziny kotów po tygrysie. Jest to drapieżnik szczytowy w ekosystemie zamieszkiwanym przez niego. Lwy mają charakter przede wszystkim nocny lub zmierzchowy i są wysoce towarzyskie, co odróżnia je od większości innych gatunków kotów. Kopytne stanowią największą część bazy zdobyczy lwa. Męskie lwy są identyfikowane przez ich grzywy. IUCN wymienia lwa podatnego na Czerwoną Listę. Utrata siedlisk, konflikty człowiek-zwierzę i kłusownictwo są największymi zagrożeniami dla populacji lwów w Afryce.

6. Gepard

Jubatus Acinonyx to gatunek dużego kota, który występuje w Afryce i niektórych częściach Azji. Na dawnym kontynencie gepard występuje głównie w południowej i wschodniej części kontynentu. Wybór siedliska tych zwierząt jest w dużym stopniu uzależniony od dostępności zdobyczy, a zatem waha się od otwartych sawann po lasy. Otwarta przestrzeń z rozproszoną pokrywą roślinną jest prawdopodobnie pomysłem siedliska gepardów. Chociaż te koty mają tendencję do unikania obszarów górskich, zostały znalezione na wysokościach nawet 13 000 stóp. Cztery z pięciu podgatunków geparda znajdują się w Afryce. Są to krytycznie zagrożony gepard północno-afrykański, wrażliwy gepard sudański, wrażliwy gepard południowoafrykański i wrażliwy gepard tanzański. Czarne łzawe smugi na twarzy są najbardziej charakterystyczną cechą geparda. Ma również płaszcz z plamkami, smukłą budowę i głęboką klatkę piersiową. Ogon geparda jest długi i nakrapiany, ma długie, smukłe nogi. Gepard poluje do dnia i ma szeroką bazę zdobyczy. Kłusownictwo, prześladowanie, utrata siedlisk i fragmentacja to jedne z największych zagrożeń dla populacji gepardów.

5. Afrykański lampart

Panthera pardus to duży dziki kot, który występuje w niektórych częściach Afryki i Azji. P. P. pardus to podgatunek lamparta znaleziony w Afryce. Lampart kwitnie w Afryce Subsaharyjskiej, ale zniknął z niektórych części kontynentu, jak Afryka Północna. Koty te są wysoce przystosowalne i mogą żyć w wielu siedliskach, takich jak lasy deszczowe i sawanny. Lamparty mają rozmiar od 90 do 190 cm od głowy do ciała. Kolor sierści waha się od złotego do jasnożółtego i ma plamy ułożone w rozety. Lamparty mają na ogół charakter nocny, ale w zachodniej Afryce lamparty wykazują codzienne zachowanie i polują w godzinach wieczornych. Są zwinnymi wspinaczami i doświadczonymi pływakami. Lamparty mogą biec z prędkością ponad 58 km na godzinę. Zwierzęta te mają szeroką bazę zdobycz, która obejmuje jelenie, gryzonie, naczelne, gnu, zebry, springbok i wiele innych. Lamparty w Afryce są zagrożone zniszczeniem siedlisk, fragmentacją, a także kłusownictwem i prześladowaniami.

4. Afrykański złoty kot

Aurata Caracal jest dzikim kotem występującym tylko w Afryce Środkowej i Zachodniej. Kot zamieszkuje lasy deszczowe, wysokie wrzosowiska, lasy bambusowe i lasy chmur w swoim zasięgu. Złoty kot znajduje się na wysokości do 3000 m od poziomu morza. Rozmiar kota waha się od 61 do 101 cm, podczas gdy ogon ma około 16 do 46 cm długości. Kolor futra kota waha się od czerwonawego do szarawego, podczas gdy rozmieszczenie i kolor plam na sierści różnią się. Afrykański złoty kot jest bardzo nieuchwytnym stworzeniem i dlatego niewiele wiadomo na temat zachowania tego gatunku. Głównymi ofiarami tych kotów są gryzonie, góralek, ptaki itp. Polowanie na mięso z buszu i utratę i uszkodzenie siedlisk zagraża populacji tego kota. Jest on wymieniony jako Wrażliwy na Czerwonej Liście IUCN.

3. Serval

Leptailurus serval lub tierboskat to dziki gatunek kota znaleziony w Afryce. Zwierzę preferuje siedliska z dużą ilością pokrywy i bliskością zbiorników wodnych. Zwykle występują w sawannach lub siedliskach podmokłych. Wielkość servalu waha się od 67 do 100 cm, a wysokość na ramieniu wynosi około 54 do 62 cm. Długość ogona wynosi około 30 cm i ma czarną końcówkę. Kolor sierści waha się od złotego do złotożółtego i ma wyraźne pasy i plamy w kolorze czarnym. Karakal jest samotnym stworzeniem, które pozostaje aktywne zarówno w dzień, jak iw nocy. Terytorium tych kotów obejmuje około 10 do 32 kilometrów kwadratowych. Krycie występuje w różnych porach roku. Ze względu na stabilne, istniejące populacje tego gatunku, karakal jest klasyfikowany przez IUCN jako najmniej podatny na gatunek. Chociaż kłusownictwo tego dzikiego kota znacznie się zmniejszyło dzięki przyjęciu środków ochronnych, degradacja siedlisk nadal stanowi zagrożenie dla przyszłego przetrwania gatunku.

2. Karakal

Caracal Caracal to dziki kot znaleziony w Afryce i Azji. Żyje w wielu siedliskach, takich jak lasy, sawanny, półpustynie itp. I może żyć na wysokości do 9800 stóp nad poziomem morza. Długość dorosłych samców wynosi około 78 cm, a samic około 73 cm. Wysokość na ramionach waha się od 40 do 50 cm. Do najbardziej wyróżniających się rysów twarzy Caracala należą usta zarysowane na czarno i uszy z czarnymi kępkami na końcach. Kolor sierści waha się od piaszczystej do czerwonawo-brązowej do czarnej. Te dzikie koty mają przede wszystkim charakter nocny, terytorialny i nieuchwytny. Ptaki, gryzonie, małe ssaki stanowią bazę ofiar tych zwierząt.

1. Kot z czarnymi stopami

Felis nigripes to najmniejszy dziki kot żyjący w Afryce. Kot jest endemiczny w południowej Afryce, gdzie przeżywa na półsuchych siedliskach regionu, takich jak suche sawanny, półpustynne karoo, łąki itp. Żyje na wysokościach od poziomu morza do 6600 stóp nad poziomem morza. Długość samców tego gatunku waha się od 36, 7 do 43, 3 cm, a samic wynosi około 36, 9 cm. Długość ogona wynosi od 16, 4 do 19, 8 cm dla mężczyzn. Kolor sierści kota czarnogłowego waha się od płowego do cynamonowego. Sierść ma również brązowe lub czarne plamy. Koty te żywią się gryzoniami, ptakami, zającami i innymi małymi ofiarami. Używają prześladowania do polowania na swoją zdobycz. Zwierzęta te rzadko są zauważane ze względu na ich wyjątkowo samotną i ściśle nocną naturę. Czarnogłowy kot, w przeciwieństwie do większości innych kotów, jest biednym wspinaczem. Kłusownictwo na mięso z buszu, wypadki drogowe i prześladowania to tylko niektóre z zagrożeń dla tego gatunku. Czarnogłowy kot jest wymieniony jako gatunek wrażliwy na Czerwonej Liście IUCN.

Zalecane

Najbogatsze i najbiedniejsze państwa Australii
2019
The Egyptian People - Cultures of the World
2019
Największe włoskie banki według aktywów ogółem
2019