Fakty na temat wirusowego zapalenia wątroby typu B: choroby świata

Opis

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest infekcją wirusową wątroby charakteryzującą się utratą apetytu, złym samopoczuciem, zmęczeniem, osłabieniem, gorączką, bólami stawów, ciemnym zabarwieniem moczu i stolca, bólem brzucha i nudnościami i wymiotami. Zewnętrzne objawy choroby obejmują zażółcenie skóry i białek oczu, znane również jako żółtaczka. W ciągu 6 miesięcy od zakażenia często występuje zapalenie wątroby, któremu towarzyszy bliznowacenie i znaczne uszkodzenie innych ważnych organów. Marskość częściej rozwija się u pacjentów w wieku powyżej 40 lat, podczas gdy u innych występuje zwiększone ryzyko raka wątroby, HIV i wirusowego zapalenia wątroby typu C.

Transmisja

W regionach, w których wirusowe zapalenie wątroby typu B ma charakter endemiczny, wirus najczęściej rozprzestrzenia się poprzez transmisję okołoporodową, to znaczy, kiedy matka rodzi dziecko, w którym to przypadku dochodzi do przewlekłego zakażenia. Przekazywanie poziome lub przez zakażoną krew może się zdarzyć, zwłaszcza między dziećmi w wieku pięciu lat i młodszymi. Innymi sposobami transmisji są kontakt z płynami ustrojowymi zakażonych osób, na przykład przez użycie skażonych igieł i strzykawek, a także niezabezpieczoną aktywność seksualną z wieloma partnerami. Wirus jest dość odporny, ponieważ jest w stanie przetrwać poza ciałem człowieka przez okres do jednego tygodnia, w którym to czasie może nadal zarażać ludzi, jeśli zostanie przekazany do krwiobiegu nieszczepionej osoby. Normalny okres inkubacji wynosi 75 dni, ale może się wahać od 30 do 180 dni.

Śmiertelność

Ostre wirusowe zapalenie wątroby typu B nie jest leczone, więc opieka jest prowadzona głównie w celu zapewnienia pacjentowi komfortu, podczas gdy przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B jest leczone między innymi za pomocą doustnych leków przeciwwirusowych. Obecnie nie mniej niż 780 000 pacjentów ulega powikłaniom spowodowanym przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B, takim jak rak wątroby, HIV i marskość wątroby. W USA nie mniej niż 1, 4 miliona osób jest nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B, co oznacza, że ​​mogą i często zakażają innych ludzi poprzez kontakty seksualne, wymianę igieł i strzykawek lub w inny sposób.

Rozpowszechnienie

Największy odsetek przypadków zapalenia wątroby typu B odnotowano w Azji Wschodniej i Afryce Subsaharyjskiej, gdzie co najmniej 5% populacji niektórych krajów zdiagnozowano jako przewlekłe zakażenie. Podobne dane odnotowano również w regionie Amazonii, a także w wielu krajach położonych w Europie Środkowej i Południowej. Na subkontynencie indyjskim i na Bliskim Wschodzie odnotowano również, że 2–5% dorosłych populacji ich krajów jest zakażonych przewlekle. Tymczasem nie więcej niż 1% jest zakażonych w północnej i wschodniej części Stanów Zjednoczonych.

Leczenie

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) popiera stosowanie leków doustnych, takich jak entekawir i tenofowir, wśród pacjentów, u których zdiagnozowano przewlekłe zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B. Te dwa są uznawane za najskuteczniejsze w tłumieniu wirusa i do tej pory odnotowano bardzo niewiele przypadków oporności na leki. Co najważniejsze, należą one do najłatwiejszych w podawaniu, przy czym jedna doustna pigułka dziennie jest często wystarczająca do utrzymania wirusa pod kontrolą. Skutki uboczne są również bardzo nieliczne, co jest często problemem w większości leków obecnie stosowanych w ciężkich chorobach.

Zalecane

Czym był las kaledoński?
2019
Jaki rodzaj rządu ma Gabon?
2019
Najdłużej służący papieże w historii Kościoła katolickiego
2019