Kultura Peru

7. Peruwiańska tożsamość narodowa

Obecna tożsamość narodowa Peru została utworzona ze związku hiszpańskich kolonistów, ludów tubylczych i zniewolonych ludów. Tradycje wszystkich tych grup ludzi spotkały się, aby stworzyć jedną wspólną kulturę i pochodzenie wśród mieszkańców Peru. Jednak w tym kraju izolowane regiony geograficzne pozwoliły zachować określone zwyczaje przy mniejszym wpływie ze źródeł zewnętrznych. Regiony te są podzielone między pustynię nadmorską, Andy i lasy deszczowe Amazonii. Każdy z tych czynników wchodzi w grę, gdy mówimy o tożsamości narodowej tego kraju. W tym artykule przyjrzymy się bliżej niektórym z tych cech charakterystycznych kultury Peru.

6. Religia peruwiańska i święta

Ogromna większość mieszkańców Peru zgłasza katolicyzm jako swoją tożsamość religijną (81, 3%), następnie protestantyzm (12, 9%), inne religie (3, 3%) i brak przynależności religijnej (2, 9%). Aby pomóc szerzyć wiarę katolicką, koloniści często budowali duże klasztory i katedry nad ważnymi miejscami religijnymi Inków. Miejscowe wierzenia z czasem łączono z naukami katolickimi, aby stworzyć wyjątkową atmosferę religijną w tym kraju.

Ta kombinacja jest widoczna na wielu festiwalach religijnych i uroczystościach, które odbywają się tutaj. Na przykład w Cuzco festiwal Inti Raymi wciąż odbywa się co roku podczas przesilenia zimowego (24 czerwca). To wydarzenie było praktykowane przez Inków dla uczczenia boga słońca Inti. Zarówno Cuzco, jak i Lima mają odrębne uroczystości katolickie na cześć dwóch oddzielnych wizerunków Jezusa, którym udało się przeżyć 2 oddzielne duże trzęsienia ziemi. W Limie obchody odbywają się w październiku na cześć Pana Cudów, aw Cuzco odbywają się w Poniedziałek Wielkanocny na cześć Pana Trzęsienia Ziemi.

5. Kuchnia Peru

Kuchnia Peru różni się w zależności od położenia geograficznego. Jednym z najbardziej popularnych dań na wybrzeżu jest ceviche. Danie to przygotowuje się przez marynowanie surowych owoców morza sokiem z limonki i serwowanie go z dodatkami słodkich ziemniaków i prażonej kukurydzy. W lesie deszczowym typowym daniem jest tacacho. Tacachos to rozbita zielona babka, która uformowana jest w kulę, wypełnioną mięsem (zwykle wieprzowiną), owiniętą w liść drzewa bananowego i ugotowaną. W regionie Andów świnka morska (zwana cuy) to tradycyjny posiłek, który można podawać albo smażony, albo pieczony.

Peru jest także domem dla potraw kreolskich, które koncentrują się w stolicy Limy. Peruwiański kreol wyewoluował z wpływów chińskich i afrykańskich potraw. Dwa z najbardziej popularnych potraw kreolskich to: lomo saltado, smażona wołowina podawana z frytkami na ryżu i antychuchami, marynowane serca wołowe gotowane na szaszłykach.

4. Muzyka peruwiańska

Muzyka Peru jest tak różnorodna jak jedzenie i ma tyle historii, co tradycje religijne. Z biegiem lat rozwinął się pod wpływem hiszpańskich, afrykańskich i andyjskich tradycji muzycznych. Narodowym instrumentem Peru jest charango, które jest instrumentem strunowym należącym do rodziny fletów. Został stworzony w tym kraju w celu naśladowania dźwięków vihuela z Hiszpanii. Innym ważnym instrumentem jest tutaj cajón, puste drewniane pudełko z otworem po jednej stronie. Wykonawcy zazwyczaj siedzą na szczycie pudełka i uderzają go rękami, aby zachować rytm. Ten instrument perkusyjny został stworzony przez afrykańskich niewolników wzdłuż obszarów przybrzeżnych, a dziś jest centralnym elementem muzyki afro-peruwiańskiej. Z regionu Andów tego kraju są flety, rurki i inne instrumenty dęte.

3. Peruwiańska sztuka i literatura

Peru ma bogatą historię sztuki i literatury i nadal świętuje i zachowuje te dwie części swojej kultury w muzeach znajdujących się w całym kraju.

Peruwiańska literatura ma swoje korzenie w tradycjach opowiadania ludów tubylczych sprzed Inków. W epoce Inków literatura była rozpowszechniana za pomocą quipu, serii wiązanych łańcuchów używanych do rejestrowania informacji. Według niektórych historyków był on również używany do dzielenia się historiami. Współczesna literatura zaczęła powstawać w epoce kolonialnej i odegrała ważną rolę w społeczeństwie poprzez epoki neoklasyczną, nowoczesną i współczesną. Do najbardziej znanych autorów z Peru należą: Jose Carlos Mariátegui, Mario Vargas Llosa i César Vallejo.

Grafika w Peru ma podobny termin do literatury. Starożytne ludy peruwiańskie pozostawiały po sobie ważne ślady kamiennych rzeźb, ceramiki i tekstyliów. W 1919 r. Powstała Szkoła Sztuk Pięknych w Limie, która miała znaczący wpływ na ówczesne style malarskie. Obecnie ceramika Chulucanas, charakteryzująca się czarno-białymi wzorami geometrycznymi, jest nadal produkowana w północnym regionie kraju i jest eksportowana na cały świat.

2. Sport w Peru

Najpopularniejszym sportem w Peru jest piłka nożna, znana również jako piłka nożna. Ten kraj ma narodowe drużyny piłkarskie, zarówno męskie, jak i damskie. Najbardziej znane zespoły to Alianza, Sporting Cristal i Universitario. Do największych osiągnięć narodowych drużyn piłkarskich należą 2 zwycięstwa Copa America w 1939 i 1975 roku. Dodatkowo, peruwiańskie zespoły rywalizowały w Pucharze Świata FIFA w 1930, 1970, 1978 i 1982 roku. Teófilo Cubillas, César Cueto, Nolberto Solano i Claudio Pizarro.

1. Przekonania i zwyczaje społeczne w Peru

Społeczne przekonania i zwyczaje Peru są zróżnicowane i zależą od wielu czynników. Ze względu na historię i powszechną praktykę katolicyzmu religia ta ma znaczący wpływ na wiele dzisiejszych wierzeń społecznych. Niedziele są zarezerwowane przede wszystkim na udział w nabożeństwie kościelnym, a po południu na spotkanie rodzinne.

Kultura tutaj jest stosunkowo konserwatywna i patriarchalna. W większości gospodarstw domowych mężczyźni zazwyczaj wspierają rodzinę, podczas gdy kobiety pozostają w domu, aby zajmować się obowiązkami domowymi, chociaż wiele kobiet uczestniczy w sile roboczej, zwłaszcza w Limie.

Inne zwyczaje społeczne obejmują sposób interakcji między ludźmi. Po powitaniu nowego znajomego lub kolegi większość osób przytula się i całuje w lewy policzek. Niektórzy ludzie, szczególnie w profesjonalnym otoczeniu, po prostu uścisną sobie ręce. Przybywając do funkcji społecznej, normą jest, że Peruwiańczycy pojawiają się wszędzie od pół godziny do godziny późno. Jest to powszechna praktyka i lokalnie określana jako działająca w Peru.

Zalecane

Czy ssaki wielorybów?
2019
Największe skandale dopingowe w sporcie
2019
Jakie języki są używane w regionie Maghrebu?
2019