Zatoka Meksykańska - główne zbiorniki wodne naszej Ziemi

Zatoka Meksykańska to basen oceaniczny, który leży w Ameryce Północnej i został po raz pierwszy zbadany przez Amerigo Vespucciego w 1497 roku. Zatoka jest domem dla różnych gatunków flory i fauny i jest doskonałym źródłem ekonomicznym dla poszukiwaczy ropy. Działalność człowieka w Zatoce Meksykańskiej i wokół niej, taka jak wraki statków, wycieki olejów i praktyki rolnicze, nadal negatywnie wpływają na ekosystem. Zatoka jest znana ze swojej różnorodności i wydajności.

Opis

Zatoka Meksykańska obejmuje obszar 615 000 mil kwadratowych graniczący z Meksykiem, Kubą i Stanami Zjednoczonymi w Mississippi, Luizjanie, Teksasie, Alabamie i na Florydzie. Zatoka powstała w wyniku ruchów płyt tektonicznych ponad 300 milionów lat temu. Zatoka Meksykańska ma szerokość 930 mil i kształt owalny, z czego około połowa składa się z płytkich wód szelfu kontynentalnego. Zatoka połączona jest zarówno z Oceanem Atlantyckim przez cieśninę Floryda, jak iz Morzem Karaibskim przez kanał Jukatan. Szacuje się, że Zatoka zawiera ponad 660 miliardów litrów wody i różnorodność unikalnej fauny i flory wodnej.

Historyczna rola

Zatoka Meksykańska została wykorzystana jako wczesna droga eksploracyjna przez Europejczyków w celu zbadania Ameryk. Po odkryciu Kuby i Meksyku Hiszpania doprowadziła do inwazji wojskowej przez Zatokę, aby podbić i skolonizować Hispaniolę, Kubę i Meksyk. Z czasem Zatoka Meksykańska stała się doskonałą drogą dla handlu, w tym handlu niewolnikami. Ze względu na swoje właściwości odnotowano wiele wraków w Zatoce Perskiej, co spowodowało większe osiedlenie się Europejczyków na terenach otaczających Zatokę, aby zminimalizować liczbę przesyłek z Europy. Francuzi ponownie zbadali Zatokę i odkryli większość jej unikalnych cech.

Nowoczesne znaczenie

Duży rozmiar Zatoki Perskiej (który jest prawie połową całego USA) stanowi siedlisko dla gatunków wodnych i ptaków. Zatoka Meksykańska zapewnia również naukowcom zajmującym się zasobami wodnymi dobre podstawy do badań nad życiem morskim, co prowadzi do odkrycia niektórych gatunków endemicznych, a także skutków zanieczyszczenia. Ze względu na obecność pod ziemią ropy naftowej, wiele odwiertów naftowych i gazowych zostało wywierconych w celu poszukiwania i wydobycia. Zatoka pomogła zdefiniować dziedzictwo naturalne, kulturę i handel między Kubą i USA (choć rzadko), a także Kubą i Meksykiem.

Siedlisko i różnorodność biologiczna

W Zatoce występują różne gatunki zwierząt i roślin. Istnieją organizmy chemosyntetyczne i nie chemosyntetyczne, które zawierają różne rozmiary, od mikroorganizmów po makroorganizmy. Gatunki znalezione w Zatoce Meksykańskiej obejmują wieloryby Bryde, ryby, krewetki, długopisy morskie, kraby, bentos i inne. Większość z tych gatunków została dotknięta wyciekami ropy i zanieczyszczeniami. Wieloryb Bryde'a został niedawno ogłoszony gatunkiem endemicznym.

Zagrożenia dla środowiska i spory terytorialne

Zatoka Meksykańska zawiera gatunki glonów, które zabijają ryby i inne ssaki morskie oraz powodują problemy z oddychaniem u ludzi i zwierząt. Działalność rolnicza wokół Zatoki Perskiej doprowadziła również do wzrostu stężenia azotu i fosforu w ekosystemie wodnym. Poszukiwania ropy naftowej i opuszczone odwierty naftowe i gazowe, które nie zostały ocenione pod kątem wpływu na środowisko, które mogły zniszczyć życie morskie. Eksplozja Ixtoc Oil Platform w 1979 r. Spowodowała wyciek ropy, który trwał blisko rok. W 2010 r. Nastąpiła również eksplozja, której efekty są nadal obserwowane. Wystąpiły drobne wycieki ropy, a ostatnia miała miejsce w 2016 r. Zatoka znalazła się w centrum sporów terytorialnych między trzema krajami. Kuba i Meksyk osiągnęły porozumienie w 1976 r., Ale niewiele to pomogło w rozwiązaniu sporów między oboma narodami. Od początku lat 70. Kuba i Stany Zjednoczone uzgodniły kilka sporów granicznych w Zatoce Perskiej. Większość sporów nadal toczy się pomimo arbitrażu międzynarodowego.

Zalecane

Najbardziej ekstremalne punkty Rosji
2019
10 najgorszych epidemii w historii
2019
Czym jest Bazaar Fly?
2019