The Gray Wolf: Animals of North America

Czym są szare wilki?

Szary wilk ( Canis lupus ) jest uważany za największego członka rodziny, do której należy zwykły pies, Canidae . Nazwa rodzaju, Canis, jest łacińskim słowem, które oznacza „pies”, a toczeń łacińskim słowem oznaczającym „wilk”. Łacińska klasyfikacja przetłumaczona na angielski staje się „wilczym psem”. Używamy nazwy „szary”, aby opisać całą subpopulację psów, chociaż kolor szary może nie być dominującym kolorem wśród wszystkich jego członków. Szare wilki są typowymi psami z długim krzaczastym ogonem, który często ma czarne końcówki. Ich kolory sierści są zwykle mieszanką szarości i brązu z unikalnymi znakami twarzy. Kolor może się znacznie różnić, od białego do brązowego, a nawet czarny. Szare wilki są duże i ciężkie w porównaniu z ich bliskim dzikim kuzynem Kojotem lub „Złotym Szakalem”. Nogi szarego wilka są zazwyczaj dłuższe niż u innych psów, co pozwala im łatwiej pokonać głęboki śnieg. W zależności od podgatunku szarego wilka, ich rozmiary różnią się znacznie między obiema płciami. W typowym zakresie samice szare wilki ważą od 40 do 120 funtów i mierzą od 4 do 6 stóp długości. Dorosłe samce są nieco cięższe, mierzą od 5 do 6, 5 stopy długości. Ich wysokość na ramieniu, gdy stoją na wszystkich czterech nogach, waha się od 28 do 30 cali.

Co jedzą szare wilki?

Szare wilki są mięsożercami i często czerpią pożywienie, wyłapując lub kradnąc zdobycz od innych drapieżników. Wolą jeść duże ssaki kopytne, takie jak jelenie, żubry lub łosie, ale można również znaleźć ich polujących na mniejsze zwierzęta. Imponująco dorosły może jeść nawet 20 funtów mięsa w jednym posiłku. W zoo wilki są często karmione psim krokiem lub kawałkami mięsa.

Gdzie żyją szare wilki?

Według Międzynarodowego Centrum Wilków szacunkowa populacja szarych wilków na Alasce wynosi od 7 000 do 11 200, około 3 700 w regionie Wielkich Jezior i około 1675 w Północnych Górach Skalistych. Populacja szarego wilka w tych regionach pozostała stabilna, ponieważ podjęto starania rządu w celu ich ochrony. Szary Wilk jest klasyfikowany jako gatunek zagrożony przez US Fish and Wildlife Services, głównie ze względu na zmiany środowiskowe i inne konsekwencje ingerencji człowieka w ich siedliska. Wiara, że ​​wilki są niebezpieczne dla ludzi, jest jednym z zagrożeń, przed którymi stoją te gatunki. Ten strach i nieporozumienie stanowi wielkie zagrożenie dla wilków, ponieważ ludzie często zabijają ich z bezpodstawnych lęków. Najczęstszym zagrożeniem dla życia wilka na zaludnionych obszarach jest konflikt z ludźmi, którzy zabijają swoje zwierzęta, co często prowadzi do polowania i odławiania ich przez rolników i farmerów.

Jak żyją Gray Wolves?

Szare wilki bardzo dobrze przystosowują się do większości siedlisk, bez względu na to, czy są to arktyczna tundra, lasy, łąki czy pustynie. Dobrze sobie radzą, gdy jest dużo śniegu, co sprzyja polowaniu na zdobycz. W okresie jesiennym i wiosennym są bardziej aktywne i częściej kładą się na otwartej przestrzeni.

Jak odtwarzają szare wilki?

Szary wilk jest typowo monogamiczny, a skojarzona para pozostanie razem na całe życie, chyba że inny partner umrze. W Ameryce Północnej zazwyczaj rozmnażają się od końca stycznia do marca. Szare wilki są zwykle w ciąży przez około 62 do 75 dni i zazwyczaj rodzą od 4 do 6 szczeniąt na miot. Nowo narodzone szczenięta rodzą się ślepe i głuche, a paczka troszczy się o szczenięta, dopóki nie osiągną wieku około 10 miesięcy. W tej chwili są zazwyczaj wystarczająco zwinni, by troszczyć się o siebie i uciekać przed niebezpieczeństwem.

Zalecane

Singapurskie Ogrody Botaniczne
2019
Zwierzęta, które żyją na pustyni Namib
2019
Czym jest Absolutna Monarchia?
2019