Bitwa o Fort Donelson: Wojna secesyjna

tło

Bitwa pod Fort Donelson toczyła się od 11 do 16 lutego 1862 r. W zachodnim teatrze wojny secesyjnej. Bitwa toczyła się natychmiast po kapitulacji Fort Henry, Tennessee w dniu 6 lutego 1862 r. Boczna mobilność Konfederatów w przemieszczaniu posiłków na ich terytorium w celu obrony przed większymi siłami Unii została już ograniczona, ponieważ oddziały Unii odcięły linie kolejowe na południe od Fort Henry w dniach następujących po kapitulacji fortu. Konfederaci nie mieli więc wyboru i musieli poddać fort, a ponieważ duża liczba ich obrońców przemaszerowała już do Fortu Donelson, ten drugi fort w tym rejonie miał stać się kolejnym polem bitwy między wojskami Granta a wojującymi konfederatami. Rozszczepione dywizje pojawiły się później wśród Konfederatów, ponieważ armia Granta podzieliła ich na środek. Było to 6 lutego, kiedy Grant otwarcie oświadczył, że chce zaatakować Fort Donelson przewodem swojego przełożonego, dowódcy departamentu Missouri, generała dywizji Henry W. Hallecka. W wierszu z przekonaniem ogłosił, że pojmie Fort Donelsona, podobnie jak Fort Henry.

Makijaż

Głównymi siłami przeciwnymi były Unia i Konfederaci. Unia była dowodzona przez Granta i składała się z trzech głównych dywizji, którymi dowodzili generałowie brygady CF Smith, John McClernard i (nominowany w ostatniej chwili) Lew Wallace. Dywizje piechoty były wspierane przez dwa pułki kawalerii oraz osiem baterii artylerii. Zachodnia flotylla kanonierska, pod dowództwem oficera flagowego Andrew H. Foote, dodatkowo włożyła w wysiłki Unii 4 szturmowe kanonierki, a także 3 ubrane w drewno kanonierki. Z drugiej strony siły Konfederacji liczące około 1700 ludzi składały się z 3 dywizji piechoty i oddziałów garnizonowych, a także z dołączonej kawalerii. Połączone siły były pod dowództwem generała brygady Johna B. Floyda. Trzy poszczególne dywizje podlegały odpowiednim dowództwom Floyda (który później został zastąpiony przez pułkownika Gabriela C. Whartona z powodu faktu, że Floyd przejął dowództwo nad całą siłą), generała brygady Simona Bolivara Bucknera i urodzonego na północy bryg. Gen. Bushrod Johnston.

Opis

Wynik

W bitwie pod Fort-Donelson zginęło 507 osób, 1976 zostało rannych, a 208 zostało schwytanych lub zaginęło w siłach Unii, a 327 zginęło, 1127 zostało rannych, a 12 392 schwytanych lub zaginionych żołnierzy Konfederacji. Łącząc obie strony, ponad 3000 zostało rannych na polu bitwy, a śnieżyca i niskie temperatury pogorszyły sytuację wszystkich zaangażowanych stron. Zdobyte jednostki w Fort Donelson były ogromne, głównie z powodu poddania się przez duże siły Konfederacji. Kiedy Konfederaci w końcu poprosili o warunki poddania się, Grant odpowiedział, że żadne warunki „z wyjątkiem bezwarunkowego i natychmiastowego poddania się” nie będą do zaakceptowania, w konsekwencji przyznając mu przydomek „Bezwarunkowe poddanie się” Grant, zamiast tych warunków i jego faktycznych inicjałów.

Znaczenie

Ogólnie rzecz biorąc, straty Fort Henry i Fort Donelson były katastrofalne dla Konfederatów i pogorszyły stan ich pozycji logistycznych i taktycznych w Teatrze Zachodnim do końca wojny. Kentucky i większość Tennessee znajdowali się wówczas pod kontrolą wojskową Unii i zmniejszyli zagrożenia konfederatów dla Ohio, Indiany, Illinois i Missouri. Osłabiony stan armii Tennessee był głównym czynnikiem przegranej Konfederacji w bitwie pod Shiloh w Tennessee około 2 miesiące później. Krajowe pole bitwy w Fort Donelson i jego cmentarz zostały zachowane i chronione przez National Park Service od ponad 80 lat i przyciągają setki tysięcy turystów każdego roku. Cmentarz zawiera zarówno oddziały Unii z wojny secesyjnej, jak i te z późniejszych wojen, choć w tym czasie nie oferuje dodatkowych miejsc pochówku weteranów.

Zalecane

Najbezpieczniejsze państwa w USA
2019
10 najbardziej zaludnionych miast w Nowej Południowej Walii w Australii
2019
Park Narodowy Retezat, Rumunia - wyjątkowe miejsca na świecie
2019