Emperor Penguin Facts: Zwierzęta Antarktydy

Opis fizyczny

Pingwin cesarski lub ptenodytes forsteri, aby użyć nazwy dwumianowej, jest najcięższym i najwyższym pingwinem. Zarówno samiec, jak i samica mają identyczne upierzenie i rozmiar ciała - rosną do wysokości 48 cali i ważą od 49 do 99 funtów. Wszystkie pingwiny mają opływowe ciało i nie mogą latać. Opływowe ciała pingwinów cesarskich mają na celu pomoc w pływaniu. Ich języki mają zadziory skierowane tyłem do kierunku jazdy, aby ich zdobycz nie mogła łatwo uciec po złapaniu. Ich ciemne upierzenie zmienia się na brązowe podczas antarktycznego lata. Molting jest dość szybki wśród tego gatunku, zajmuje około 34 dni.

Dieta

Pingwiny cesarskie jedzą głównie ryby, choć będą uczty z innych stworzeń morskich, takich jak kryl, głowonogi i skorupiaki. Podczas polowania gatunek może spędzić prawie 20 minut zanurzonych na głębokości około 535 metrów. Gatunek pingwina ma szczególne adaptacje, które pomagają przetrwać pod wodą przez wiele minut. Obejmują one wyjątkowo ustrukturyzowaną hemoglobinę, solidne kości do obniżania barotraum, zdolność do wyłączania mniej istotnych funkcji różnych organów ciała, a spłaszczanie piór zapobiega utracie ciepła.

Siedlisko i zasięg

Istnieje około 17–20 gatunków pingwinów, w zależności od tego, którego badacza przyrody pytasz. Liczba wymarłych gatunków jest niewątpliwie jeszcze bardziej kontrowersyjną debatą. Łączna globalna populacja pingwinów cesarskich wynosiła 595 000 dorosłych ptaków w 2009 r., A na terenie Antarktyki i Sub-Antarktydy rozlokowano 46 kolonii, z czego około 35% żyło na północ od Koła Antarktycznego. Niestety, pingwin cesarski został przeniesiony z gatunku „najmniejszej troski” do tego, który w 2012 r. Został uznany przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody za „zagrożony”. Głównymi przyczynami spadku populacji są zmiany klimatyczne, zmniejszenie dostępność żywności i niszczenie siedlisk, a także zakażenie chorobami.

Zachowanie

Pingwiny cesarskie nie mają stałych gniazd jak większość innych ptaków. W związku z tym wykonują połączenia głosowe, aby zidentyfikować swoje pisklęta i partnerów. Ze wszystkich gatunków ptaków pingwiny żyją w najzimniejszych środowiskach, gdzie temperatury sięgają nawet -40 stopni Celsjusza. Jako takie, ich pióra pomagają im przetrwać w tych chłodnych okolicach, zapobiegając utracie ciepła ciała. Ponadto ich ciała są w stanie skutecznie przeprowadzać termoregulację, utrzymując temperaturę ciała bez zakłócania innych ważnych procesów metabolicznych.

Reprodukcja

Pingwiny cesarskie kojarzą się podczas zim Antarktyki. Pingwiny te są znane z wędrówek do 120 km w poszukiwaniu kolonii hodowlanych. Samica składa pojedyncze jajo, które jest inkubowane głównie przez swojego męskiego odpowiednika, podczas gdy ona szuka pożywienia. Dwoje rodziców na zmianę opiekuje się nowo wyklutym pisklęciem. Chociaż typowa długość życia tego pingwina wynosi 20 lat na wolności, niektóre osoby mogą żyć do 50 lat. Szanse przeżycia poza urodzeniem przeciętnego pingwina cesarskiego oszacowano na 95%, z czego około 1% żyje do 50 lat.

Zalecane

Czym był las kaledoński?
2019
Jaki rodzaj rządu ma Gabon?
2019
Najdłużej służący papieże w historii Kościoła katolickiego
2019