Co wydarzyło się podczas katastrofy Iraq Poison Grain w 1971 roku

Katastrofa Iraq Poison Grain z 1971 roku

W 1971 r. Poważna susza spustoszyła Bliski Wschód, najgorszy w ostatnich kilku dekadach. To popychało ludzi na skraj głodu. W Iraku naród odnotował spadek plonów pszenicy na przestrzeni lat i stanął w obliczu poważnego deficytu zapasów. Po kilku negocjacjach rząd Iraku zdecydował się przyjąć proaktywne podejście do rozwiązania kryzysu, opracowując lepiej plonujący rodzaj pszenicy i szukając partnerów międzynarodowych do pozyskiwania pszenicy. Do tego czasu Meksyk opracował wysokoprodukcyjną odmianę pszenicy znaną jako „Mexipak” i był idealny dla arabskiego klimatu zbliżonego do pustynnego. Rząd Iraku porwał pszenicę i zlecił meksykańskiemu dostawcy, firmie Cargill, dostarczenie przesyłki o wadze 0, 1 miliona ton zgodnie z sezonem sadzenia od października do listopada.

Rtęć w pszenicy

Specjaliści rządu irackiego przepowiedzieli, że nasiona mają ryzyko kiełkowania podczas tranzytu ze względu na zwiększone wilgotne warunki długiej podróży morskiej i tak sugerowali, że pszenica powinna być pokryta fungicydem, aby zapobiec ryzyku. Pszenica została pokryta fungicydem na bazie rtęci, aby chronić ją przed inwazją grzybów przed sadzeniem. Wiadomo, że rtęć jest skutecznym środkiem grzybobójczym, który nie zanieczyszczał roślin po posadzeniu i był również dość opłacalny. Worki, w których pakowano pszenicę, miały instrukcje stwierdzające obecność środka grzybobójczego i ostrzeżenie przed spożyciem pszenicy, ale niestety napisy były w języku angielskim i hiszpańskim, oba języki obce.

Konsumpcja

Ze względu na kilka nieprzewidzianych problemów logistycznych przesyłka dotarła dość późno i dotarła do rolników po upływie zaplanowanego sezonu sadzenia. Rolnicy byli w posiadaniu worków „dziwnie wyglądającej” pszenicy, których nie mogli sadzić ani jeść. Agencje rządowe odpowiedzialne za dostarczanie pszenicy poinformowały rolników o toksyczności pszenicy, ale rolnicy nie ufali tej informacji. Wielu rolników zmywało barwnik na pszenicy i dawało część zwierzętom, które spożywały pszenicę bez żadnych konsekwencji fizycznych. Następnie mielili pszenicę i karmili się „różowym chlebem”, który był popularny wśród dzieci. Po kilku tygodniach irackie szpitale zostały zalane ludźmi, którzy narzekali na choroby psychiczne, a setki z nich umierały. Kilku lokalnych i międzynarodowych ekspertów w dziedzinie zdrowia powiązało zgony z spożyciem pszenicy obładowanej rtęcią. Rząd próbował odzyskać jak najwięcej pszenicy poprzez liczne raporty przesyłane przez media, a nawet nakładając kary na osoby złapane w posiadanie pszenicy.

Następstwa

Ze względu na rządową dyrektywę, która informowała ludzi o toksyczności pszenicy, wielu rolników pozbyło się pszenicy na terenie całego kraju, a część z nich dotarła do rzek i spowodowała skażenie ryb i ptaków, a ostatecznie doprowadziła do katastrofy ekologicznej. Wiele osób, które połknęły toksyczną pszenicę, albo umarło z oficjalnymi statystykami, podając liczbę 459 osób z tysiącami cierpiących na trwałe uszkodzenie mózgu, chociaż szacuje się, że jest znacznie wyższa. Incydent doprowadził Światową Organizację Zdrowia do egzekwowania bardziej rygorystycznego standardu etykietowania trucizn.

Zalecane

Ruth Bader Ginsberg Biografia
2019
Czym jest społeczny darwinizm?
2019
Tunel Eiksund - najgłębszy na świecie tunel podmorski
2019