West Indian Manatee: Animals of North America

Opis fizyczny

West Indian Manatee jest dużym zwierzęciem wodnym, osiągającym średnio 10 stóp długości i ważącym od 800 do 1200 funtów w wieku dorosłym. Są pokryte twardą, pomarszczoną, brązowo-szarą skórą, która wyrasta z włosia, co ma dać manatomom sposób na wykrycie zmian ciśnienia w wodzie. Ruchy manatee są prowadzone przez krótkie płetwy i ogon w kształcie wiosła, pomagając im żyć w nomadycznym stylu życia, który może trwać nawet pięćdziesiąt lat. Bardzo duża ilość roślin, które konsumują, powoduje, że manat wyładowuje gaz, co z kolei czyni je szczególnie prężnymi. Manaty to łagodne, powolne zwierzęta, pływające z prędkością 4 mil na godzinę. Spędzają większość swojego życia, przynajmniej jeśli nie podróżują w wędrówce nomadycznej, jedząc i odpoczywając zawieszone w wodzie lub na dnie rzek i jezior, podchodząc do powietrza w krótkich seriach.

Dieta

Manat może zejść poniżej wody do 12 minut, aby nakarmić rośliny. Jedząc codziennie przez 5-8 godzin, mogą spożywać od dziesięciu do piętnastu procent masy ciała dziennie, wykorzystując swoje niezwykłe zęby, które są jedną z najciekawszych cech ewolucyjnych. Zachodnioindyjski manat żuje „maszerującymi trzonowcami”, które są stale zastępowane. Nowe zęby zaczynają się z tyłu jamy ustnej i ścierają, gdy maszerują naprzód, ostatecznie wypadając, gdy inny zestaw jest gotowy do gryzienia w piaszczyste i ciągliwe rośliny stanowiące ich dietę.

Siedlisko i zasięg

Ze względu na swój rozmiar są bardzo zwinne i potrafią wykonywać wszystkie skoki i rolki w wodzie, gdy ich nastrój skłania ich do tego. Manaty z Indii Zachodnich podróżują bardzo szeroko, od czasu do czasu znajdują się na Karaibach, w Zatoce Meksykańskiej i na atlantyckim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych, tak daleko na północ, jak Wirginia, i tak daleko na południe, jak wody z północno-wschodniej i środkowo-wschodniej Ameryki Południowej . Poruszają się z równą łatwością i nieoczekiwaną gracją dla ich rozmiarów zarówno w środowisku słodkowodnym, słonawym, jak i morskim. Podróżując po dużych odległościach między zimowymi i letnimi obszarami żerowania gromadzą się w ujściach rzek, zatokach i zatokach. Znajdują się one w zimnej pogodzie wokół ciepłych źródeł i wokół elektrowni, które odprowadzają ciepłą wodę.

Zachowanie

Manaty nie mają znanych wrogów w królestwie zwierząt. Odważne stworzenie, nawet aligatory mogą ustąpić miejsca delikatnemu szturchnięciu manata. Manaty komunikują się ze sobą, emitując podwodne dźwięki, które zostały zarejestrowane jako seria pisków, dzięki którym matka utrzymuje stały kontakt z cielętami. W przeszłości poszukiwano ich tłuszczu używanego w lampach i kościach dla ich rzekomych celów medycznych, stały się gatunkiem bardzo chronionym i są wymieniane jako „wrażliwe”. Ich niski wskaźnik reprodukcji, zamknięcie elektrowni i utrata siedlisk ciepłej wody narażają manaty na ryzyko. Jednak zdecydowanie największym zagrożeniem dla przetrwania są szybko poruszające się łodzie motorowe, które co roku uderzają i zabijają wielu członków gatunku.

Reprodukcja

Żeński manat zachodnioindyjski osiąga dojrzałość płciową w wieku 9 lat. Od tego czasu może zacząć regularnie być okrążana przez roje samców i brać od nich wielu partnerów hodowlanych. Ich okres ciąży wynosi około 13 miesięcy, a cielęta rodzą się o każdej porze roku, w dowolnym środowisku i średnio raz na dwa do pięciu lat na matkę. Cielęta pielęgnują pod wodą przez około trzy minuty z brodawki sutkowej znajdującej się za przednią łapą matki. Po odsadzeniu zaczną jeść rośliny po kilku tygodniach. Jednak dopiero po przybyciu innego rodzeństwa noworodka, cielę przestanie całkowicie uzależniać się od matki.

Zalecane

Co i gdzie jest Kalimantan?
2019
Steller Sea Cow Facts: Wymarłe zwierzęta świata
2019
Najgłębsze fiordy na świecie
2019