Wolverine Facts: Zwierzęta Ameryki Północnej

Opis fizyczny

Rosomak jest największym ziemskim członkiem rodziny Mustelidów, który obejmuje również Łasice, Borsuki, Wydry, Fretki i Norki. Ma szeroką głowę, małe oczy i krótkie zaokrąglone uszy. Jego ciało pokryte jest oleistym, ciemnobrązowym futrem, co czyni go odpornym na mróz. Często ma lżejszą maskę i pasek biegnący po obu stronach ciała. Rosnące niecałe 35 funtów rosomaki są jednak silnie zbudowane, mają silne, krótkie nogi z szerokimi stopami, idealne do podróżowania po śniegu. Rosomaki mają również specjalne górne trzonowce w grzbietach ust, które obracają się o 90 stopni, co pozwala im oderwać mięso od zdobyczy lub padliny, która została zamrożona w stanie stałym.

Dieta

Rosomak jest wszystkożercą, który woli mięso, i jest biegły i wszechstronny zarówno jako drapieżnik, jak i padlinożerca. Głównie żerujące na małych i średnich ssakach, takich jak jeżozwierze, wiewiórki, bobry, świstaki, króliki, norniki, myszy, ryjówki i lemingi, są również zdolne do żerowania na dorosłych jeleniach, karibu, łosiach, owcach i łosiach, które są wielokrotnie większe od nich samych. Zwykle ścigają żywą zdobycz, która jest dla nich najłatwiejsza do zdobycia, na przykład zwierzęta uwięzione, niezagospodarowane młode ssaki i zwierzęta, które zostały obciążone ciężkim śniegiem. Oprócz najczęstszych zabójstw, ich podniebienia są czasami zaspokajane przez suplementację ptactwa, jaj, bulw i korzeni, orzechów i nasion, owoców i jagód oraz innych form materii roślinnej.

Siedlisko i zasięg

Rosomaki można spotkać tylko wśród borealnych lasów, tajgi i tundry, zarówno w subarktycznych szerokościach geograficznych Eurazji, jak i Nowego Świata. Mieszkańcy Dolnych 48 przyległych Stanów Zjednoczonych żyją na najbardziej nierównych i odległych terenach, spędzając większość czasu na dużych wysokościach, czasami ponad linią drzew. Dalej na północ, na Alaskę i do Kanady, rosomaki można spotkać na różnych wysokościach i siedliskach subarktycznych, w tym lasach borealnych, tundrze i górach zachodnich. Ze względu na nadmierne odławianie i fragmentację siedlisk, ich zasięg odnotował znaczną redukcję, a ich populacje od XIX wieku stale się zmniejszają. Niemniej jednak Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody umieściła swój gatunek jako posiadający status ochrony „najmniejszej troski” o stanie się zagrożonym lub wymarłym.

Zachowanie

Rosomaki są zazwyczaj bardzo samotnymi i terytorialnymi zwierzętami, dlatego potrzebują dużo miejsca do wędrowania. Poszczególne rosomaki mogą podróżować nawet do 24 mil w ciągu jednego dnia w poszukiwaniu źródeł żywności. W rezultacie bronią dużych terytoriów wykluczających płeć, które zaznaczają moczem. Mają jednak również stronę społeczną, choć nie w zakresie tworzenia społeczności na dużą skalę. Terytoria męskie i żeńskie zazwyczaj pokrywają się, a pary godowe i ich mioty mają bardzo silne więzi rodzinne. W rzeczywistości rodzice utrzymają silne więzi ze swoimi zestawami nawet po osiągnięciu dorosłości. Ze względu na ciepło zapewnione przez ich wyjątkowo gęste futro oraz duże łapy podobne do rakiet śnieżnych, które pozwalają im skutecznie zakrywać śnieg i zamarznięty teren, nie zapadają w sen zimowy i pozostają bardzo aktywne w miesiącach zimowych.

Reprodukcja

Dominujące samce utworzą długotrwałe relacje godowe z dwoma lub trzema partnerkami, które utrzymają przez cały sezon hodowlany, podczas gdy innym samcom pozostanie kompletny brak własnego partnera. Okres godowy zazwyczaj trwa przez całe lato, chociaż zarodek nie rozwija się do wczesnej zimy ze względu na mechanizm „opóźnionego” wszczepienia zarodka do macicy w procesie zwanym „zarodkową diapauzą”. Po okresie ciąży trwającym od 30 do 50 dni, impregnowane żeńskie rosomaki rodzą miot dwóch lub trzech zestawów wczesną wiosną w norach, które zapewniają bezpieczeństwo i bufor do zimnej pogody. Zestawy rodzą się czysto białe i z zamkniętymi oczami. Po urodzeniu rosomaki rozwijają się szybko, osiągając dojrzałe rozmiary w ciągu pierwszego roku.

Zalecane

Czym był las kaledoński?
2019
Jaki rodzaj rządu ma Gabon?
2019
Najdłużej służący papieże w historii Kościoła katolickiego
2019